Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y mapasa Sugo ni Allah ang kapayapaan at mga pagpapala. Pagkatapos nito:
Ang hadith ay naglalarawan ng isang pangitain sa panaginip. Kaya ang anumang nabanggit dito ay hindi, sa sarili lamang nito, ginagamit upang patunayan ang lamig bilang katangian ni Allah o upang tukuyin kung paano ang Kanyang mga katangian. Gayunman, hindi rin nililimitahan ng fatwa ang kahulugan ng “lamig ng mga daliri” sa kaalaman o awa lamang. Sa halip, pinag-iiba nito ang nakita at naramdaman ng Propeta ﷺ sa panaginip at ang naging bunga nito na pagkakaloob ng kaalaman. Ang mga panaginip ng mga Propeta ay totoo, habang si Allah ay ganap na maluwalhati at walang anumang pagkakahawig sa mga nilikha.
Isinalaysay nina Ahmad (22109) at al-Tirmidhi (3235) mula kay Mu‘adh ibn Jabal, kalugdan nawa siya ni Allah, na naantala ang Propeta ﷺ sa pagpunta sa kanyang mga Kasamahan para sa pagdarasal ng Fajr. Pagkatapos ay ipinaliwanag niya sa kanila ang dahilan at sinabi:
“Bumangon ako sa gabi, nagsagawa ng wudu, at nagdasal ayon sa itinakda para sa akin. Pagkatapos ay inantok ako habang nagdarasal at nakatulog nang mahimbing. At bigla kong nakita ang aking Panginoon, ang Pinagpala at Kataas-taasan, sa pinakamainam na anyo.”
Nabanggit din sa hadith:
“Pagkatapos ay nakita ko Siyang inilagay ang Kanyang palad sa pagitan ng aking mga balikat hanggang sa naramdaman ko ang lamig ng Kanyang mga daliri sa pagitan ng aking dibdib. Pagkatapos ay naging malinaw sa akin ang lahat ng bagay, at nalaman ko.”
Sinabi ni al-Tirmidhi:
“Ito ay isang hasan sahih na hadith.”
Isinalaysay din niya ang parehong paghatol mula kay Muhammad ibn Isma‘il al-Bukhari.
Ang sinabi niyang “inantok ako habang nagdarasal at nakatulog nang mahimbing” ang nagpapaliwanag sa konteksto ng mga sumunod at nagpapakita na nangyari iyon sa panaginip, hindi habang gising.
Itinatakda ng fatwa na ang mga pangitain ay maaaring dumating sa anyo ng mga larawan o halimbawa. Kaya ang mga larawan at detalyeng nakikita ng natutulog ay hindi kinakailangang paglalarawan ng tunay na Kalikasan ni Allah o ng paraan ng Kanyang mga katangian.
Binigyang-diin ni Ibn Taymiyyah na malinaw na ipinapakita ng mga salita ng hadith na ito na isa itong pangitain sa panaginip, at ang pag-unawa rito sa ganitong paraan ay naaayon sa malinaw na kahulugan nito at hindi isang interpretasyong lumilihis sa kahulugan. Tingnan: Bayan Talbis al-Jahmiyyah (7/357, 366).
Ipinaliwanag din ni Ibn Baz na ang mga larawang nakikita ng tao sa panaginip ay hindi ang tunay na realidad ni Allah, Luwalhati sa Kanya, sapagkat walang anumang katulad Niya. Sinabi ni Allah:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakakarinig, ang Lubos na Nakakakita.”
[Ash-Shura 42:11]
Tingnan: Fatawa Ibn Baz (6/367).
Kaya hindi maaaring mahinuha mula sa pangitaing ito na si Allah ay inilalarawan sa pamamagitan ng lamig o init, ni na ang Kanyang palad ay ayon sa sukat ng pagitan ng mga balikat ng Propeta ﷺ. Ang mga ganitong konklusyon ay lumalampas sa ipinapahiwatig ng hadith ayon sa konteksto nito.
