Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay sumakanya nawa sa Sugo ng Allah.
Ayon sa mas malakas na pananaw, ang ulat na ito ay hindi napatunayang tunay, at hindi ito maaaring gamitin bilang patunay sa pagiging pinahihintulutan ng paghiling sa Propeta ﷺ na gumawa ng du‘a pagkatapos ng kanyang kamatayan. Salungat din ito sa kilalang gawain ng mga Sahabah kapag humihiling sila ng ulan.
Bakit hindi napatunayan ang ulat?
Ang ulat ay isinalaysay ni Abu Salih mula kay Malik al-Dar, at dito ay binanggit na may isang lalaking pumunta sa libingan ng Propeta ﷺ at humiling sa kanya na humingi ng ulan.
Itinuring ng ilang iskolar ng hadith na mahina ang kadena ng salaysay na ito dahil sa mga usapin tungkol sa kalagayan ni Malik al-Dar. Bukod dito, hindi pinangalanan sa orihinal na salaysay ang lalaking pumunta sa libingan.
Tungkol naman sa bersiyong nagsasabing ang lalaki ay si Bilal ibn al-Harith, ito ay nagmula sa isang paraan ng pagsasalaysay na hindi itinuturing na napatunayan ng mga iskolar ng hadith.
Tungkol sa iniulat mula kay al-Hafiz Ibn Hajar na nagsabi: “sa pamamagitan ng isang tunay na isnad mula sa salaysay ni Abu Salih al-Samman mula kay Malik al-Dar,” ipinaliwanag ito ng ilang iskolar ng hadith bilang pagpapatunay sa kadena hanggang kay Abu Salih, at hindi bilang tahasang paghatol na tunay ang buong kuwento kasama ang lahat ng detalye nito.
Ano ang ginawa ng mga Sahabah noong may tagtuyot?
Napatunayang tunay sa Sahih al-Bukhari na nang magkaroon ng tagtuyot sa panahon ng pamumuno ni ‘Umar, kalugdan nawa siya ng Allah, hindi pumunta si ‘Umar sa libingan ng Propeta ﷺ upang humiling sa kanya ng du‘a. Sa halip, hiniling niya kay al-‘Abbas, kalugdan nawa siya ng Allah, na manalangin sa Allah para sa kanila. Sinabi niya:
“O Allah, dati ay humihiling kami sa Iyo ng ulan sa pamamagitan ng aming Propeta, at binibigyan Mo kami ng ulan. Ngayon ay humihiling kami sa Iyo sa pamamagitan ng tiyuhin ng aming Propeta, kaya bigyan Mo kami ng ulan.”
[Iniulat ni al-Bukhari]
Ipinakikita nito na noong buhay pa ang Propeta ﷺ, naghahangad sila ng paglapit sa Allah sa pamamagitan ng kanyang du‘a. Pagkatapos ng kanyang kamatayan, humiling sila sa isang buhay at matuwid na tao na gumawa ng du‘a para sa kanila.
Ang pagbanggit ba ng mga iskolar sa isang ulat ay nangangahulugang itinuturing nila itong tunay?
Hindi. Maaaring banggitin ng mga iskolar ang mga salaysay sa mga aklat ng kasaysayan at hadith nang hindi nangangahulugang hinahatulan nilang tunay ang mga ito.
Maaari ring magkaroon ng pagkakaiba ang mga iskolar ng hadith sa pagpapatunay o pagpapahina ng ilang isnad batay sa kanilang kaalaman tungkol sa mga tagapagsalaysay at sa mga tuntunin ng pagsusuri ng hadith. Kilala ito sa agham ng hadith at hindi nito binabawasan ang katayuan ng mga iskolar.
Sinabi ng Allah:
“At higit sa bawat may kaalaman ay may higit pang nakaaalam.”
[Yusuf 12:76]
Buod
Ayon sa mas malakas na pananaw, ang kuwento ng lalaking pumunta sa libingan ng Propeta ﷺ at humiling sa kanya na humingi ng ulan ay hindi napatunayang tunay. Kaya hindi ito dapat gawing patunay na pinahihintulutang humiling sa Propeta ﷺ na gumawa ng du‘a pagkatapos ng kanyang kamatayan.
Ang tunay na napatunayan mula sa mga Sahabah ay na noong may tagtuyot, direkta silang nanalangin sa Allah at humiling sa Kanya ng ulan. Hiniling ni ‘Umar, kalugdan nawa siya ng Allah, kay al-‘Abbas, kalugdan nawa siya ng Allah, na gumawa ng du‘a, at hindi niya ito hiniling sa Propeta ﷺ sa kanyang libingan.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.