Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at pagpapala ay mapasugo sa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang Kataasan ni Allah ay kabilang sa Kanyang mga mahalagang katangiang tunay at matatag na para sa Kanya. Siya ang Kataas-taasan at Pinakamataas, at Siya ay palaging taglay at patuloy na magtataglay ng Kataasan. Ang Kataasang ito ay hindi nakasalalay sa pag-iral ng mga nilalang, sapagkat karapat-dapat kay Allah ang Kataasan sa Kanyang Sarili, at Siya ang Az-Zahir, na walang anumang nasa ibabaw Niya. Nang likhain Niya ang mga nilalang, naging hayag ang kaugnayan ng Kataasang ito sa kanila, at Siya ay nasa ibabaw ng lahat ng Kanyang nilikha.
Mahalagang pag-ibahin ang likas na Kataasan ni Allah, na isang katangiang hindi kailanman humihiwalay sa Kanya, at ang Kanyang Istiwa’ sa ibabaw ng Trono, na isang gawaing kaugnay ng Kanyang kalooban at naganap pagkatapos likhain ang Trono, mga kalangitan, at lupa.
Sinabi ni Allah:
“At Siya ang Kataas-taasan, ang Dakila.”
[Al-Baqarah 2:255]
At sinabi Niya:
“Luwalhatiin mo ang pangalan ng iyong Panginoon, ang Kataas-taasan.”
[Al-A‘la 87:1]
Samakatuwid, ang Kataasan ay kabilang sa mga likas na katangian ni Allah, ibig sabihin, ito ay isang katangiang hindi humihiwalay sa Kanyang Sarili at palagi Niya itong taglay.
Ang likas na katangian ay naiiba sa katangian ng pagkilos. Ang mga likas na katangian tulad ng kaalaman, kapangyarihan, pandinig, paningin, at Kataasan ay hindi kailanman nawawala kay Allah. Samantala, ang mga katangian ng pagkilos ay kaugnay ng Kanyang kalooban; ginagawa Niya ang mga ito kailanman Niya naisin, gaya ng Istiwa’ sa ibabaw ng Trono, pagbaba, at pagdating.
Kaya hindi sinasabing si Allah ay nakaaalam lamang kapag Kanyang ninais, o nagiging Dakila lamang kapag Kanyang ninais, sapagkat ang mga ito ay mga katangian ng ganap na kasakdalan na likas sa Kanya.
Taglay ni Allah ang mga uri ng Kataasan na naaangkop sa Kanya: Kataasan ng Kanyang Sarili, Kataasan ng katayuan at karangalan, at Kataasan ng kapangyarihan at paghahari.
Kabilang sa pinakamalinaw na nagpapaliwanag ng Kanyang Kataasan ang sinabi ng Propeta ﷺ:
“O Allah, Ikaw ang Una at walang anumang nauna sa Iyo; Ikaw ang Huli at walang anumang susunod sa Iyo; Ikaw ang Az-Zahir at walang anumang nasa ibabaw Mo; at Ikaw ang Al-Batin at walang anumang lampas sa Iyo.”
[Isinalaysay ni Muslim]
Ang kanyang sinabi ﷺ:
“Ikaw ang Az-Zahir at walang anumang nasa ibabaw Mo”
ay nagpapakita na si Allah ang Pinakamataas at walang anumang nasa ibabaw Niya.
Ito ay isang katangiang palaging tunay para sa Kanya, tulad ng pagiging “Una” Niya, umiral man o hindi ang mga nilalang.
Kung paanong Siya ang Una bago umiral ang anumang nilalang, Siya rin ang Az-Zahir, ang Kataas-taasan, na walang anumang nasa ibabaw Niya.
Hindi.
Si Allah ay walang pangangailangan sa alinman sa Kanyang mga nilalang, at ang Kanyang Kataasan ay hindi nakasalalay sa Trono, kalangitan, o anumang ibang nilalang.
Ang isang nilalang na mataas sa ibabaw ng isang bagay ay maaaring nangangailangan ng bagay na iyon. Halimbawa, ang isang taong nakaupo sa upuan ay nangangailangan ng sumusuporta sa kanya; kapag inalis iyon, siya ay mahuhulog.
Ngunit si Allah ay hindi maihahambing sa mga nilalang. Hindi Niya kailangan ang Trono o ang alinman sa mga daigdig.
Siya ang lumikha sa Trono at nagpapanatili rito sa pamamagitan ng Kanyang kapangyarihan; hindi ang Trono ang sumusuporta kay Allah.
Kaya ang pagsasabing si Allah ay Mataas ay hindi nangangahulugang kailangan Niya ng isang bagay sa ilalim Niya upang maging tunay ang katangian ng Kataasan.
Kung itatanong: Paano naging Mataas si Allah bago Siya lumikha ng anumang nasa ilalim Niya?
Ang sagot ay ang pagiging karapat-dapat ni Allah sa Kataasan ay likas sa Kanya. Siya ang “Kataas-taasan” at ang “Az-Zahir,” na walang anumang nasa ibabaw Niya.
Tungkol naman sa pag-uugnay ng Kanyang Kataasan sa isang partikular na nilalang—gaya ng pagsasabing si Allah ay nasa ibabaw ng mga kalangitan, nasa ibabaw ng Trono, at nasa ibabaw ng lahat ng nilalang—nagiging hayag ang ugnayang ito kapag umiral na ang mga nilalang na iyon.
Kaya maaari nating pag-ibahin ang dalawang bagay:
Ang pangunahing katangian ng Kataasan: Ito ay walang hanggang katangian ni Allah at hindi nakasalalay sa pag-iral ng mga nilalang.
