Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakay ng Sugo ni Allah.
Hindi ipinahihintulot na ilarawan si Allah, ang Kataas-taasan, bilang “propesyonal,” kahit ang layunin ay purihin ang kasakdalan ng Kanyang paglikha. Ang salitang ito ay may mga kahulugang nauugnay sa isang hanapbuhay, kasanayang natutuhan, o kakayahang nabuo sa pamamagitan ng pagsasanay at paulit-ulit na pagsasagawa. Ang mga kahulugang ito ay hindi angkop kay Allah, Kaluwalhatian at Kataas-taasan sa Kanya.
Sa halip, dapat ipahayag ang kadakilaan ng Kanyang paglikha gamit ang mga salitang angkop sa Kanya, tulad ng:
“Siya ang Tagapaglikha, ang Tagapagpasimula, ang Tagapag-anyô, ang Kahanga-hangang Tagapaglikha ng mga langit at ng lupa.”
Ang mga Pangalan at Katangian ni Allah ay nakabatay sa kapahayagan (tawqīf); ibig sabihin, hindi natin Siya pinapangalanan o inilalarawan maliban sa mga bagay na napatunayan sa Qur’an at Sunnah.
Tungkol naman sa simpleng pagsasalita tungkol kay Allah, mas malawak ang saklaw nito. Maaaring gumamit ng salitang hindi eksaktong nabanggit sa Qur’an o Sunnah kung tama ang kahulugan nito at hindi ito nagpapahiwatig ng anumang kakulangan.
Ipinaliwanag ni Ibn al-Qayyim ang pagkakaibang ito sa kanyang sinabi:
“Ang kabilang sa larangan ng pagbibigay-kaalaman tungkol sa Kanya, Kataas-taasan Siya, ay mas malawak kaysa sa kabilang sa larangan ng Kanyang mga Pangalan at Katangian.”
Kabilang sa kanyang mga halimbawa ang “ang Umiiral” at “ang Nananatiling Sarili Niyang Sapat.”
Tingnan: Badā’iʿ al-Fawā’id (1/170).
Samakatuwid, hindi lahat ng wastong pananalita tungkol kay Allah ay awtomatikong nagiging isa sa Kanyang Magagandang Pangalan.
Gayundin, ang pagiging mas malawak ng larangan ng pagsasalita tungkol kay Allah ay hindi nangangahulugang maaaring gamitin ang anumang salita na ang layunin ay papuri. Kailangang suriin ang kahulugan nito at kung naglalaman ito ng anumang kakulangan o hindi angkop na kahulugan para kay Allah.
Sa orihinal na kahulugang pangwika, ang “propesyonal” ay may kaugnayan sa pagkita ng ikabubuhay sa pamamagitan ng isang hanapbuhay o gawain.
Sa Tāj al-ʿArūs (23/137), binanggit:
“Wa-iḥtarafa: kumita siya para sa kanyang pamilya mula rito at roon; at al-muḥtarif: ang manggagawa o artisan.”
Ang paggamit na ito ay may kaugnayan sa kalagayan ng mga tao at sa mga hanapbuhay at gawaing kanilang pinagkakakitaan. Hindi angkop na ilipat ang ganitong kahulugan kay Allah, Kaluwalhatian at Kataas-taasan sa Kanya.
Sa karaniwang paggamit, maaaring tukuyin ng “propesyonal” ang isang taong mahusay sa kanyang ginagawa. Gayunpaman, ang salitang ito ay nauugnay din sa pagkakaroon ng kasanayan sa pamamagitan ng pagsasanay, praktis, at pagsisikap hanggang maabot ng isang tao ang mataas na antas ng kahusayan.
Dahil dito, itinuturing ng fatwa na ang paglalarawan kay Allah gamit ang salitang ito ay naglalaman ng mga kahulugang hindi angkop sa Kanyang kasakdalan, maging ayon sa orihinal na kahulugang pangwika nito o ayon sa karaniwang paggamit nito sa pagpuri sa kakayahan ng tao.
