Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang mga pagpapala at kapayapaan ay mapasa-Sugo ni Allah. Bilang pagpapatuloy:
Si Allah ay Mapagtimpi, at ang Kaniyang pagtitimpi ay ganap at malawak. Kabilang sa mga pagpapakita nito ang pagbibigay ng palugit sa mga makasalanan at ang hindi pagmamadali sa pagpaparusa sa kanila. Gayunman, hindi nagbibigay ang fatwa ng tiyak na hatol tungkol sa paggamit ng pananalitang “Ang Kaniyang pagtitimpi ay sumasaklaw sa lahat ng bagay,” sapagkat ang pagtitimpi ay nauukol sa mga suwail at makasalanan, samantalang mas malawak ang saklaw ng awa. Tahasang binanggit sa kapahayagan na ang awa Niya ay sumasaklaw sa lahat ng bagay. Wastong sabihin na si Allah ay malawak ang pagtitimpi.
Ang kahulugan ng pangalan ni Allah na “Al-Ḥalīm”
Ang Al-Ḥalīm (“Ang Mapagtimpi,” na hindi nagmamadaling magparusa) ay isa sa pinakamagagandang pangalan ni Allah, at ang pagtitimpi ay isa sa Kaniyang mga katangian. Sinabi Niya:
“Ang mabuting pananalita at pagpapatawad ay higit na mabuti kaysa sa kawanggawang sinusundan ng pananakit. Si Allah ay Walang Pangangailangan, Mapagtimpi.” [Al-Baqarah: 263]
Sinabi rin Niya:
“Tunay na Siya ay Mapagtimpi, Mapagpatawad.” [Fāṭir: 41]
Kabilang sa mga kahulugan ng Kaniyang pagtitimpi ang hindi Niya pagmamadali sa pagpaparusa sa Kaniyang mga lingkod dahil sa kanilang mga kasalanan. Sa halip, binibigyan Niya sila ng palugit upang magsisi at bumalik sa Kaniya, habang patuloy Niyang ipinagkakaloob sa kanila ang Kaniyang mga biyaya.
Ipinaliwanag ni Al-Saʿdī na ang Mapagtimpi ay Siyang patuloy na nagkakaloob sa Kaniyang mga nilikha ng hayag at nakatagong mga biyaya, sa kabila ng kanilang mga kasalanan at maraming pagkakamali, at nagbibigay sa kanila ng palugit upang magsisi at manumbalik sa Kaniya. Tingnan ang Tafsīr al-Saʿdī (p. 948).
Sinabi ni Ibn al-Qayyim sa Al-Nūniyyah (2/81):
“Siya ang Mapagtimpi; hindi Niya minamadali
Ang pagpaparusa sa Kaniyang lingkod, upang magsisi ito sa pagsuway.”
Mga pagpapakita ng lawak ng pagtitimpi ni Allah
Saklaw ng pagtitimpi ni Allah ang mga gumagawa ng kawalan ng pananampalataya, kasamaan, at pagsuway. Hindi Niya sila agad pinarurusahan sa sandaling magkasala sila, bagaman may kapangyarihan Siyang panagutin sila dahil dito.
Ipinaliwanag ni Al-Harrās sa Sharḥ Nūniyyat Ibn al-Qayyim na ang ganap na pagtitimpi ni Allah ay nagbubunga ng pagbibigay sa kanila ng palugit upang magsisi. Kung ninais Niya, maaari Niya silang parusahan dahil sa kanilang mga kasalanan sa sandaling gawin nila ang mga iyon.
Sinabi ni Allah:
“Kung pananagutin ni Allah ang mga tao dahil sa kanilang mga nagawa, wala Siyang iiwan sa ibabaw ng lupa na anumang nilalang na may buhay. Ngunit binibigyan Niya sila ng palugit hanggang sa isang takdang panahon. Kapag dumating ang kanilang takdang panahon, tunay na lubos na nakikita ni Allah ang Kaniyang mga lingkod.” [Fāṭir: 45]
Samakatuwid, ang pagbibigay ng palugit sa mga makasalanan ay isa sa mga bunga ng Kaniyang pagtitimpi. Ipinakikita nito ang lawak at kaganapan ng katangiang ito.