Binanggit ng fatwa si Mulla ‘Ali al-Qari, na nagpaliwanag sa “lamig ng Kanyang mga daliri” bilang kaluguran ng epekto nito sa dibdib o puso ng Propeta ﷺ. Tingnan: Mirqat al-Mafatih (2/626).
Binanggit din nito si al-Turbishti, na nagpaliwanag dito bilang pagpapahayag ng pagbaba ng awa sa Propeta ﷺ at pagbuhos ng kaalaman sa kanyang dibdib. Tingnan: Sharh Masabih al-Sunnah (1/20).
Gayunman, inilahad din ng fatwa ang pagtutol ni Ibn Taymiyyah sa paggawa sa interpretasyong ito bilang tanging kahulugan ng hadith. Ang pagkakaroon ng kaalaman at awa ay kabilang sa mga bunga ng nangyari sa pangitain, ngunit hindi nangangahulugan na iyon mismo ang kahulugan ng paglalagay ng palad o ng pagdama ng lamig.
Ipinaliwanag niya na binanggit ng hadith ang magkakasunod na pangyayari: ang paglalagay ng palad, pagkatapos ay ang pagdama sa lamig ng mga daliri, at pagkatapos ay ang pagkakaroon ng kaalaman. Kaya hindi dapat ituring ang isa sa mga kahulugang ito na eksaktong kapareho ng iba. Tingnan: Bayan Talbis al-Jahmiyyah (7/378, 382, 389).
Pinananatili ng pagkakaibang ito ang konteksto ng hadith: pinagtitibay natin ang iniulat ng Propeta ﷺ na kanyang nakita sa pangitain, nang hindi ito ginagawang paglalarawan kung paano ang mga katangian ni Allah at nang hindi nililimitahan ang buong pangitain sa iisang epekto.
Binanggit ni al-Turbishti, kabilang sa kanyang mga sinabi, na hindi napagtitibay ang mga katangian ng Allah sa pamamagitan ng mga nag-iisang ulat. Gayunman, hindi sinasang-ayunan ng fatwa ang ganitong pangkalahatang pahayag, at hindi rin nito sinasang-ayunan ang lubos na pahayag na ang ganitong mga ulat ay hindi kailanman nagbibigay ng katiyakang kaalaman.
Ang dahilan kung bakit hindi pinagtitibay dito ang lamig bilang katangian ay dahil ang ulat ay may kaugnayan sa isang pangitain sa panaginip at walang ibang ebidensiyang nagpapatunay sa katangiang ito. Hindi lamang ito dahil inuri ang hadith bilang isang ulat na ahad.
Mahalaga ang pagkakaibang ito upang hindi mahinuha mula sa sagot ang isang mas malawak na tuntunin na hindi naman pinagtitibay ng fatwa.
Binanggit ng fatwa na wala itong natagpuang iskolar na nagbilang sa “lamig ng mga daliri” bilang isa sa mga katangian ni Allah. Kaya hindi tama na bumuo ng bagong pananaw sa usaping ito batay lamang sa ekspresyong ito.
Ang wastong pag-unawa ay ang basahin ang hadith nang buo, isaalang-alang na ito ay isang pangitain sa panaginip, pag-ibahin ang mga detalye ng pangitain at ang mga bunga nito, habang naniniwalang ang mga pangitain ng mga Propeta ay totoo.
Ang “Naramdaman ko ang lamig ng Kanyang mga daliri” ay paglalarawan sa naranasan ng Propeta ﷺ sa isang pangitain sa panaginip. Hindi ito isang malayang katibayan upang patunayan ang lamig bilang katangian ni Allah. Ang kaalamang natanggap niya ay isa sa mga bunga ng nangyari sa pangitain, ngunit hindi nito hinihingi na lahat ng detalye nito ay limitahan sa epektong iyon o na mahinuha mula rito kung paano ang mga katangian ni Allah.
At si Allah ang higit na nakaaalam.