Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ng Allah. Pagkatapos nito:
Ang mga katangian ng Allah ay pinagtitibay batay sa kapahayagan. Hindi tayo nagpapatibay ng isang katangian para sa Allah dahil lamang sa tingin ng isip ng tao ay isa itong kasakdalan. Sa halip, ang pangunahing batayan sa pagpapatibay ng mga katangian ay ang Qur’an at Sunnah. Ang katangian ng Kamay ay pinagtibay para sa Allah, ang Kataas-taasan, sa maraming teksto. Kaya pinagtitibay ito ng Ahl al-Sunnah para sa Kanya sa paraang angkop sa Allah, nang walang paghahalintulad at nang hindi tinatanong kung paano. Ang bawat katangiang tunay na pinagtibay para sa Allah ay katangian ng kasakdalan, at kabilang dito ang katangian ng Kamay.
Tungkol naman sa kabaligtaran nito, ang ganap na kawalan ng isang katangiang pinagtibay ng Allah para sa Kanyang Sarili ay isang kakulangan, sapagkat inilarawan ng Allah ang Kanyang Sarili na may Kamay at binanggit Niya ang mga gawaing nauugnay rito, tulad ng paglikha, paghawak, pag-uunat, at pagbibigay. Ang lahat ng ito ay nagpapahiwatig ng kapangyarihan, kasakdalan, at kadakilaan.
Sinabi ng Allah:
﴿وَلِلَّهِ الْمَثَلُ الْأَعْلَى﴾
“At sa Allah ang pinakamataas na paglalarawan.”
[An-Nahl: 60]
Ipinaliwanag ng mga iskolar ang “pinakamataas na paglalarawan” bilang ang pinakamataas na katangian at ganap na kasakdalan.
Kaya ang anumang katangiang pinagtibay para sa Allah, ang Kataas-taasan, ay taglay Niya sa pinakaganap na paraan, na walang anumang kakulangan at hindi katulad ng katangian ng mga nilikha.
Dito mahalagang ipaliwanag na ang paraan upang makilala ang mga katangian ng Allah ay hindi ang paggawa muna ng isang listahang batay sa isip tungkol sa mga katangian ng kasakdalan at pagkatapos ay iugnay ang mga iyon sa Kanya. Sa halip, nagsisimula tayo sa anumang ipinahayag ng Allah tungkol sa Kanyang Sarili at sa anumang ipinahayag ng Kanyang Sugo ﷺ tungkol sa Kanya, at pagkatapos ay nalalaman nating anumang tunay na pinagtibay para sa Kanya ay kasakdalang naaayon sa Kanyang Kadakilaan.
Malinaw na pinagtibay ang Kamay para sa Allah, ang Kataas-taasan, sa mga talata ng Qur’an.
Sinabi ng Allah kay Iblis:
﴿قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِينَ﴾
“Sinabi Niya: ‘O Iblis! Ano ang humadlang sa iyo upang magpatirapa sa nilikha Ko sa pamamagitan ng Aking dalawang Kamay? Nagmataas ka ba o kabilang ka sa mga mataas?’”
[Sad: 75]
Sinabi rin ng Allah:
﴿وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَالْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَالسَّمَاوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ﴾
“Hindi nila pinahalagahan ang Allah ayon sa nararapat sa Kanya. Sa Araw ng Muling Pagkabuhay, ang buong lupa ay nasa Kanyang paghawak at ang mga kalangitan ay nakatiklop sa Kanyang Kanang Kamay. Luwalhati sa Kanya, at Siya ay Kataas-taasan sa anumang itinatambal nila sa Kanya.”
[Az-Zumar: 67]
Pinagtitibay ng mga tekstong ito ang Kamay, ang Kanang Kamay, at paghawak para sa Allah sa paraang naaayon sa Kanya.
Pinagtitibay din ng Sunnah ang katangiang ito.
Sinabi ng Sugo ng Allah ﷺ:
“Ang Kamay ng Allah ay puno; hindi nababawasan ng paggugol ang anumang nasa Kanya. Siya ay saganang nagbibigay sa gabi at araw.”
[Isinalaysay nina Al-Bukhari at Muslim]
Sinabi rin niya ﷺ:
“Walang sinumang nagbibigay bilang kawanggawa ng kahit isang datiles mula sa mabuting kinita maliban na kinukuha ito ng Allah sa Kanyang Kanang Kamay at pinalalaki ito gaya ng pagpapalaki ng isa sa inyo sa kanyang batang kabayo o batang kamelyo, hanggang maging tulad ito ng isang bundok o higit pa.”