Ang pagkakaiba ng pagtitimpi at awa
Ang lumilitaw na pagkakaiba, ayon sa fatwa, ay hindi magkapareho ang saklaw ng pagtitimpi at awa. Ang pagtitimpi ay nauukol sa mga suwail at makasalanan at sa pagbibigay sa kanila ng palugit. Ang awa naman ay sumasaklaw sa masunurin at suwail, sa mga may pananagutan sa mga tungkuling panrelihiyon at sa mga wala nito, gaya ng mga bata, hayop, puno, at halaman.
Tahasang pinagtibay ng kapahayagan ang saklaw ng awa sa lahat ng bagay. Sinabi ni Allah:
“Ang Aking awa ay sumasaklaw sa lahat ng bagay.” [Al-Aʿrāf: 156]
Iniulat ni Abū Hurayrah, nawa’y kalugdan siya ni Allah, na sinabi ng Propeta, nawa’y sumakaniya ang mga pagpapala at kapayapaan:
“Si Allah ay may isang daang bahagi ng awa. Ibinaba Niya ang isang bahagi nito sa mga jinn, tao, hayop, at mga nilalang na gumagapang. Sa pamamagitan nito, nagpapakita sila ng pagmamahal sa isa’t isa at naaawa sa isa’t isa, at sa pamamagitan nito, nagpapakita ng pagkalinga ang mga mababangis na hayop sa kanilang mga anak. Inilaan ni Allah ang siyamnapu’t siyam na bahagi ng awa upang kaawaan Niya ang Kaniyang mga lingkod sa Araw ng Muling Pagkabuhay.”
Iniulat ni Muslim.
Ipinakikita ng hadith na ang mga bunga ng awa ay umaabot sa mga nilikhang hindi inilalarawang suwail o may pananagutan sa mga tungkuling panrelihiyon. Kaya hindi awtomatikong nangangahulugan ang pangkalahatang saklaw ng awa na maaaring gamitin ang parehong pananalita para sa pagtitimpi.
Bakit hindi nagbibigay ang fatwa ng tiyak na hatol tungkol sa pananalitang ito?
Binabanggit ng fatwa na wala itong natagpuang pananalitang “Ang pagtitimpi ni Allah ay sumasaklaw sa lahat ng bagay” sa mga pahayag ng mga iskolar. Kaya hindi ito nagbibigay ng tiyak na hatol tungkol sa paggamit nito, habang pinagtitibay ang lawak at kaganapan ng pagtitimpi ni Allah.
Tahasang binanggit ang pagsaklaw ng awa at kaalaman sa lahat ng bagay sa sinabi ni Allah:
“Panginoon namin, sinasaklaw Mo ang lahat ng bagay sa awa at kaalaman.” [Ghāfir: 7]
Inilarawan ding malawak ang kapatawaran. Sinabi Niya:
“Tunay na ang iyong Panginoon ay malawak ang kapatawaran.” [Al-Najm: 32]
Ngunit ang kapatawaran, gaya ng pagtitimpi, ay nauukol sa mga makasalanang may pananagutan sa mga tungkuling panrelihiyon. Dahil dito, hindi rin nagbibigay ang fatwa ng tiyak na hatol tungkol sa pagsasabing: “Ang Kaniyang kapatawaran ay sumasaklaw sa lahat ng bagay.”
Kaya maaaring sabihin: “Si Allah ay malawak ang pagtitimpi at malawak ang kapatawaran,” nang hindi ipinapahayag na sumasaklaw ang mga ito sa lahat ng bagay sa pamamagitan ng paghahambing sa awa.
Buod
Ang pagtitimpi ni Allah ay ganap at malawak. Kabilang sa mga bunga nito ang pagbibigay ng palugit sa mga suwail upang magsisi. Tungkol naman sa pagsasabing “Ang Kaniyang pagtitimpi ay sumasaklaw sa lahat ng bagay,” hindi nagbibigay ang fatwa ng tiyak na hatol sa paggamit nito at hindi nito tiyakang ipinahahayag na ito ay ipinagbabawal. Ito ay dahil magkaiba ang saklaw ng pagtitimpi at ng awa, na tahasang pinagtibay ng kapahayagan na sumasaklaw sa lahat ng bagay.
At si Allah ang higit na nakaaalam.