Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at nawa’y ang kapayapaan at pagpapala ay mapasa Sugo ng Allah. Pagkatapos:
Ang Allah ay palaging nakaaalam ng lahat ng bagay bago pa man umiral ang mga ito. Walang anuman sa nakaraan, kasalukuyan, o hinaharap ang nakatago sa Kanya. Gayunpaman, ipinapakita rin ng mga tekstong ipinahayag ang isang kaalamang nauugnay sa bagay pagkatapos itong mangyari at umiral. Tinatawag ito ng ilang iskolar na “kaalaman sa paglitaw” o kaalamang pinagbabatayan ng gantimpala at kaparusahan. Hindi ito nangangahulugan na nalaman ng Allah ang isang bagay na dati Niyang hindi alam. Sa halip, alam na Niya ito bago pa ito mangyari, at pagkatapos nitong mangyari ay alam Niya ito bilang isang umiiral at naganap na katotohanan, samantalang bago nito ay alam Niya na ito ay mangyayari.
Tungkol naman sa pagsaklaw ng Allah sa lahat ng bagay sa Kanyang kaalaman, ito ay ganap at malawak. Sinasaklaw ng Kanyang naunang kaalaman ang lahat ng bagay, at walang anumang pangyayaring nagaganap sa mga nilikha ang nakatago sa Kanyang kaalaman saanman ito mangyari.
Ang kaalaman ay isa sa mga Katangian ng kasakdalan na napatunayan para sa Allah, at kabilang sa Kanyang mga Pangalan ang Al-‘Alim — ang Ganap na Nakaaalam.
Alam ng Allah ang lahat ng bagay bago ito mangyari. Alam Niya ang mga gawain ng mga nilikha, ang haba ng kanilang buhay, ang kanilang mga kabuhayan, at lahat ng kanilang gagawin bago pa man sila umiral.
Ang paglitaw ng mga bagay ay hindi nagdudulot na magkaroon ang Allah ng kaalaman pagkatapos ng kawalan ng kaalaman. Kataas-taasan ang Allah mula rito.
Sinabi ng Allah:
“Tunay na walang anumang bagay sa lupa o sa langit ang nakatago sa Allah.”
[Aal ‘Imran 3:5]
Ganap ang Kanyang kaalaman: hindi ito nauunahan ng kawalan ng kaalaman at hindi sinusundan ng pagkalimot.
Sinabi ng Allah:
“At hindi Namin itinakda ang qiblah na dati mong hinaharap maliban upang malaman Namin kung sino ang susunod sa Sugo at kung sino ang tatalikod.”
[Al-Baqarah 2:143]
Sinabi rin Niya:
“Pagkatapos ay ginising Namin sila upang malaman Namin kung alin sa dalawang pangkat ang higit na nakabilang sa tagal ng kanilang pananatili.”
[Al-Kahf 18:12]
At sinabi ng Allah:
“Samantalang hindi pa ginagawang lantad ng Allah kung sino sa inyo ang nagsikap at kung sino ang mga matiisin.”
[Aal ‘Imran 3:142]
Hindi nangangahulugan ang mga talatang ito na hindi alam ng Allah kung sino ang susunod at kung sino ang susuway at nalaman lamang Niya iyon pagkatapos ng pagsubok.
Alam na Niya iyon bago pa sila likhain.
Ang ibig sabihin ay ang kaalaman sa bagay pagkatapos nitong mangyari at maging hayag sa aktuwal na realidad, at ito ang kaalamang nauugnay sa gantimpala at kaparusahan.
Maaaring ipaliwanag ang pagkakaiba sa ganitong paraan:
Bago mangyari ang isang gawain, alam ng Allah na ang isang partikular na alipin ay gagawa ng isang partikular na bagay sa isang tiyak na oras. Ito ang naunang kaalaman.
Kapag ang gawain ay aktuwal nang nangyari, alam ito ng Allah bilang isang bagay na naganap at umiiral, gaya ng nauna Niyang pagkakaalam na mangyayari ito.
Dahil dito, sinabi ni al-Baghawi (kaawaan nawa siya ng Allah), sa pagpapaliwanag sa “upang Aming malaman,” na ang ibig sabihin ay:
ang kaalamang pinagbabatayan ng gantimpala at kaparusahan, sapagkat ang pagganti ay hindi lamang nakabatay sa dating nalalaman, kundi sa mga gawa pagkatapos na aktuwal na gawin ang mga ito ng kanilang mga gumagawa.
