Ang lahat ng papuri ay para sa Allah. Nawa’y ang kapayapaan at pagpapala ay mapasa Sugo ng Allah. Pagkatapos:
Ang pagtawassul sa Allah sa pamamagitan ng katayuan o katauhan ng Propeta ﷺ ay isang usaping pinagkaiba-iba ng pananaw ng mga iskolar. Hindi tama na sabihing nagkaroon ng pagkakaisa ang lahat ng iskolar sa pagpapahintulot nito at pagkatapos ay sinalungat lamang ni Ibn Taymiyyah ang pagkakaisang iyon. May mga iskolar bago pa si Ibn Taymiyyah na nagbawal nito, habang pinahintulutan naman ito ng iba. Ang dahilan ng mga nagbabawal ay ang du‘a ay isang uri ng pagsamba, at ang pagsamba ay dapat nakabatay sa ebidensya. Para sa kanila, walang tunay at malinaw na ebidensya na nagpapatunay na itinakda sa Islam ang pagtawassul sa pamamagitan lamang ng katayuan o katauhan ng Propeta ﷺ o ng sinumang matuwid na tao.
Ano ang ibig sabihin ng pagtawassul sa pamamagitan ng katayuan ng Propeta ﷺ?
Ito ay kapag ang isang tao ay nananalangin sa Allah lamang, ngunit ginagawa niyang paraan sa kanyang du‘a ang mataas na katayuan ng Propeta ﷺ, halimbawa:
“O Allah, hinihiling ko sa Iyo sa pamamagitan ng katayuan ng Iyong Propeta Muhammad ﷺ,” o: “sa pamamagitan ng karapatan ng Iyong Propeta,” at mga katulad nito.
Ito ay naiiba sa direktang pananalangin sa Propeta ﷺ o paghingi sa kanya na tuparin ang isang pangangailangan. Naiiba rin ito sa paghingi sa isang buhay na tao na manalangin para sa iyo.
Bakit ito ipinagbabawal ng ilang iskolar?
Ang pangunahing dahilan ay ang du‘a ay isang uri ng pagsamba, at walang uri ng pagsamba ang dapat itakda nang walang ebidensya.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Ang du‘a ay pagsamba.”
[Iniulat nina Abu Dawud at at-Tirmidhi]
Sinabi rin niya ﷺ:
“Sinumang magpasok sa bagay naming ito ng isang bagay na hindi kabilang dito, ito ay tatanggihan.”
[Iniulat nina al-Bukhari at Muslim]
Kaya sinasabi ng mga iskolar na ito na hindi sapat na ang isang paraan sa du‘a ay mukhang makatwiran o mabuti sa paningin ng tao. Kinakailangan ang ebidensya na ito ay itinakda sa relihiyon.
Sinabi ng Allah:
“O kayong mga sumampalataya! Matakot kayo sa Allah at hanapin ninyo ang paraan upang mapalapit sa Kanya.”
[Al-Ma’idah 5:35]
Ipinaliliwanag nila ang “paraan” dito bilang mga bagay na itinakda ng Allah, tulad ng pananampalataya, pagsunod, at mabubuting gawa.
Anong mga uri ng tawassul ang pinahihintulutan ng mga iskolar na ito?
Pinahihintulutan nila ang pagtawassul sa Allah sa pamamagitan ng Kanyang mga Pangalan at Katangian, pananampalataya at mabubuting gawa, pagmamahal at pagsunod sa Propeta ﷺ, at paghingi sa isang buhay na Muslim na manalangin para sa iyo.
Halimbawa, maaaring sabihin ng Muslim: “O Allah, hinihiling ko sa Iyo sa pamamagitan ng Iyong awa,” o manalangin sa Allah habang binabanggit ang kanyang pananampalataya, pagsisisi, o mabuting gawa.
Kabilang dito ang kuwento ng mga lalaking nakulong sa yungib. Bawat isa sa kanila ay nanalangin sa Allah sa pamamagitan ng isang mabuting gawa na ginawa niya nang taimtim, at iniligtas sila ng Allah mula sa kanilang paghihirap.
Gayundin, noong nabubuhay pa ang Propeta ﷺ, hinihiling ng mga Kasamahan sa kanya na manalangin para sa kanila. Ito ay tawassul sa pamamagitan ng kanyang du‘a, hindi lamang sa pamamagitan ng kanyang katauhan o katayuan.
Walang pagtatalo tungkol sa mataas na katayuan ng Propeta ﷺ
Ang pagbabawal sa tawassul sa pamamagitan ng kanyang katayuan ay hindi nangangahulugang itinatanggi ang mataas na katayuan ng Propeta ﷺ o binabawasan ang kanyang karangalan.
Ang Propeta ﷺ ang pinuno ng mga anak ni Adan, ang nagtataglay ng Kapuri-puring Katayuan, at may napakataas na antas sa harap ng Allah.
Ngunit sinasabi ng mga nagbabawal: Ang pagkakaroon ng Propeta ﷺ ng mataas na katayuan sa Allah ay isang bagay, at ang pagsasabing ang katayuang iyon ay isang itinakdang paraan na maaari nating gamitin sa ating mga du‘a ay ibang bagay na nangangailangan ng ebidensya.
Hindi lahat ng bagay na may kabutihan at mataas na katayuan ay awtomatikong nagiging itinakdang paraan sa du‘a.
Paano naman ang hadith tungkol sa bulag na lalaki?
Ginagamit bilang ebidensya ng mga nagpapahintulot sa tawassul sa pamamagitan ng katayuan ang hadith ng bulag na lalaki na nagsabi:
“O Allah, hinihiling ko sa Iyo at bumabaling ako sa Iyo sa pamamagitan ng Iyong Propeta Muhammad, ang Propeta ng awa...”
