Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang mga pagpapala at kapayapaan ay mapasa-Sugo ni Allah. Bilang pagpapatuloy:
Ang Al-Tāmm ay hindi kabilang sa pinakamagagandang pangalan ni Allah, sapagkat hindi napatunayang tunay ang pag-iisa-isa ng mga pangalan sa salaysay na naglalaman nito. Tungkol naman sa Al-Shadīd, ibinilang ito ng ilang iskolar sa mga pangalan, ngunit ang pananaw na itinuturing na mas matibay ng fatwa ay hindi ito kabilang sa mga iyon. Hindi nito itinatanggi ang mga napatunayang paglalarawan kay Allah tungkol sa lakas, napakatinding kapangyarihan, at tindi ng kaparusahan. Magkaiba ang pagpapatibay ng katangian at ang pagpapatibay ng pangalan.
Bakit hindi napatutunayan ang pangalang “Al-Tāmm”?
Lumilitaw ang Al-Tāmm sa isang talaan ng mga pangalan ni Allah sa salaysay na iniulat ni Ibn Mājah (3861), ngunit mahina ang kawing ng paghahatid nito.
Sinabi ni Al-Būṣīrī sa Al-Zawāʾid (4/148): “Mahina ang kawing ng salaysay ni Ibn Mājah dahil sa kahinaan ni ʿAbd al-Malik ibn Muḥammad al-Ṣanʿānī.”
Ipinaliwanag din ni Ibn Kathīr na itinuring ng ilang pangunahing dalubhasa sa hadith na ang pag-iisa-isa ng mga pangalan ay isang idinagdag na bahagi sa hadith. Ibig sabihin, isinama ito mula sa mga salita ng ilang tagapaghatid at hindi bahagi ng mga salita ng Propeta, nawa’y sumakaniya ang mga pagpapala at kapayapaan. Binanggit niyang tinipon ng ilang iskolar ang mga pangalang ito mula sa Qur’an. Tingnan ang Tafsīr Ibn Kathīr (3/515).
Ang hatol ni Al-Albānī sa salaysay ni Ibn Mājah ay: “Tunay, maliban sa pag-iisa-isa ng mga pangalan.”
Dito lumilitaw ang isang mahalagang pagkakaiba: ang pagiging tunay ng pangunahing hadith ay hindi nangangahulugang tunay rin ang kalakip nitong talaan ng mga pangalan. Kaya hindi sapat ang pagkakabanggit ng Al-Tāmm sa salaysay na ito upang pagtibayin itong pangalan ni Allah. Dahil dito, ipinasiya ng fatwa na hindi ito kabilang sa pinakamagagandang pangalan.
Kabilang ba ang “Al-Shadīd” sa mga pangalan ni Allah?
Sinabi ni Allah sa Qur’an:
“Siya ay may napakatinding kapangyarihan.” [Al-Raʿd: 13]
Lumilitaw rin ang Al-Shadīd sa ilang bersiyon ng hadith na naglilista ng mga pangalan, ngunit hindi napatunayang tunay ang mga talaang iyon, gaya ng naipaliwanag.
Ibinilang ng ilang iskolar ang Al-Shadīd sa mga pangalan ni Allah. Iniuulat ng binanggit na sanggunian ang pananaw na ito mula sa ilang iskolar, kabilang sina Sufyān ibn ʿUyaynah, Ibn Mandah, Al-Qurṭubī, Ibn al-Qayyim, at Ibn Ḥajar. Tingnan ang Muʿtaqad Ahl al-Sunnah wa-l-Jamāʿah fī Asmāʾ Allāh al-Ḥusnā ni Dr. Muḥammad ibn Khalīfah al-Tamīmī (p. 178).