Ipinaliwanag din ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah (kaawaan nawa siya ng Allah) na may pagkakaiba sa pagitan ng:
Ang ikalawa ang siyang nauugnay sa papuri at pagsisi, gantimpala at kaparusahan.
Ayon sa ipinaliwanag ng orihinal na fatwa, oo, mula sa pananaw ng kaugnayan ng kaalaman sa bagay na nalalaman pagkatapos nitong umiral.
Bago mangyari ang isang bagay, alam ng Allah na mangyayari ito. Pagkatapos nitong mangyari, alam Niya ito bilang isang bagay na aktuwal na umiiral at naganap.
Iniulat ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah na ang pangkalahatan sa mga naunang salinlahi at mga Imam ng Sunnah at Hadith ay nagpapatunay na ang nagiging bago rito ay isang tunay na bagay. Ngunit hindi ito nangangahulugan na ang Allah ay lumipat mula sa kawalan ng kaalaman patungo sa kaalaman, sapagkat ito ay maling paniniwala at hindi ito sinasabi ng Ahl as-Sunnah.
Kaya dapat pag-ibahin ang:
pagkakaroon ng bagong kaalaman pagkatapos ng kawalan ng kaalaman, na imposible para sa Allah,
at:
ang panibagong kaugnayan ng kaalaman sa isang pangyayari sa mismong oras na ito ay nagaganap, habang ang Allah ay may ganap nang naunang kaalaman tungkol dito bago pa ito mangyari.
Ang pagsubok ay hindi upang magkaroon ang Allah ng impormasyong wala sa Kanya noon.
Sa halip, kabilang sa Kanyang karunungan na lumitaw ang mga gawain sa aktuwal na realidad upang ang gantimpala at kaparusahan ay maibatay sa mga ito.
Sinabi ng Allah:
“At upang subukin ng Allah ang nasa inyong mga dibdib at dalisayin ang nasa inyong mga puso. At ang Allah ay Ganap na Nakaaalam ng nilalaman ng mga dibdib.”
[Aal ‘Imran 3:154]
Binanggit ng Allah ang pagsubok at pagkatapos ay pinagtibay na Siya ay Ganap na Nakaaalam ng nilalaman ng mga dibdib.
Sinabi ni al-Shinqiti (kaawaan nawa siya ng Allah) na malinaw itong patunay na ang pagsubok ay hindi nagbibigay sa Allah ng kaalamang wala sa Kanya noon. Sa halip, sa pamamagitan nito ay nagiging hayag ang mga aktuwal na ginagawa ng mga alipin, at dito nakabatay ang gantimpala at kaparusahan.
Sinabi ng Allah:
“At tunay na sinaklaw ng Allah ang lahat ng bagay sa Kanyang kaalaman.”
[At-Talaq 65:12]
At sinabi Niya:
“Tunay na Siya ay sumasaklaw sa lahat ng bagay.”
[Fussilat 41:54]
Ang ibig sabihin nito ay walang anumang bagay ang nasa labas ng kaalaman ng Allah.
Alam Niya ang lantad at nakatago, ang lihim at hayag, ang nangyari at ang mangyayari, at ang lahat ng nagaganap sa mga kalangitan at sa lupa.
Sinabi ni Qawwam as-Sunnah al-Asbahani (kaawaan nawa siya ng Allah):
“Ang Sumasaklaw ay Siya na ang kapangyarihan ay sumasaklaw sa lahat ng Kanyang nilikha at sumasaklaw sa lahat ng bagay sa kaalaman.”
Kaya ang pagsaklaw ng Kanyang kaalaman ay hindi limitado sa isang lugar o isang panahon.
Ang walang-hanggang naunang kaalaman ng Allah ay walang alinlangang sumasaklaw sa lahat ng bagay, sapagkat alam ng Allah ang lahat bago pa man umiral ang mga ito.
Ngunit ang Kanyang kaalaman sa mga pangyayari pagkatapos nitong maganap ay hindi rin limitado sa isang partikular na lugar. Alam Niya ang lahat ng nangyayari saanman ito nagaganap.
