Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanyang Sugo. Pagkatapos nito:
Ang hadith tungkol sa paghingi ni Umar ng ulan sa pamamagitan ni al-Abbas ay tunay at isinalaysay ni al-Bukhari. Ayon sa interpretasyong pinanghahawakan ng mga iskolar na sumusunod sa pananaw na ito, ang tawassul na binanggit sa hadith ay ang paglapit sa Allah sa pamamagitan ng panalangin ni al-Abbas (kalugdan nawa siya ng Allah), at hindi lamang sa pamamagitan ng kanyang katauhan o katayuan sa Allah.
Isinalaysay ni al-Bukhari mula kay Anas ibn Malik (kalugdan nawa siya ng Allah):
“Kapag nakararanas sila ng tagtuyot, si Umar ibn al-Khattab (kalugdan nawa siya ng Allah) ay humihiling ng ulan sa pamamagitan ni al-Abbas ibn Abd al-Muttalib at nagsasabi: ‘O Allah, dati kaming lumalapit sa Iyo sa pamamagitan ng aming Propeta at binibigyan Mo kami ng ulan. Ngayon ay lumalapit kami sa Iyo sa pamamagitan ng tiyuhin ng aming Propeta, kaya bigyan Mo kami ng ulan.’ At sila ay binibigyan ng ulan.”
Samakatuwid, tunay ang hadith. Ang pagkakaiba ng pananaw ay tungkol sa kahulugan ng sinabi ni Umar:
“Lumalapit kami sa Iyo sa pamamagitan ng tiyuhin ng aming Propeta.”
Habang nabubuhay ang Propeta ﷺ, kapag nakararanas ng tagtuyot ang mga Sahabah, lumalapit sila sa kanya at hinihiling na manalangin siya sa Allah para sa kanila.
Kabilang dito ang pangyayari na isang lalaki ang pumasok habang nagbibigay ng khutbah sa Biyernes ang Propeta ﷺ at nagsabi:
“O Sugo ng Allah, nasira ang mga ari-arian at naputol ang mga daan, kaya manalangin ka sa Allah na bigyan kami ng ulan.”
[Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim]
Nanalangin ang Propeta ﷺ sa kanyang Panginoon at bumagsak ang ulan.
Kaya ang kahulugan ng kanilang tawassul sa pamamagitan ng Propeta ﷺ habang siya ay nabubuhay ay ang pakikinabang sa kanyang panalangin at pamamagitan para sa kanila sa Allah.
Pagkatapos ng pagkamatay ng Propeta ﷺ, hiniling ni Umar (kalugdan nawa siya ng Allah) kay al-Abbas na manalangin sa Allah para sa mga Muslim. Kaya ang tawassul dito ay sa pamamagitan din ng panalangin ng isang buhay at matuwid na tao.
Ito ay isa sa pinakamalakas na katwirang ginagamit ng mga humahawak sa interpretasyong ito.
Kung ang ibig sabihin ng tawassul sa hadith ay simpleng katayuan at antas sa Allah, walang duda na mas mataas ang katayuan ng Propeta ﷺ kaysa kay al-Abbas, at hindi nabawasan ng pagkamatay ng Propeta ﷺ ang kanyang katayuan sa kanyang Panginoon.
Gayunman, pagkatapos ng pagkamatay ng Propeta ﷺ, lumipat si Umar (kalugdan nawa siya ng Allah) kay al-Abbas (kalugdan nawa siya ng Allah). Ipinapakita nito na ang nagbago ay ang posibilidad ng paghingi ng panalangin. Habang nabubuhay ang Propeta ﷺ, maaari nilang hilingin sa kanya na manalangin para sa kanila; pagkatapos ng kanyang pagkamatay, hiniling nila ito kay al-Abbas na buhay pa.
Kaya ang sinabi ni Umar:
“Lumalapit kami sa Iyo sa pamamagitan ng tiyuhin ng aming Propeta”
ay nauunawaan na nangangahulugang: lumalapit kami sa Iyo sa pamamagitan ng kanyang panalangin para sa amin.
Pinahihintulutan para sa isang Muslim na hilingin sa isang buhay na kapwa Muslim na manalangin sa Allah para sa kanya, lalo na sa taong inaasahang matuwid at ang panalangin ay maaaring tanggapin.
Ginawa ito ng mga Sahabah sa Propeta ﷺ habang siya ay nabubuhay, at ginawa rin ito ni Umar at ng mga Muslim kay al-Abbas (kalugdan nawa siya ng Allah).
Gayunman, ang pangunahing prinsipyo ay dapat paramihin ng Muslim ang kanyang sariling panalangin sa Allah. Bukas ang pintuan ng du‘a para sa bawat tao, at hindi kailangan ng alipin ng isang tagapamagitan upang marinig ng Allah ang kanyang panalangin.
Sinabi ng Allah:
“At kapag tinanong ka ng Aking mga alipin tungkol sa Akin, tunay na Ako ay malapit. Tinutugon Ko ang panalangin ng nananalangin kapag siya ay nananalangin sa Akin.”
[Al-Baqarah: 186]
Kaya ang mananampalataya ay direktang nananalangin sa Allah, at maaari rin niyang hilingin sa isang buhay na kapatid na Muslim na manalangin para sa kanya.
Ang tawassul sa pamamagitan ng panalangin ng isang buhay at matuwid na tao ay nangangahulugang hinihiling mo sa kanya na manalangin sa Allah para sa iyo, gaya ng ginawa ng mga Muslim kay al-Abbas.
Samantala, ang tawassul sa pamamagitan ng katayuan ay nangangahulugang sasabihin ng isang tao, halimbawa: “O Allah, humihiling ako sa Iyo dahil sa katayuan ni ganito sa Iyo,” nang hindi naman nanalangin ang taong iyon para sa kanya.
Hindi tahasang sinasabi ng hadith na ginawa ni Umar ang ikalawang anyo. Sa halip, ang konteksto ng paghingi ng ulan at ang gawain ng mga Sahabah ay nagpapahiwatig — ayon sa interpretasyong ito — na hiniling nila kay al-Abbas na manalangin sa Allah para sa kanila.
Ang hadith tungkol sa tawassul ni Umar sa pamamagitan ni al-Abbas (kalugdan nawa sila kapwa ng Allah) ay tunay, ngunit hindi nito ipinapahiwatig na lumapit si Umar sa Allah sa pamamagitan lamang ng katayuan o antas ni al-Abbas sa Allah. Sa halip, ang tinutukoy ay tawassul sa pamamagitan ng kanyang panalangin.
Habang nabubuhay ang Propeta ﷺ, hinihiling sa kanya ng mga Sahabah na manalangin sa Allah para sa kanila. Pagkatapos ng kanyang pagkamatay, hiniling ni Umar at ng mga Muslim kay al-Abbas (kalugdan nawa siya ng Allah) na manalangin para sa kanila.
Kung katayuan lamang ang tinutukoy, mas mataas at mas karapat-dapat ang katayuan ng Propeta ﷺ, at hindi magiging dahilan ang kanyang pagkamatay upang lumipat mula sa kanya patungo kay al-Abbas.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.