Samakatuwid, may naipasa nang pagkakaiba ng pananaw sa usaping ito. Gayunman, mas pinapaboran ng fatwa ang hindi pagbilang sa Al-Shadīd bilang hiwalay na pangalan sa pinakamagagandang pangalan ni Allah. Ang pagkakabanggit ng paglalarawang may kasamang pantukoy, gaya ng shadīd al-miḥāl (“may napakatinding kapangyarihan”), ay hindi awtomatikong nagpapatibay sa Al-Shadīd bilang pangalang ginagamit nang walang gayong paglilinaw.
Ano ang kahulugan ng “shiddah” sa paglalarawan kay Allah?
Binanggit ni ʿAlawī ibn ʿAbd al-Qādir al-Saqqāf na ang shiddah, sa kahulugan ng lakas, ay isang napatunayang katangian ni Allah, bagaman hindi siya sumasang-ayon sa pagbilang sa Al-Shadīd bilang isa sa Kaniyang mga pangalan. Tingnan ang Ṣifāt Allāh ʿAzza wa-Jalla al-Wāridah fī al-Kitāb wa-l-Sunnah (p. 214).
Ipinaliwanag ni Al-Zajjājī na ang shiddah sa paglalarawan kay Allah ay inuunawa sa dalawang paraan:
Una: lakas na kabaligtaran ng kahinaan. Hindi nito tinutukoy ang maaaring ibig sabihin kapag inilalarawan ang tao, gaya ng katigasan at lakas ng katawan. Ang mga kahulugang ito na nauukol sa katawan ng mga nilikha ay hindi angkop kay Allah.
Ikalawa: tindi ng kaparusahan. Kapag sinabing si Allah ay matindi sa pagpaparusa, ang ibig sabihin ay matindi ang Kaniyang kaparusahan, gaya ng sinabi Niya:
“Tunay na ang Aking kaparusahan ay matindi.” [Ibrāhīm: 7]
Tingnan ang Ishtiqāq Asmāʾ Allāh ni Al-Zajjājī (p. 192).
Kaya inuunawa ang paglalarawan ayon sa konteksto nito, nang hindi iniuugnay dito ang mga katangiang natatangi sa mga nilikha at nang hindi awtomatikong humahango mula rito ng isang hiwalay na pangalan.
Ang mga tekstong binanggit sa paksang ito
Bukod sa sinabi ni Allah na “Siya ay may napakatinding kapangyarihan” [Al-Raʿd: 13], binanggit ng fatwa ang mga sumusunod:
“Sinabi Niya: Palalakasin ka Namin sa pamamagitan ng iyong kapatid, at bibigyan Namin kayong dalawa ng kapangyarihan.” [Al-Qaṣaṣ: 35]
At:
“Kami ang lumikha sa kanila at nagpatibay sa pagkakabuo ng kanilang katawan.” [Al-Insān: 28]
Mula sa Sunnah, binanggit nito ang panalangin ng Propeta, nawa’y sumakaniya ang mga pagpapala at kapayapaan:
“O Allah, patindihin Mo ang Iyong kaparusahan sa Muḍar.”
Iniulat nina Al-Bukhārī (2932) at Muslim (675).
Sinusuri ang mga tekstong ito sa usapin ng mga napatunayang katangian at gawain. Hindi nangangahulugan ang mga ito, sa kanilang sarili lamang, na ang bawat salitang hinango mula rito ay nagiging isa sa pinakamagagandang pangalan ni Allah.
Buod
Hindi napatutunayan ang Al-Tāmm bilang pangalan ni Allah sa pamamagitan ng nabanggit na salaysay. May pagkakaiba ng pananaw tungkol sa pagbilang sa Al-Shadīd sa Kaniyang mga pangalan, at ang pinapaborang pananaw ng fatwa ay hindi ito isama. Gayunman, pinagtitibay ang mga paglalarawang nasa mga teksto at inuunawa ang mga ito sa paraang angkop kay Allah, habang pinananatili ang pagkakaiba ng pangalan at katangian.
At si Allah ang higit na nakaaalam.