Ngunit ipinaliliwanag ng mga nagbabawal na ang lalaki ay nagtawassul sa pamamagitan ng du‘a at pamamagitan ng Propeta ﷺ para sa kanya habang nabubuhay pa ito, sapagkat ang lalaki ay unang pumunta sa Propeta ﷺ at humiling na manalangin siya sa Allah para sa kanya.
Binabanggit din nila ang mga salitang:
“O Allah, tanggapin Mo ang kanyang pamamagitan para sa akin.”
Ibig sabihin: tanggapin Mo ang kanyang du‘a at pamamagitan para sa akin.
Kaya hindi nila itinuturing ang hadith na isang malinaw na patunay para sa pagtawassul sa pamamagitan lamang ng katayuan ng Propeta ﷺ.
Ano ang ipinapahiwatig ng paghingi ni ‘Umar ng ulan sa pamamagitan ni al-‘Abbas?
Binabanggit din nila na nang magkaroon ng tagtuyot ang mga Muslim, sinabi ni ‘Umar ibn al-Khattab (kalugdan nawa siya ng Allah):
“O Allah, dati kaming lumalapit sa Iyo sa pamamagitan ng aming Propeta at binibigyan Mo kami ng ulan. Ngayon ay lumalapit kami sa Iyo sa pamamagitan ng tiyuhin ng aming Propeta, kaya bigyan Mo kami ng ulan.”
[Iniulat ni al-Bukhari]
Pagkatapos ay hiniling nila kay al-‘Abbas (kalugdan nawa siya ng Allah) na manalangin para sa kanila.
Sinasabi ng mga iskolar na ito: kung ang ibig sabihin ay ang mismong katayuan lamang, mas mataas ang katayuan ng Propeta ﷺ kaysa kay al-‘Abbas, at hindi mababago ng kanyang pagkamatay ang katayuang iyon. Ngunit lumapit si ‘Umar kay al-‘Abbas dahil buhay siya at maaari siyang manalangin para sa mga Muslim.
Si Ibn Taymiyyah ba ang unang nagbawal ng tawassul sa pamamagitan ng katayuan?
Hindi. Ang pahayag na ito ay hindi tumpak sa kasaysayan.
Ang pagbabawal o hindi pagsang-ayon sa gawaing ito ay naiulat na bago pa si Ibn Taymiyyah mula sa ilang Hanafi jurists at iba pang mga iskolar.
Kabilang sa mga kilalang pahayag sa ilang aklat ng Hanafi school ang hindi pagsang-ayon sa pagsasabi:
“Hinihiling ko sa Iyo sa pamamagitan ng karapatan ng Iyong mga propeta at mga sugo at sa pamamagitan ng karapatan ni ganito.”
Ang ganitong kahulugan ay naiulat mula kay Abu Hanifah at sa kanyang mga kasamahan sa ilang aklat ng Hanafi school.
Ipinapakita nito, kahit sa pinakamababang antas, na pinagtatalunan na ang usaping ito bago pa si Ibn Taymiyyah. Kaya hindi tamang sabihing may naunang pagkakaisa ng mga iskolar sa pagpapahintulot nito.
Ang tawassul ba sa pamamagitan ng katayuan ng Propeta ﷺ ay shirk?
Ayon sa orihinal na fatwa, ang simpleng pagsasabi ng “O Allah, hinihiling ko sa Iyo sa pamamagitan ng katayuan ng Propeta” ay hindi mismo malaking shirk, sapagkat ang tao ay nananalangin pa rin sa Allah at hindi sa Propeta ﷺ.
Gayunpaman, itinuturing ng mga nagbabawal dito na ito ay isang paraang hindi itinakda sa du‘a. Ang ilan ay tinatawag itong bid‘ah at naniniwalang mas mabuting iwasan ito at manatili sa mga paraang napatunayan sa Qur’an at Sunnah.
Ito ay lubos na naiiba sa direktang pananalangin sa isang yumao at paghingi sa kanya ng isang bagay na tanging Allah lamang ang may kakayahang magbigay. Ibang usapin iyon at mas mabigat ang hatol nito.
Buod
Ang pagtawassul sa Allah sa pamamagitan ng katayuan o katauhan ng Propeta ﷺ ay isang usaping pinagkaiba-iba ng mga iskolar. Walang pagkakaisa ng mga iskolar sa pagpapahintulot nito, at hindi rin si Ibn Taymiyyah ang unang nagbawal nito.
Ang dahilan ng mga nagbabawal ay ang du‘a ay isang uri ng pagsamba na ang mga pamamaraan ay kailangang mapatunayan sa kapahayagan, at para sa kanila ay walang tunay at malinaw na ebidensya na ginagawang itinakdang paraan sa du‘a ang mismong katayuan ng Propeta ﷺ o katauhan ng isang matuwid na tao.
Walang pagtatalo tungkol sa mataas na katayuan at karangalan ng Propeta ﷺ sa harap ng Allah. Ang pagkakaiba ng pananaw ay tungkol lamang sa kung ang partikular na anyong ito ng tawassul ay itinakda sa Islam.
Ang sinumang nais umiwas sa pagkakaiba ng opinyon ay maaaring gumamit ng mga anyo ng tawassul na malinaw na napatunayan: sa pamamagitan ng mga Pangalan at Katangian ng Allah, pananampalataya at mabubuting gawa, pagmamahal at pagsunod sa Propeta ﷺ, at direktang pananalangin sa Allah, sapagkat Siya ay Malapit at Tumutugon sa mga panalangin.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.