Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ng Allah. Pagkatapos nito:
Hindi dapat sabihin na ang Allah, ang Kataas-taasan, ay may “shakl,” sapagkat ang salitang ito ay hindi nabanggit sa Qur’an o Sunnah at maaari itong magdala ng mga maling kahulugan, kabilang ang pagkakatulad at pagkakahawig. Ang mga Pangalan at Katangian ng Allah ay pinagtitibay lamang sa pamamagitan ng kapahayagan, kaya wala tayong pinagtitibay maliban sa pinagtibay ng mga teksto. Tungkol naman sa “ṣūrah,” nabanggit ito sa mga hadith, kaya pinagtitibay ito para sa Allah sa paraang naaayon sa Kanya, nang walang paghahalintulad, nang hindi tinatanong kung paano, at nang hindi ito iniisip o inilalarawan sa isip.
Ang pangunahing prinsipyo tungkol sa mga Pangalan at Katangian ng Allah ay hindi ilarawan ng isang Muslim ang Allah maliban sa kung paano Niya inilarawan ang Kanyang Sarili o kung paano Siya inilarawan ng Kanyang Sugo ﷺ.
Hindi lahat ng salitang maaaring magkaroon ng tamang kahulugan ay maaari nating gawing paglalarawan sa Allah. Sa halip, kailangan nating manatili sa mga salitang pinagtibay ng mga tekstong ipinahayag.
Kaya hindi wastong sabihin na “ang Allah ay may shakl” dahil lamang sa ilang kahulugan ng salitang shakl na maaaring malapit sa kahulugan ng ṣūrah, sapagkat ang mismong salita ay hindi nabanggit sa mga tekstong ipinahayag.
Ang salitang Arabe na shakl ay may ilang kahulugan. Maaari itong mangahulugang anyo, ngunit maaari rin itong mangahulugan ng pagkakatulad o pagkakahawig.
Ang Allah ay ganap na malaya sa pagkakaroon ng kapantay o katulad.
Sinabi ng Allah:
﴿لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ﴾
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Ganap na Nakaririnig, ang Ganap na Nakakikita.”
[Ash-Shura: 11]
At sinabi Niya:
﴿وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ﴾
“At walang sinumang maihahambing sa Kanya.”
[Al-Ikhlas: 4]
At sinabi ng Allah:
﴿هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا﴾
“May nalalaman ka bang anumang katulad Niya?”
[Maryam: 65]
Kaya iniiwasan ang salitang “shakl” sa dalawang dahilan:
Una, hindi ito pinagtibay sa mga teksto bilang isang paglalarawan sa Allah.
Ikalawa, isa itong salitang maaaring magkaroon ng maling kahulugan, tulad ng pagkakatulad o pagkakahawig.
Oo. Ang salitang ṣūrah ay nabanggit sa Sunnah.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Nilikha ng Allah si Adan sa kanyang ṣūrah.”
[Isinalaysay nina Al-Bukhari at Muslim]
At sa hadith tungkol sa pamamagitan:
“Pagkatapos ay darating sa kanila ang Makapangyarihan sa isang ṣūrah na naiiba sa ṣūrah na nakita nila sa Kanya noong unang pagkakataon.”
[Isinalaysay nina Al-Bukhari at Muslim]
Kaya pinagtibay ng ilang mga imam ng Ahl al-Sunnah ang ṣūrah para sa Allah ayon sa pagkakabanggit nito sa mga teksto, habang binibigyang-diin na ito ay isang ṣūrah na naaayon sa Allah at hindi katulad ng mga anyo ng mga nilikha.
Ang pagpapatibay ng isang katangian para sa Allah habang maaaring gamitin din ang parehong termino para sa isang nilikha ay hindi nangangahulugang magkapareho ang kanilang tunay na kalagayan.
Ang Allah ay Ganap na Nakaririnig, at ang nilikha ay maaari ring ilarawan bilang nakaririnig, ngunit ang pandinig ng Allah ay hindi katulad ng pandinig ng nilikha.
Ang Allah ay Ganap na Nakakikita, at ang nilikha ay nakakakita rin, ngunit ang paningin ng Allah ay hindi katulad ng paningin nito.
Gayundin ang pinagtibay tungkol sa Mukha, Kamay, at iba pang mga katangian: pinagtitibay ang mga ito para sa Allah sa paraang naaayon sa Kanya, nang walang paghahalintulad.
Sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, nawa’y kaawaan siya ng Allah, tungkol sa salitang ṣūrah:
“Ang salitang ṣūrah sa hadith ay katulad ng iba pang mga salitang naiulat tungkol sa mga Pangalan at Katangian.”
Ibig sabihin, ang parehong tuntunin na ginagamit sa iba pang mga katangian ay ginagamit din dito: pagpapatibay nang walang paghahalintulad.
