Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at pagpapala ay mapasugo sa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ayon sa ipinaliwanag sa fatwa, si Allah ay nasa ibabaw ng Kanyang mga kalangitan, nakaluklok sa Kanyang Trono sa paraang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan, at ang Trono ay nasa ibabaw ng mga kalangitan. Dahil dito, ang ilang nilikha ay mas malapit kay Allah kaysa sa iba sa pagsasaalang-alang sa kanilang taas at kinalalagyan. Ang Trono ay mas malapit kaysa sa mga kalangitan, ang ikapitong langit ay mas malapit kaysa sa ikaanim, at gayon din sa iba pa. Sa kanyang pag-akyat, ang Propeta ﷺ ay mas malapit kay Allah kaysa sa mga nanatili sa lupa.
Ilang nangungunang iskolar ng Ahl as-Sunnah ang nagpahayag ng kahulugang ito, kabilang sina ‘Abdullah ibn al-Mubarak, Ad-Darimi, at Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan nawa sila ni Allah.
Ang usaping ito ay nakabatay sa pagpapatunay na si Allah ay mataas sa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at na Siya ay nasa ibabaw ng Kanyang mga kalangitan, nakaluklok sa Kanyang Trono sa paraang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan.
Kapag napatunayang si Allah ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at ang Kanyang Trono ay nasa ibabaw ng mga kalangitan, kasunod nito na hindi magkakapantay ang lahat ng nilikha sa usapin ng pagiging malapit ayon sa lugar. Ang mas mataas at mas malapit sa Trono ay mas malapit sa aspektong ito kaysa sa nasa ibaba nito.
Hindi nito ibig sabihin na inihahalintulad si Allah sa Kanyang mga nilikha o sinasabing kailangan Niya ang Trono o ang kalangitan. Napakataas ni Allah sa gayong mga kaisipan. Sa halip, ito ay pagpapatunay sa ipinahihiwatig ng mga tekstong ipinahayag sa paraang naaangkop kay Allah.
Oo, ayon sa ipinaliwanag sa fatwa.
Ang ikapitong langit ay nasa ibabaw ng ikaanim, ang ikaanim ay nasa ibabaw ng ikalima, at gayon din sa iba pa, habang ang Trono ay nasa ibabaw ng mga kalangitan.
Ipinaliwanag ni Ad-Darimi, kaawaan nawa siya ni Allah, na ang ikapitong langit ay mas malapit sa Trono ni Allah kaysa sa ikaanim, ang ikaanim ay mas malapit kaysa sa ikalima, at gayon din hanggang sa lupa.
Isinalaysay din mula kay ‘Abdullah ibn al-Mubarak, kaawaan nawa siya ni Allah, na sinabi niya:
“Ang tuktok ng minarete ay mas malapit kay Allah kaysa sa ibabang bahagi nito.”
Ang layunin nito ay ipaliwanag na nagkakaiba ang mga nilikha sa pagiging malapit ayon sa lugar batay sa kanilang taas.
Oo.
Nang iakyat ang Propeta ﷺ sa mga kalangitan at umabot siya sa Sidrat al-Muntaha, siya sa lugar na iyon ay mas malapit kay Allah kaysa sa mga nanatili sa lupa o nasa mas mababang mga kalangitan.
Sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan nawa siya ni Allah, tungkol sa Propeta ﷺ:
“Nang siya ay iakyat sa langit, patuloy siyang nadaragdagan sa pagiging malapit sa kanyang Panginoon sa pamamagitan ng kanyang pag-akyat at pagtaas.”
Kaya ang pag-akyat ng Propeta ﷺ sa Mi‘raj ay hindi lamang paglipat sa pagitan ng ilang nilikha. Ayon sa mga iskolar na binanggit sa fatwa, ang kanyang pagtaas at pag-akyat ay may kasamang pagiging malapit kay Allah ayon sa kanyang kinalalagyan at pagtaas.
Oo. Ayon sa prinsipyong ito, nagkakaiba rin ang mga anghel sa pagiging malapit.
Ang mga tagapasan ng Trono ay mas malapit kay Allah kaysa sa mga anghel na nasa ibaba nila, at ang mga anghel sa mas matataas na kalangitan ay mas malapit kaysa sa mga anghel sa mas mababang kalangitan.