Maaaring ang layunin lamang ng nagsasalita ay ipahayag ang kanyang paghanga sa kadakilaan at kasakdalan ng paglikha. Ngunit ang pagiging tama ng layunin ay hindi nangangahulugang ang bawat salitang ginagamit upang ipahayag ito ay tama rin.
Ang pananalitang tinatanong dito ay gumagamit ng terminong angkop sa paglalarawan sa kasanayan ng isang nilalang at pagkatapos ay iniuugnay ito kay Allah, na “Walang anumang katulad Niya.”
Kaya itinuturing ng fatwa na ito ay hindi angkop na pag-uugali sa harap ni Allah, dahil ang salita ay may mga pahiwatig ng isang hanapbuhay, proseso ng paggawa, at pagkakaroon ng karanasan.
Ang pamantayan dito ay dapat pagsamahin ang kawastuhan ng kahulugan at ang pagiging angkop ng pananalitang ginagamit upang ipahayag ito.
Ang sinumang nagnanais magsalita tungkol sa kadakilaan at kasakdalan ng paglikha ay dapat pumili ng mga salitang angkop sa Tagapaglikha at hindi nagpapahiwatig na Siya ay nangangailangan ng pagsasanay, karanasan, o pagsisikap.
Si Allah, Kaluwalhatian at Kataas-taasan sa Kanya, ang Tagapaglikha, ang Tagapagpasimula, at ang Tagapag-anyô. Lumilikha Siya nang walang pagkapagod, paghihirap, o pasanin.
Ang Kanyang kasakdalan ay hindi bunga ng karanasang Kanyang nakuha o kasanayang Kanyang pinagpraktisan. Kapag Siya ay nagtakda ng isang bagay, sinasabi lamang Niya rito: “Maging,” at ito ay nagiging gayon.
Sinabi ng Allah:
“[Siya ang] Kahanga-hangang Tagapagpasimula ng mga langit at ng lupa. Kapag Siya ay nagtakda ng isang bagay, sinasabi lamang Niya rito: ‘Maging,’ at ito ay nagiging gayon.”
[Al-Baqarah: 117]
At sinabi Niya:
“Ang Aming salita sa isang bagay, kapag nais Namin ito, ay sabihin lamang dito: ‘Maging,’ at ito ay nagiging gayon.”
[An-Nahl: 40]
Ipinakikita ng mga talatang ito ang kahulugang angkop sa Kanyang kapangyarihan at paglikha at hindi na kailangan ang mga salitang nauugnay sa mga hanapbuhay at kasanayan ng tao.
Maaaring ipahayag ang nais na kahulugan sa pagsasabing:
“Si Allah ang Tagapaglikha, ang Tagapagpasimula, at ang Tagapag-anyô.”
O:
“Kaluwalhatian kay Allah, ang Kahanga-hangang Tagapagpasimula ng mga langit at ng lupa.”
Ang mga salitang ito ay naglalaman ng mga kahulugan ng kasakdalan at natutupad ang layunin ng pagdakila kay Allah nang hindi kasama ang mga hindi angkop na kahulugang maaaring taglayin ng salitang “propesyonal.”
Sinabi ng Allah:
“Kaya huwag kayong magbigay ng mga paghahalintulad para kay Allah. Tunay na alam ni Allah, samantalang hindi ninyo alam.”
[An-Nahl: 74]
Hindi ipinahihintulot na sabihin: “Si Allah ay propesyonal,” kahit ang layunin ay ipahayag ang kasakdalan ng Kanyang paglikha, sapagkat ang salitang ito ay naglalaman ng mga kahulugang hindi angkop kay Allah.
Bagama’t mas malawak ang larangan ng pagsasalita tungkol kay Allah kaysa sa larangan ng Kanyang mga Pangalan at Katangian, kinakailangan pa rin na tama ang kahulugan at malaya ito sa anumang pahiwatig ng kakulangan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.