Kaya kapag sinabing ang kaalaman ng Allah ay nasa lahat ng lugar, ang ibig sabihin nito ay walang lugar na nasa labas ng Kanyang kaalaman. Hindi nito ibig sabihin na ang Sarili ng Allah ay naroroon sa lahat ng lugar.
Mahalaga ang pagkakaibang ito.
Sinabi ng Allah:
“Hindi mo ba nakikita na alam ng Allah ang lahat ng nasa mga kalangitan at ang lahat ng nasa lupa? Walang lihim na pag-uusap ng tatlo maliban na Siya ang kanilang ikaapat, ni lima maliban na Siya ang kanilang ikaanim, ni mas kaunti o mas marami kaysa rito maliban na Siya ay kasama nila saanman sila naroroon.”
[Al-Mujadilah 58:7]
Ipinaliwanag ng ilang naunang iskolar ang “pagiging kasama” rito bilang pagiging kasama sa pamamagitan ng kaalaman.
Iniulat ni al-Tabari mula kay al-Dahhak:
“Siya ay nasa ibabaw ng Trono, at ang Kanyang kaalaman ay kasama nila saanman sila naroroon.”
Iniulat din mula kay Imam Malik (kaawaan nawa siya ng Allah):
“Ang Allah ay nasa itaas ng langit, at ang Kanyang kaalaman ay nasa lahat ng lugar; walang anumang nakalalabas dito.”
Ang kahulugan nito ay hindi maaaring magtago ang mga tao mula sa kaalaman ng Allah saanman sila naroroon.
Hindi.
Sa kontekstong ito, ang ibig sabihin ay ang pagsaklaw ng Kanyang kaalaman at kapangyarihan, hindi na ang mga nilikha ay nasa loob ng Sarili ng Allah o na ang Kanyang Sarili ay nakapalibot sa sanlibutan gaya ng pagkakapalibot ng isang pisikal na katawan sa isa pang katawan.
Kaya pinag-iiba ng Ahl as-Sunnah ang pagiging Mataas ng Allah sa Kanyang mga nilikha at ang pagsaklaw ng Kanyang kaalaman sa kanila.
Sinabi ni al-Ajurri (kaawaan nawa siya ng Allah), sa pagpapaliwanag sa paniniwala ng Ahl as-Sunnah, na ang Allah ay nasa ibabaw ng Kanyang Trono sa itaas ng Kanyang mga kalangitan, habang sinasaklaw ng Kanyang kaalaman ang lahat ng bagay at walang anuman sa lupa o sa langit ang nakatago sa Kanya.
Kaya walang pagsasalungatan sa pagitan ng pagiging Mataas ng Allah at ng Kanyang kaalaman sa lahat ng nangyayari sa Kanyang mga nilikha.
Ang kaalaman ng Allah ay ganap at sumasaklaw sa lahat ng bagay at kailanman ay hindi ito nauunahan ng kawalan ng kaalaman. Alam ng Allah ang lahat ng bagay bago pa man mangyari ang mga ito.
Ang mga talatang naglalaman ng mga pananalitang:
“upang Aming malaman” at “upang malaman ng Allah”
ay hindi nangangahulugan na nagkaroon ang Allah ng bagong kaalaman pagkatapos ng kawalan ng kaalaman. Sa halip, tumutukoy ang mga ito sa kaalaman sa isang bagay pagkatapos nitong aktuwal na mangyari at maging hayag. Tinatawag ito ng ilang iskolar na “kaalaman sa paglitaw” o “kaalamang pinagbabatayan ng gantimpala at kaparusahan.”
Tungkol naman sa sinabi ng Allah na Kanyang “sinaklaw ang lahat ng bagay sa kaalaman,” ang pagsaklaw ng Kanyang kaalaman ay ganap. Walang anuman ang nakatago sa Kanya sa anumang panahon o lugar, bago man ito mangyari o pagkatapos nitong mangyari.
Kapag sinabi ng mga naunang iskolar na ang kaalaman ng Allah ay nasa lahat ng lugar, ang ibig nilang sabihin ay walang anumang bagay saanman ito naroroon ang nakatago sa Kanyang kaalaman, hindi na ang Sarili ng Allah ay naroroon sa lahat ng lugar.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.