[Isinalaysay ni Muslim]
Nabanggit din sa hadith na kukunin ng Allah, ang Kataas-taasan, ang mga kalangitan at lupa sa Kanyang mga Kamay sa Araw ng Muling Pagkabuhay.
Kaya pinagtibay ng mga imam ng Ahl al-Sunnah ang katangian ng Kamay para sa Allah habang ipinapahayag na Siya ay ganap na malaya sa anumang pagkakatulad sa mga kamay ng mga nilikha.
Ang pagpapatibay sa Kamay para sa Allah ay hindi nangangahulugang ang Kanyang Kamay ay katulad ng kamay ng tao o ng anumang ibang nilikha.
Iisa ang tuntunin sa lahat ng katangian: pinagtitibay natin ang kahulugang ipinahihiwatig ng teksto, hindi natin alam ang paraan o kung paano ang katangian, at hindi natin ito inihahalintulad sa mga katangian ng mga nilikha.
Kung paanong ang Allah ay may kaalamang hindi katulad ng kaalaman ng tao, pandinig na hindi katulad ng kanilang pandinig, at paningin na hindi katulad ng kanilang paningin, gayundin Siya ay may dalawang Kamay na naaayon sa Kanyang Kadakilaan at hindi katulad ng mga kamay ng mga nilikha.
Iniulat ni Abu al-Hasan al-Ash‘ari, nawa’y kaawaan siya ng Allah, ang pagkakaisa ng Ahl al-Sunnah sa pagpapatibay ng dalawang Kamay para sa Allah. Sinabi niya:
“At sila ay nagkaisa na Siya, ang Makapangyarihan at Dakila, ay nakaririnig at nakakikita, at na Siya, ang Kataas-taasan, ay may dalawang nakalahad na Kamay… nang hindi ang mga ito ay mga bahagi ng katawan.”
Kaya ang kanilang pagpapatibay ay palaging kasama ng paglilinaw na ang Allah ay malaya sa anumang pagkakatulad sa mga nilikha.
Sapagkat hindi binanggit ng mga teksto ang Kamay nang nakahiwalay lamang; binanggit din nila ang mga gawaing nauugnay rito na nagpapahiwatig ng kadakilaan, kapangyarihan, at kasakdalan.
Nilikha ng Allah si Adan sa pamamagitan ng Kanyang dalawang Kamay; Siya ay humahawak at nag-uunat; Siya ay nagbibigay; at ang mga kalangitan ay matitiklop sa Kanyang Kanang Kamay sa Araw ng Muling Pagkabuhay.
Kaya ipinaliwanag ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, nawa’y kaawaan siya ng Allah, na ang isang makagagawa sa pamamagitan ng kanyang kapangyarihan, pananalita, at mga kamay kapag nais niya ay mas ganap kaysa sa isang hindi makagagawa nito.
Samakatuwid, ang kasakdalan dito ay hindi nakabatay sa simpleng konsepto ng tao tungkol sa isang organo o bahagi ng katawan, kundi sa katangiang mismong pinagtibay ng Allah para sa Kanyang Sarili at sa mga gawa ng kasakdalan na nauugnay rito.
Hindi ibig sabihin nito na ihahambing natin ang Allah sa tao at sasabihin na ang taong may kamay ay mas ganap kaysa sa taong nawalan nito, at pagkatapos ay ililipat natin ang paghahambing na ito sa Allah.
Ang ibig sabihin ay pinagtibay ng Allah ang katangiang ito para sa Kanyang Sarili at pinuri Niya ang Kanyang Sarili sa pamamagitan ng mga gawaing nauugnay rito, tulad ng paglikha, paghawak, pag-uunat, at pagbibigay. Kaya ang pagtanggi sa anumang pinagtibay ng Allah para sa Kanyang Sarili ay nangangahulugan ng pagkakait sa isang kasakdalang pinagtibay Niya mismo para sa Kanyang Sarili.
Ginamit din ng mga iskolar bilang katibayan ang sinabi ng Allah tungkol sa mga diyus-diyosan:
﴿أَلَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا﴾
“Mayroon ba silang mga paa na kanilang ginagamit sa paglakad? O mga kamay na kanilang ginagamit sa paghawak? O mga mata na kanilang ginagamit sa pagkakita? O mga tainga na kanilang ginagamit sa pagdinig?”