Ipinaliwanag ng mga iskolar na hindi nangangahulugan ang hadith na ang Allah ay katulad ni Adan sa Kanyang ṣūrah.
Ang Sugo ﷺ na nag-ulat ng hadith na ito ay siya ring naghatid ng sinabi ng Allah:
﴿لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ﴾
“Walang anumang katulad Niya.”
Kaya hindi maaaring mangahulugan ang hadith na ang Tagapaglikha ay katulad ng nilikha.
Ipinaliwanag ng mga iskolar na ang pagkakaroon ng dalawang bagay ng ilang magkaparehong termino o paglalarawan ay hindi nangangahulugang magkapareho sila sa lahat ng aspeto.
Ang mga katangian ng Allah ay ganap at naaayon sa Kanya, samantalang ang mga katangian ng nilikha ay limitado at may kakulangan at naaayon sa kanilang pagiging nilikha.
Ang pagkakaiba rito ay hindi lamang batay sa pagkakalapit ng kanilang kahulugan sa wika, kundi sa pagkakaroon ng termino sa ipinahayag na teksto.
Ang salitang ṣūrah ay nabanggit sa mga hadith, kaya pinagtitibay ito ayon sa pagkakabanggit nito.
Samantala, ang salitang shakl ay hindi pinagtibay bilang paglalarawan sa Allah at maaari itong magkaroon ng maraming kahulugan, na ang ilan ay hindi maaaring iugnay sa Allah.
Kaya ang pinakaligtas at pinakatumpak na paraan ay ang manatili sa mga terminong ginamit sa kapahayagan, pinagtitibay ang anumang naiulat at hindi ito pinapalitan ng ibang mga salitang may malabong kahulugan.
Hindi.
Pinagtitibay ng Ahl al-Sunnah ang anumang tunay na pinagtibay tungkol sa mga katangian, ngunit hindi nila iniisip ang paraan o kung paano ang mga ito.
Hindi alam ng tao kung paano ang Dhāt ng Allah o kung paano ang Kanyang mga katangian, sapagkat hindi ito ipinahayag ng Allah sa atin at wala Siyang katulad na maaari nating gawing batayan ng paghahambing.
Sinabi ni Al-Tahawi, nawa’y kaawaan siya ng Allah:
“Hindi Siya naaabot ng mga imahinasyon, hindi Siya lubos na nauunawaan ng mga isip, at hindi Siya katulad ng sangkatauhan.”
Sinabi naman ni Ibn Qudamah, nawa’y kaawaan siya ng Allah:
“Hindi Siya mailalarawan ng mga isip sa pamamagitan ng pag-iisip, at hindi Siya maaaring ilarawan ng mga puso sa pamamagitan ng pagbuo ng isang larawan.”
Kaya kung may isang partikular na larawan o anyong pumasok sa isip ng isang tao, dapat niyang malaman na ang Allah ay hindi ganoon, sapagkat ang lahat ng kayang isipin ng tao ay nagmumula sa mundo ng mga nilikha.
Sapagkat ang pagkaalam na umiiral ang isang katangian ay isang bagay, at ang pagkaalam kung paano ito ay ibang bagay.
Alam nating ang Allah ay nakaririnig at nakakakita, ngunit hindi natin alam kung paano ang Kanyang pandinig at paningin.
Gayundin, pinagtitibay natin ang anumang nabanggit sa mga teksto tungkol sa ṣūrah at iba pang mga katangian, ngunit hindi natin sinusubukang bumuo ng larawan nito sa ating isip o tukuyin kung paano ito.
Ang kinakailangan ay paniniwala sa ipinahayag na teksto habang ipinapahayag na ang Allah ay malaya sa anumang pagkakatulad sa mga nilikha.
Hindi wastong sabihin na “ang Allah ay may shakl,” sapagkat ang salitang ito ay hindi nabanggit sa Qur’an o Sunnah at maaari itong magpahiwatig ng pagkakatulad o pagkakahawig, na ganap na hindi naaangkop sa Allah.
Tungkol naman sa ṣūrah, ito ay nabanggit sa Sunnah at kaya pinagtitibay para sa Allah sa paraang naaayon sa Kanya, nang walang paghahalintulad, pagkukumpara, o pagtukoy kung paano.
Hindi pinahihintulutan ang tao na subukang isipin kung paano ang Dhāt ng Allah o ang Kanyang ṣūrah, sapagkat walang anumang katulad ng Allah at hindi Niya ipinahayag sa atin kung paano ang Kanyang mga katangian.
Kaya ang tamang pamamaraan ay: pagtibayin ang anumang naiulat, itanggi ang anumang pagkakatulad, at iwasang talakayin kung paano.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.