Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang pagsamba habang hinahangad ang Mukha ni Allah ay nangangahulugan na ang alipin ay taimtim at tapat na inilalaan ang kanyang pagsamba para kay Allah, na hinahangad ang Kanyang kaluguran at gantimpala sa Kabilang-Buhay. Walang pagsalungat sa pagitan ng kahulugang ito at ng pagpapatibay sa katangian ng Mukha ni Allah sa paraang naaangkop sa Kanya, nang walang paghahalintulad sa Kanya sa mga nilikha at nang hindi tinatanong kung paano. Gayundin, ang pagtatanong tungkol sa ganitong mga usapin upang matuto at maunawaan ang pananampalataya ay hindi shirk at hindi rin pagdududa sa Quran o sa mga katangian ni Allah.
Walang masama sa isang Muslim na magtanong tungkol sa mga kahulugan ng mga pangalan at katangian ni Allah, o magsaliksik tungkol sa isang bagay na hindi malinaw sa kanya upang malaman ang katotohanan.
Sa katunayan, ang kaalaman tungkol kay Allah, sa Kanyang mga pangalan at mga katangian ay kabilang sa pinakamarangal na uri ng kaalaman, sapagkat pinapataas nito ang pagkakilala ng alipin sa kanyang Panginoon, ang pagmamahal niya sa Kanya, ang pagdakila niya sa Kanya, at ang takot niya sa Kanya.
Sinabi ni Allah:
﴿إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ﴾
“Sa Kanyang mga alipin, tunay na ang mga may kaalaman ang lubos na natatakot kay Allah.”
[Fatir: 28]
Ang tao ay hindi ipinanganganak na may kaalaman. Natututo siya sa pamamagitan ng pagtatanong, pagsasaliksik, at pagsangguni sa mga taong may kaalaman. Kapag naging malinaw sa kanya ang katotohanan, sinusunod niya ito. Kung may bagay na hindi pa malinaw, humihinto siya hanggang maging malinaw ito at humihingi kay Allah ng patnubay tungo sa katotohanan.
Kaya ang simpleng pagtatanong na: “Ano ang ibig sabihin ng paghahangad sa Mukha ni Allah?” ay hindi nangangahulugan ng pagtanggi sa katangiang ito o pagdududa sa Quran, lalo na ng paggawa ng shirk.
Ang pananalitang ito ay matatagpuan sa ilang talata ng Quran.
Sinabi ni Allah:
﴿وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنْفُسِكُمْ وَمَا تُنْفِقُونَ إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ﴾
“Anumang kabutihang inyong ginugugol ay para rin sa inyong sarili, at hindi kayo gumugugol maliban sa paghahangad sa Mukha ni Allah.”
[Al-Baqarah: 272]
At sinabi Niya:
﴿وَالَّذِينَ صَبَرُوا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً﴾
“At yaong mga nagtiis sa paghahangad sa Mukha ng kanilang Panginoon, nagsagawa ng pagdarasal, at gumugol nang palihim at hayagan mula sa ipinagkaloob Namin sa kanila.”
[Ar-Ra‘d: 22]
Sa kontekstong ito, ang “paghahangad sa Mukha ni Allah” ay nangangahulugan ng pagiging tapat kay Allah, paghahangad sa Kanyang kaluguran at gantimpala, at hindi pagsasagawa ng pagsamba upang purihin ng mga tao o upang makamit ang isang masamang makamundong layunin.
Kaya ang taong nagbibigay ng kawanggawa habang hinahangad ang Mukha ni Allah ay nagbibigay nang tapat para kay Allah, umaasa sa Kanyang kaluguran at gantimpala, at hindi upang tawagin siyang mapagbigay o purihin ng mga tao.
Hindi.
Pinaghihiwalay ng fatwa ang pagpapatibay sa katangian at ang kahulugang kaugnay ng paghahangad sa Mukha ni Allah sa gawa ng alipin.
Pinagtitibay ng Ahl al-Sunnah para kay Allah ang katangian ng Mukha ayon sa pagkakabanggit nito sa Quran, sa paraang angkop sa Kanyang kadakilaan, nang hindi ito inihahambing sa mga mukha ng mga nilikha at nang hindi tinatalakay kung paano ito.
Sinabi ni Allah:
﴿وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ﴾
“At mananatili ang Mukha ng iyong Panginoon, ang May-ari ng kadakilaan at karangalan.”
[Ar-Rahman: 27]
Kasabay nito, ang pagsasabing ang “paghahangad sa Mukha ni Allah” ay kinabibilangan ng katapatan kay Allah at paghahangad sa Kanyang kaluguran at gantimpala ay hindi nangangahulugan ng pagtanggi sa katangian ng Mukha o pagbibigay rito ng interpretasyong nag-aalis sa katangian.
