Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at pagpapala ay mapasugo sa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Walang masama sa pagsasabing, “Sinasabi ng Qur’an” o “sinasabi ng talata.” Ang mga ito ay tama at karaniwang ginagamit na mga pahayag, at malinaw ang kahulugan ng mga ito. Hindi rin ito sumasalungat sa paniniwala na ang Qur’an ay Salita ni Allah, sapagkat ang ibig sabihin nito ay ang pahayag na ito ay nakasaad sa Qur’an, samantalang si Allah ang tunay na nagsalita ng Qur’an.
Kaya ang mga pahayag na ito ay hindi itinuturing na mga verbal na bid‘ah, at ang paggamit sa mga ito ay hindi nangangahulugang pinaniniwalaang ang Qur’an ay nagsasalita nang hiwalay kay Allah.
Isa sa mga pangunahing paniniwala ng Ahl as-Sunnah ay na ang Qur’an ay Salita ni Allah, tunay na sinalita Niya ito, ito ay ipinahayag at hindi nilikha.
Ang Qur’an ay hindi salitang unang binuo ni Jibril (Gabriel), sumakanya ang kapayapaan, at hindi rin ito salitang unang binuo ng Propeta Muhammad ﷺ. Sa halip, ito ay Salita ni Allah na Kanyang ipinahayag sa Kanyang Sugo ﷺ.
Sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan nawa siya ni Allah:
“Ang salita ay tunay na iniuugnay sa siyang unang nagsabi nito, hindi sa taong naghatid at nagpaabot lamang nito.”
Kaya si Allah ang tunay na unang nagsalita ng Qur’an, samantalang sina Jibril, sumakanya ang kapayapaan, at ang Propeta ﷺ ay naghatid nito.
Bagaman ang Qur’an ay tunay na Salita ni Allah, iniugnay ito ni Allah sa Sugo dahil siya ang nagpaparating at naghahatid nito.
Sinabi ni Allah:
﴿Katotohanan, ito ay salita ng isang marangal na Sugo.﴾
[Al-Haqqah: 40]
Ang tinutukoy na Sugo rito ay si Muhammad ﷺ.
At sinabi rin Niya:
﴿Katotohanan, ito ay salita ng isang marangal na Sugo, na may lakas at mataas na katayuan sa piling ng Panginoon ng Trono, sinusunod doon at mapagkakatiwalaan.﴾
[At-Takwir: 19-21]
Ang tinutukoy na Sugo sa mga talatang ito ay si Jibril, sumakanya ang kapayapaan.
Hindi nito ibig sabihin na si Jibril o si Muhammad ﷺ ang bumuo ng Qur’an mula sa kanilang sarili. Sa halip, iniugnay sa kanila ang salita dahil sa kanilang paghahatid at pagpaparating nito, samantalang si Allah ang tunay na unang nagsalita nito.
Oo, walang problema rito.
Sa katunayan, ang Qur’an mismo ay nag-uugnay ng mga ganitong gawain sa Qur’an.
Sinabi ni Allah:
﴿Katotohanan, ang Qur’an na ito ay nagsasalaysay sa mga Anak ni Israel ng karamihan sa mga bagay na kanilang pinagtatalunan.﴾
[An-Naml: 76]
At sinabi Niya:
﴿Katotohanan, ang Qur’an na ito ay gumagabay tungo sa pinakatama at nagbibigay ng magandang balita sa mga mananampalataya.﴾
[Al-Isra’: 9]
At sinabi ni Allah:
﴿Ito ang Aming Aklat na nagsasalita tungkol sa inyo nang may katotohanan.﴾
[Al-Jathiyah: 29]
Kaya ang Qur’an ay inilalarawan bilang nagsasalaysay, gumagabay, at nagbibigay ng magandang balita, at ang Aklat naman ay inilalarawan bilang nagsasalita ng katotohanan.
Samakatuwid, walang ipinagbabawal na kahulugan sa pagsasabing “sinasabi ng Qur’an.”
Kapag sinabi ng isang tao, “Sinasabi ng talatang ito ang ganito,” hindi niya ibig sabihin na ang talata ay isang hiwalay na persona na nagsasalita mula sa sarili nito. Ang ibig sabihin ay:
Ito ang kahulugan o pahayag na nakapaloob sa talatang ito mula sa Salita ni Allah.
Ito ay isang kilalang paraan ng pananalita na nauunawaan mula sa konteksto at hindi nagdudulot ng kalituhan sa paniniwala.
Katulad ito ng isang mananaliksik na nagsasabing, “Sinasabi ng hadith,” o “Ipinapahiwatig ng teksto ang ganito.” Ang layunin ng gayong mga pahayag ay ipaliwanag kung ano ang nilalaman ng teksto.
Ang pagsasabing “sinasabi ng Qur’an” ay hindi nangangahulugang itinatanggi na si Allah ang nagsalita ng Qur’an.
Ang Qur’an ay Salita ni Allah. Kaya kapag sinasabi nating may sinasabi ang Qur’an, ang ibig sabihin ay sinabi iyon ni Allah sa Qur’an.
Ipinaliwanag ni Shaykh Ibn ‘Uthaymin, kaawaan nawa siya ni Allah, ang kahulugang ito nang ipinaliwanag niya ang talata:
﴿Katotohanan, ang Qur’an na ito ay nagsasalaysay sa mga Anak ni Israel...﴾
Ipinaliwanag niya na ang pagsasalaysay ay isang uri ng pagsasalita, at ang Qur’an ay nagsasalaysay sapagkat ito ay Salita ni Allah, samantalang si Allah mismo ang nagsalaysay ng mga kuwentong iyon.
Sinabi ni Allah:
﴿Kami ay nagsasalaysay sa iyo ng pinakamainam na mga kuwento sa pamamagitan ng Qur’an na ito na Aming ipinahayag sa iyo.﴾
[Yusuf: 3]
Kaya walang pagsalungat sa pagitan ng pagsasabing “nagsasalaysay ang Qur’an” at “nagsasalaysay si Allah”, sapagkat ang Qur’an ay Salita ni Allah.
Hindi. Hindi tama na ituring na verbal na bid‘ah ang pagsasabing “sinasabi ng Qur’an” o “sinasabi ng talata” dahil lamang sa pag-uugnay ng pagsasalita sa Qur’an o sa isang talata.
Ito ay isang malinaw at nauunawaang paraan ng pananalita na hindi naglalaman ng maling paniniwala. Ang Qur’an mismo ay gumagamit ng mga katulad na pahayag kung saan iniuugnay sa Qur’an at sa Aklat ang pagsasalaysay, paggabay, pagbibigay ng magandang balita, at pagsasalita.
Ang mahalaga sa ganitong mga pahayag ay ang nilalayong kahulugan, basta ito ay malinaw at walang kalakip na paniniwalang salungat.
Pinahihintulutan ang pagsasabing “sinasabi ng Qur’an” at “sinasabi ng talata.” Walang masama rito at hindi ito itinuturing na verbal na bid‘ah.
Ang Qur’an ay tunay na Salita ni Allah, at si Allah ang tunay na unang nagsalita nito. Ang pagsasabing “sinasabi ng Qur’an” ay nangangahulugang ang pahayag na iyon ay matatagpuan sa Qur’an, na siyang Salita ni Allah.
Ang Qur’an mismo ay nag-uugnay sa Qur’an at sa Aklat ng pagsasalaysay, paggabay, pagbibigay ng magandang balita, at pagsasalita, na nagpapakita na tama at malinaw ang ganitong paraan ng pagpapahayag.
At si Allah ang higit na nakaaalam.