Inilarawan ni Allah ang ilang anghel bilang malapit sa Kanya, at ito ay naaayon sa pagkakaiba-iba ng antas at kinalalagyan ng mga nilikha.
Ang ibig sabihin ng mga iskolar dito ay pagiging malapit ayon sa lugar at taas.
Kung si Allah ay nasa ibabaw ng Kanyang mga kalangitan at ang Trono ay nasa ibabaw ng mga kalangitan, ang isang nilikhang mas mataas ay mas malapit, sa partikular na aspektong ito, kaysa sa isang nilikhang nasa ibaba nito.
Sinabi ni Ad-Darimi, kaawaan nawa siya ni Allah:
“Ang anumang mas malapit sa langit ay mas malapit kay Allah.”
Hindi nito ibig sabihin na ang simpleng pisikal na pag-akyat ay awtomatikong nagpapabuti sa isang tao sa paningin ni Allah o nagpapamahal sa kanya nang higit. Ang usapin dito ay tungkol sa isang partikular na uri ng pagiging malapit na may kaugnayan sa taas at lugar.
Mahalagang pag-ibahin ang pagiging malapit ayon sa lugar, na siyang paksa ng usaping ito, at ang espirituwal na pagiging malapit, pagiging malapit sa antas, pagmamahal, at pagsamba.
Ang isang taong nasa mataas na bundok ay maaaring pisikal na mas mataas kaysa sa isang matuwid na mananampalatayang nasa mababang lugar, ngunit hindi nito ibig sabihin na ang una ay mas mabuti sa paningin ni Allah o mas minamahal Niya.
Ang kahusayan sa pananampalataya at pagsamba ay hindi nakabatay lamang sa pisikal na taas.
Binanggit din ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah na ang kaluluwa ng isang taong nagdarasal ay lumalapit kay Allah sa panahon ng pagpapatirapa kahit na ang kanyang katawan ay nasa sukdulang kalagayan ng pagpapakumbaba at pagbaba.
Kaya hindi iisa ang uri ng pagiging malapit kay Allah, at hindi dapat paghaluin ang pagiging malapit ayon sa lugar at ang pagiging malapit ng alipin sa kanyang Panginoon sa pamamagitan ng pagsunod at pagsamba.
Walang pagsalungat sa pagitan ng pagiging mas malapit ng ilang nilikha kay Allah kaysa sa iba at ng mga tekstong nagsasalita tungkol sa pagiging malapit ni Allah sa Kanyang mga alipin.
Binabanggit sa fatwa mula kay Ad-Darimi na ang pagiging malapit ni Allah sa Kanyang mga nilikha ay hindi nangangahulugang Siya ay gumagalaw o nangangailangang maging malapit sa kanila sa paraang nagiging malapit ang mga nilikha sa isa’t isa.
Kasabay nito, maaaring magkaiba ang mga nilikha mismo sa pagiging malapit sa Kanya ayon sa kanilang kinalalagyan at taas.
Kaya hindi dapat ihambing ang mga katangian ni Allah sa kalagayan ng mga nilikha.
Ayon sa mga iskolar ng Ahl as-Sunnah na binanggit sa fatwa, nagkakaiba ang mga nilikha sa pagiging malapit kay Allah ayon sa kanilang taas at kinalalagyan. Ang Trono ay mas malapit kaysa sa mga kalangitan, ang ikapitong langit ay mas malapit kaysa sa ikaanim, at gayon din sa iba pa.
Dahil dito, nang umakyat ang Propeta ﷺ hanggang Sidrat al-Muntaha, siya ay mas malapit kay Allah kaysa sa mga nasa lupa at sa mas mababang mga kalangitan.
Gayunpaman, ang pagiging malapit na ito ayon sa lugar ay hindi kinakailangang nangangahulugang mas mataas na pananampalataya, pagmamahal, o katayuan kay Allah. Ang mga iyon ay ibang mga kahulugang may kaugnayan sa pananampalataya, pagsunod, at pagsamba.
Ang usapin ay tungkol sa pagpapatunay ng kataasan ni Allah sa ibabaw ng Kanyang mga nilikha habang ipinapahayag na Siya ay lubos na walang pagkakahawig sa mga nilikha.
At si Allah ang higit na nakaaalam.