Kaya binibigyang-diin ng fatwa na walang pagsalungat sa pagitan ng pagpapatibay sa katangian ng Mukha ni Allah at ng pagkaunawa na ang paghahangad sa Kanyang Mukha ay nangangahulugan ng tapat na paglalaan ng layunin para sa Kanya at paghahangad sa Kanyang gantimpala.
Maaaring isipin ng ilan na ang taong sumasamba kay Allah habang hinahangad ang Kanyang Mukha ay hindi na dapat humiling ng Paraiso o matakot sa Impiyerno. Ito ay hindi tama.
Ang ganap na pagsamba ay pinagsasama ang pagmamahal kay Allah, pagkatakot sa Kanya, at pag-asa sa Kanyang gantimpala.
Sinabi ni Allah tungkol sa mga propeta at mga matuwid:
﴿إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ﴾
“Tunay na sila ay nagmamadali sa paggawa ng kabutihan at nananalangin sa Amin nang may pag-asa at takot, at sila ay mapagpakumbaba sa Amin.”
[Al-Anbiya: 90]
At sinabi Niya:
﴿يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا﴾
“Tinatawag nila ang kanilang Panginoon nang may takot at pag-asa.”
[As-Sajdah: 16]
Kaya ang sinumang sumasamba kay Allah nang tapat, umaasa sa Kanyang Paraiso at gantimpala, at natatakot sa Kanyang kaparusahan ay pinagsasama ang lahat ng mga lehitimong kahulugang ito, at walang pagsalungat sa pagitan ng mga ito.
Isa sa mga bagay na higit na nagpapaliwanag sa usaping ito ay ang mananampalataya ay umaasa sa mga biyaya ng Paraiso sa Kabilang-Buhay, at kabilang sa pinakadakilang mga biyayang ito ang pagtingin sa Mukha ni Allah, ang Kataas-taasan.
Kaya ang taong sumasamba kay Allah at umaasang pararangalan siya ni Allah sa pamamagitan ng pagpapahintulot sa kanyang makita ang Kanyang Mukha sa Kabilang-Buhay ay hindi tumigil sa pag-asa sa gantimpala. Sa halip, umaasa siya sa isa sa pinakadakilang uri ng gantimpala at kaligayahan.
Nabanggit sa isang panalangin ng Propeta ﷺ:
“Hinihiling ko sa Iyo ang kasiyahan ng pagtingin sa Iyong Mukha at ang pananabik na makatagpo Ka.”
Ang alipin na naghahangad sa biyayang ito ay umaasang makamit ito at natatakot na mapagkaitan nito. Kaya nagsasama sa kanyang pagsamba ang pagmamahal, pag-asa, at takot.
Hindi.
Ang pagkakaroon lamang ng isang hindi malinaw na tanong, o ang pagsasaliksik sa kahulugan ng isang talata o isang katangian ni Allah, ay hindi ginagawang mushrik ang isang tao at hindi rin nangangahulugan na itinatanggi niya ang Quran.
Sa halip, kapag may bagay na hindi malinaw, ang nararapat ay matuto at magtanong sa mga taong may kaalaman habang iniiwasan ang labis na pagpapadala sa mga mapilit na pagdududa.
Ang taong ang layunin ay malaman ang katotohanan at maniwala sa ipinahayag ni Allah tungkol sa Kanyang Sarili ay hindi dapat hayaang hadlangan siya ng takot na magkamali sa paghahanap ng kaalaman.
Ang pagsamba habang hinahangad ang Mukha ni Allah ay nangangahulugan ng tapat na paglalaan ng pagsamba para kay Allah at paghahangad sa Kanyang kaluguran at gantimpala, kasabay ng pagpapatibay sa katangian ng Mukha ni Allah sa paraang naaangkop sa Kanyang kadakilaan, nang walang paghahalintulad at nang hindi tinatanong kung paano.
Walang pagsalungat sa pagitan ng pagsamba kay Allah habang hinahangad ang Kanyang Mukha at ng pag-asa sa Paraiso at pagkatakot sa Impiyerno. Pinuri ng Quran ang mga alipin ni Allah na nananalangin sa Kanya nang may pag-asa at takot.
Gayundin, ang pagtingin sa Mukha ni Allah, ang Kataas-taasan, ay kabilang sa pinakadakilang mga biyaya ng mga tao sa Paraiso. Kaya ang paghahangad sa Mukha ni Allah, paghahangad sa Kanyang gantimpala, at pag-asa sa Paraiso ay magkakatugmang kahulugan at hindi nagsasalungatan.
Ang pagtatanong at pagsasaliksik upang maunawaan ang mga usaping ito ay hindi shirk at hindi pagtanggi sa mga katangian ni Allah. Sa halip, kabilang ito sa mga paraan ng pagkatuto at pagkakaroon ng wastong pagkaunawa.
At si Allah ang higit na nakaaalam.