Ang paglitaw ng kaugnayan ng Kataasan sa pagitan ni Allah at ng mga nilalang: Ito ay nagiging hayag kapag nilikha ang mga nilalang, at si Allah ay nasa ibabaw nila.
Dahil dito, sinabi ng mga iskolar na si Allah ay palaging Mataas sa Kanyang Sarili, samantalang ang paglitaw ng kaugnayan ng Kataasang ito sa iba ay nakasalalay sa pag-iral ng iba.
Tinawag ni Allah ang Kanyang Sarili na Az-Zahir, at ipinaliwanag ito ng Propeta ﷺ sa pagsasabing:
“Ikaw ang Az-Zahir at walang anumang nasa ibabaw Mo.”
Mahalaga ang pananalitang ito sapagkat hindi lamang sinabi ng Propeta ﷺ na si Allah ay “nasa ibabaw ng lahat,” kundi sinabi niya:
“Walang anumang nasa ibabaw Mo.”
Ang kahulugan nito ay ang Kataasan ay tunay na katangian ni Allah sa Kanyang Sarili at hindi nakasalalay ang katangiang ito sa pag-iral ng isang nilalang na kailangang nasa ilalim Niya.
Pagkatapos, kapag lumikha si Allah ng mga nilalang, lahat sila ay nasa ilalim Niya at walang anumang nilalang na nasa ibabaw Niya.
Mahalagang pag-ibahin ang Kataasan at ang Istiwa’ sa ibabaw ng Trono.
Ang Kataasan ay isang likas na katangian; si Allah ay palaging Mataas.
Ang Istiwa’ sa ibabaw ng Trono naman ay isang katangian ng pagkilos na kaugnay ng Kanyang kalooban, at ipinabatid ni Allah na ito ay naganap pagkatapos likhain ang mga kalangitan at lupa.
Sinabi ni Allah:
“Katotohanan, ang inyong Panginoon ay si Allah, na lumikha sa mga kalangitan at lupa sa loob ng anim na araw, pagkatapos ay nag-Istiwa’ sa ibabaw ng Trono.”
[Al-A‘raf 7:54]
Ang Istiwa’ sa ibabaw ng Trono ay isang natatanging Kataasan sa ibabaw ng Trono, samantalang ang Kataasan ni Allah ay mas malawak at mas pangunahing katangian.
Kaya masasabi na ang sinumang nag-Istiwa’ sa ibabaw ng isang bagay ay mataas sa ibabaw nito, ngunit hindi lahat ng Kataasan ay Istiwa’.
Si Allah ay Mataas na bago pa ang Istiwa’ sa ibabaw ng Trono. Pagkatapos ay nag-Istiwa’ Siya sa ibabaw ng Trono ayon sa Kanyang ipinabatid, sa paraang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan.
Binanggit sa fatwa na may ilang iskolar na naniniwalang si Allah ay palaging Lumilikha at posibleng lumikha Siya ng mga nilalang bago pa ang mundong ating nakikita.
Ngunit kahit ayon sa pananaw na ang mga nilalang ay may simula at na “si Allah ay umiiral at walang anumang iba bukod sa Kanya,” walang nananatiling suliranin, sapagkat ang Kataasan ni Allah ay likas sa Kanya at hindi nakasalalay sa pag-iral ng anumang nilalang.
Siya ang Kataas-taasan at Az-Zahir bago ang paglikha, at nang likhain Niya ang mga nilalang, Siya ay nasa ibabaw nilang lahat.
Karaniwang nagmumula ang pagkalito sa pag-iisip sa Kataasan ni Allah sa parehong paraan ng pag-iisip natin sa kataasan ng mga nilalang.
Ngunit sinabi ni Allah:
“Walang anumang katulad Niya.”
[Ash-Shura 42:11]
Kaya hindi maaaring ihambing ang Kataasan ni Allah sa isang katawan na nasa ibabaw ng isa pang katawan, o sa isang nilalang na umaasa sa isang lugar o sa anumang sumusuporta rito.
Sa halip, pinagtitibay natin para kay Allah ang anumang pinagtibay Niya para sa Kanyang Sarili sa paraang naaangkop sa Kanya, habang naniniwalang Siya ay walang pangangailangan sa lahat ng Kanyang nilalang at walang anumang katulad Niya sa alinman sa Kanyang mga katangian.
Ang Kataasan ni Allah ay isang likas at hindi maihihiwalay na katangian Niya. Siya ang Kataas-taasan, ang Pinakamataas, at ang Az-Zahir na walang anumang nasa ibabaw Niya, at Siya ay palaging gayon at mananatiling gayon magpakailanman.
Hindi kinakailangan ang pag-iral ng isang nilalang sa ilalim ni Allah upang mapagtibay ang katangiang ito, sapagkat ang Kanyang pagiging karapat-dapat sa Kataasan ay likas sa Kanya.
Nang likhain ni Allah ang mga nilalang, naging hayag ang kaugnayan ng Kataasang ito sa kanila, at Siya ay nasa ibabaw ng lahat ng Kanyang nilikha.
Tungkol naman sa Istiwa’ sa ibabaw ng Trono, ito ay isang natatanging Kataasan at isang katangian ng pagkilos na kaugnay ng Kanyang kalooban. Ito ay naganap pagkatapos likhain ang mga kalangitan at lupa, hindi tulad ng pangunahing katangian ng Kataasan na palaging taglay ni Allah.
At si Allah ang higit na nakaaalam.