Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at pagpapala ay mapasakanya nawa ng Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang “At-Tāhir” (Ang Dalisay) ay hindi kabilang sa mga Pinakamagagandang Pangalan ni Allah sapagkat hindi ito naiulat bilang isang Pangalan sa mga tekstong ipinahayag. Tungkol naman sa “Al-Mutahhir” (Ang Nagdadalisay), itinuring ito ng ilang iskolar na kabilang sa mga Pangalan ni Allah. Gayunpaman, pinipili ng fatwa ang pananaw na hindi ito dapat pagtibayin bilang isang ganap at walang-takdang Pangalan ng Allah sapagkat ito ay binanggit sa isang tiyak at may-takdang konteksto. Gayunman, maaaring sabihin na si Allah ay dalisay, ibig sabihin ay lubos Siyang malaya sa anumang karumihan, at na dinadalisay Niya ang sinumang Kanyang naisin sa Kanyang mga alipin. Ito ay sapagkat ang saklaw ng mga pahayag tungkol kay Allah ay mas malawak kaysa sa saklaw ng Kanyang mga Pangalan at Katangian.
Si Allah ay Al-Quddūs (Ang Ganap na Banal), at kabilang sa mga kahulugan ng Pangalan na ito ay ang pagiging dalisay Niya at malaya sa lahat ng karumihan.
Ang kahulugang ito ay pinagtibay sa pagpapaliwanag sa Pangalan na “Al-Quddūs,” ngunit hindi nito ginagawang isang hiwalay na Pangalan ni Allah ang “At-Tāhir.”
May pagkakaiba sa pagitan ng pagpapaliwanag sa kahulugan ng isang napatunayang Pangalan ng Allah at ng pagpapatibay ng isa pang Pangalan. Maaaring maging tama ang isang salita sa pagpapaliwanag ng isang kahulugan nang hindi nangangahulugang ang salitang iyon mismo ay isang Pangalan na pinagtibay ng mga tekstong ipinahayag.
Dahil dito, itinatakda ng fatwa na ang “At-Tāhir” ay hindi kabilang sa mga Pinakamagagandang Pangalan ni Allah dahil hindi ito naiulat bilang ganoon, bagaman maaaring gamitin ito sa pagsasalita tungkol kay Allah ayon sa tamang kahulugang nabanggit.
Sinabi ni Allah sa Kanyang pakikipag-usap kay Hesus (‘Īsā), sumakanya nawa ang kapayapaan:
“Katotohanan, kukunin Kita, iaangat Kita tungo sa Akin, at dadalisayin Kita mula sa mga hindi sumampalataya.”
[Āl ‘Imrān: 55]
Ginamit ng ilang iskolar ang talatang ito bilang batayan upang isama ang “Al-Mutahhir” (Ang Nagdadalisay) sa mga Pinakamagagandang Pangalan ni Allah. Tingnan: Mu‘taqad Ahl al-Sunnah wa al-Jamā‘ah fī Asmā’ Allāh al-Ḥusnā ni Dr. Muhammad ibn Khalīfah al-Tamīmī (p. 248).
Gayunpaman, pinipili ng fatwa ang pananaw na hindi ito dapat ituring na isang walang-takdang Pangalan sapagkat ang nasa talata ay: “at dadalisayin Kita mula sa mga hindi sumampalataya,” na isang paglalarawang may tiyak na konteksto, at hindi ang walang-takdang paggamit sa Pangalang “Al-Mutahhir.”
Samakatuwid, ang usapin ay hindi pagtanggi sa nakasaad sa talata, kundi kung tama bang bumuo mula sa paglalarawang ito ng isang hiwalay na Pangalan ng Allah.
Binanggit ng fatwa ang sinabi ni Ibn ‘Uthaymīn tungkol sa “Al-Muntaqim” (Ang Gumaganti). Ipinaliwanag niya na hindi niya ito itinuturing na kabilang sa mga Pangalan ni Allah sapagkat ang pagganti ay binanggit kaugnay ng mga kriminal, gaya ng sinabi ni Allah:
“Katotohanan, Kami ay gaganti sa mga kriminal.”