[Al-A‘raf: 195]
Pinuna ng Allah ang mga diyus-diyosan dahil sa kanilang kawalan ng kakayahan at kawalan ng kapangyarihang kumilos, magbigay ng pakinabang, o magtaboy ng kapinsalaan.
Ipinaliwanag ni Al-Tabari, nawa’y kaawaan siya ng Allah, na ang talatang ito ay isang argumento laban sa mga nagtatambal sa Allah sapagkat ang kanilang mga diyus-diyosan ay walang anumang kakayahang makapagbigay ng pakinabang o makapagtaboy ng pinsala. Paano, kung gayon, sila magiging karapat-dapat sambahin?
Hindi.
Mahalagang punto ito sa orihinal na tanong.
Hindi kondisyon sa pagpapatibay ng isang katangian ng Allah na hanapin muna natin ang kabaligtaran nito at patunayang isa itong kakulangan.
Kapag tunay na pinagtibay ang isang katangian para sa Allah sa Qur’an o sa tunay na Sunnah, kinakailangan natin itong pagtibayin at alam nating ito ay isang katangian ng kasakdalang naaayon sa Allah, sapagkat ang Allah, ang Kataas-taasan, ay malaya sa lahat ng kakulangan.
Sa mga katangiang tulad ng kaalaman, buhay, at kapangyarihan, madaling makita ng isip ng tao ang mga kakulangang kabaligtaran ng mga ito. Ngunit hindi kailangang ang lahat ng katangian ay tumugma sa iisang paraan ng pag-iisip upang mapagtibay natin ang kanilang kasakdalan.
Ang unang batayan ay ang tekstong ipinahayag, hindi lamang ang paghahating ginagawa ng isip.
Ang wastong pangangatwiran ay hindi sumasalungat sa mga tunay na tekstong ipinahayag.
Ipinaliwanag ni Ibn al-Qayyim, nawa’y kaawaan siya ng Allah, na ang isang umiiral na may pananalita, pandinig, paningin, mukha, at dalawang kamay ay mas ganap kaysa sa isang walang mga katangiang ito, habang binibigyang-diin na ang mga katangian ng Tagapaglikha ay hindi katulad ng mga katangian ng nilikha.
Kaya hindi nakita ng Ahl al-Sunnah ang anumang salungatan sa pagitan ng kapahayagan at wastong pangangatwiran sa pagpapatibay ng mga katangian ng kasakdalan para sa Allah.
Gayunpaman, hindi independiyenteng tinutukoy ng isip ang mga Pangalan at Katangian ng Allah; sa halip, ginagabayan ito ng ipinahayag na kapahayagan.
Ang katangian ng Kamay ay pinagtibay para sa Allah, ang Kataas-taasan, sa Qur’an at Sunnah. Kaya pinagtitibay ito ng Ahl al-Sunnah para sa Allah sa paraang naaayon sa Kanyang Kadakilaan, nang walang paghahalintulad at nang hindi tinatanong kung paano.
Ito ay isang katangian ng kasakdalan sapagkat inilarawan ng Allah ang Kanyang Sarili sa pamamagitan nito at iniugnay dito ang mga gawaing tulad ng paglikha, paghawak, pag-uunat, pagbibigay, at mga pagpapakita ng kadakilaan.
Hindi kailangang, upang mapagtibay na isa itong katangian ng kasakdalan, tukuyin ang isang kabaligtaran nito sa eksaktong paraan na sinasabi nating ang kamangmangan ay kabaligtaran ng kaalaman o ang kamatayan ay kabaligtaran ng buhay. Ang pangunahing tuntunin ay ang bawat katangiang tunay na pinagtibay para sa Allah, ang Kataas-taasan, ay isang kasakdalan, at ang Allah ay malaya sa lahat ng kakulangan.
Ang kawalan o pagtanggi sa isang katangiang pinagtibay ng Allah para sa Kanyang Sarili ay nangangahulugan ng pagtanggi sa isang kasakdalang tunay na pinagtibay para sa Kanya, habang palaging binibigyang-diin na ang Kamay ng Allah ay naaayon sa Kanyang Kadakilaan at hindi katulad ng mga kamay ng mga nilikha.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.