[Al-Sajdah: 22]
Tingnan: Majmū‘ al-Fatāwā (1/162).
Ang punto ng pagsipi rito ay ang pangangailangang panatilihin ang limitasyon o kontekstong nasa teksto at huwag gawing isang walang-takdang Pangalan ang bawat paglalarawang binanggit sa isang tiyak na konteksto.
Ipinaliwanag ni Ibn al-Qayyim ang pagkakaibang ito sa pagsasabing:
“Hindi kinakailangang mula sa pagbanggit tungkol sa Kanya ng isang kilos na may tiyak na konteksto ay bumuo para sa Kanya ng isang walang-takdang Pangalan mula rito.”
Tingnan: Badā’i‘ al-Fawā’id (1/170).
Batay rito, pinagtitibay ng fatwa ang gawa ng pagdadalisay na binanggit sa teksto nang hindi ginagawang hiwalay na Pangalan ni Allah ang “Al-Mutahhir.”
Pinahihintulutan ng fatwa na sabihin:
“Si Allah, ang Kataas-taasan, ay dalisay at dinadalisay Niya ang sinumang Kanyang naisin sa Kanyang mga alipin.”
Ang ibig sabihin ng “dalisay” dito ay Siya ay lubos na malaya sa lahat ng karumihan, gaya ng naunang ipinaliwanag tungkol sa kahulugan ng “Al-Quddūs.” Ang ibig sabihin naman ng “nagdadalisay” ay dinadalisay Niya ang sinumang Kanyang naisin sa Kanyang mga alipin.
Ito ay isang pahayag na may tamang kahulugan at hindi nangangahulugang kailangang isama ang dalawang salitang ito sa mga Pinakamagagandang Pangalan ni Allah.
Kaya walang salungatan sa pagitan ng hindi pagpapatibay sa mga ito bilang mga Pangalan ng Allah at ng pagpapahintulot na gamitin ang mga ito sa ganitong konteksto.
Sinabi ni Ibn al-Qayyim:
“Ang saklaw ng maaaring sabihin tungkol kay Allah, ang Kataas-taasan, ay mas malawak kaysa sa saklaw ng Kanyang mga Pangalan at Katangian.”
Kabilang sa mga halimbawang binanggit niya ang “umiiral” at “nananatili sa pamamagitan ng Kanyang Sarili.” Maaaring gamitin ang mga ito sa pagsasalita tungkol kay Allah nang hindi itinuturing na kabilang sa Kanyang mga Pinakamagagandang Pangalan.
Tingnan: Badā’i‘ al-Fawā’id (1/170).
Ipinaliwanag din niya na ang mga Pangalan at Katangian ay nakabatay sa kapahayagan, samantalang sa mga pahayag tungkol kay Allah ay hindi kinakailangang ang bawat salita ay literal na nabanggit sa mga teksto, hangga’t tama ang kahulugan nito.
Ngunit ang mas malawak na saklaw ng mga pahayag tungkol kay Allah ay hindi nangangahulugang maaaring bumuo ng mga Pangalan mula sa mga ito. Ang pagiging tama ng isang pangungusap tungkol kay Allah ay isang bagay, samantalang ang pagpapatibay sa isang salita bilang isa sa Kanyang mga Pinakamagagandang Pangalan ay ibang usapin.
Ang pagkakaibang ito ang pundasyon ng sagot sa tanong.
Ang “At-Tāhir” (Ang Dalisay) ay hindi napatunayang Pangalan ni Allah. Ayon sa pananaw na pinili sa fatwa, ang “Al-Mutahhir” (Ang Nagdadalisay) ay hindi rin napatunayang isang walang-takdang Pangalan ng Allah. Gayunpaman, maaaring sabihin na si Allah ay dalisay at malaya sa lahat ng karumihan, at na dinadalisay Niya ang sinumang Kanyang naisin sa Kanyang mga alipin, nang hindi itinuturing ang dalawang salitang ito bilang bahagi ng Kanyang mga Pinakamagagandang Pangalan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.