Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanyang Sugo. Pagkatapos nito:
Ang pagkakaroon ng Lumikha at ng nilalang ng parehong pangalan para sa ilang katangian ay hindi nangangahulugang magkapareho ang tunay na kalikasan o paraan ng mga katangiang iyon. Si Allah, ang Kataas-taasan, ay may mga katangiang naaangkop sa Kanyang ganap na kasakdalan at kadakilaan, samantalang ang nilalang ay may mga katangiang naaayon sa kanyang kahinaan at pagiging nilikha. Nauunawaan natin ang pangunahing kahulugan ng isang katangian mula sa wika, ngunit hindi natin alam kung paano ang katangian ni Allah at hindi natin ito inihahalintulad sa mga katangian ng mga nilalang. Sinabi ni Allah:
﴿لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ﴾
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakakarinig, ang Lubos na Nakakakita.”
[Ash-Shura: 11]
Ang pangunahing tuntunin tungkol sa mga pangalan at katangian ni Allah ay pagtibayin ang anumang pinagtibay ni Allah para sa Kanyang Sarili sa Qur’an at ang anumang pinagtibay ng Kanyang Sugo ﷺ tungkol sa Kanya sa tunay na Sunnah.
Sinabi ni Allah:
﴿وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا﴾
“At kay Allah ang pinakamagagandang pangalan, kaya manalangin kayo sa Kanya sa pamamagitan ng mga ito.”
[Al-A‘raf: 180]
At sinabi Niya:
﴿وَلَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ﴾
“At sa Kanya ang pinakamataas na paglalarawan sa mga langit at sa lupa, at Siya ang Makapangyarihan, ang Marunong.”
[Ar-Rum: 27]
Kabilang sa Kanyang mga katangian ang kaalaman, pandinig, at paningin. Pinagtitibay rin sa mga teksto ang mukha, dalawang kamay, galit, pagtawa, at iba pang mga katangian, sa paraang naaangkop kay Allah, ang Kataas-taasan.
Inilalarawan ng Qur’an si Allah bilang Lubos na Nakakarinig at Lubos na Nakakakita, at inilalarawan din nito ang tao bilang nakakarinig at nakakakita. Sinabi ni Allah:
﴿إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا﴾
“Katotohanang nilikha Namin ang tao mula sa isang pinaghalong patak upang subukin siya, kaya ginawa Namin siyang nakakarinig at nakakakita.”
[Al-Insan: 2]
Ngunit ang pandinig ba ng tao ay katulad ng pandinig ni Allah? Tiyak na hindi.
Limitado ang pandinig ng tao. Maaari siyang makarinig ng isang bagay habang maraming iba pang bagay ang hindi niya naririnig. Ngunit kay Allah ay walang anumang nakatago. Gayundin, ang kaalaman ni Allah ay hindi tulad ng kaalaman ng tao, at ang Kanyang paningin ay hindi tulad ng paningin ng tao.
Kaya ang pagkakapareho sa pangalan ng isang katangian ay hindi nangangahulugang magkapareho ang tunay na kalikasan at paraan nito.
Iniulat ni Imam at-Tirmidhi mula kay Ishaq ibn Rahawayh na ang pagtutulad ay kapag sinabi: “kamay na tulad ng kamay,” “pandinig na tulad ng pandinig,” o “tulad ng pandinig ng isang nilalang.”
Ngunit ang pagpapatibay sa anumang pinagtibay ni Allah para sa Kanyang Sarili, nang hindi tinutukoy kung paano ito at nang hindi Siya inihahalintulad sa mga nilalang, ay hindi pagtutulad.
Kaya pinagsasama ng iisang talata ang pagtanggi sa pagkakatulad at ang pagpapatibay sa mga katangian:
﴿لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ﴾
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakakarinig, ang Lubos na Nakakakita.”
[Ash-Shura: 11]
Itinanggi ni Allah na may anumang katulad Niya, habang kasabay nito ay pinagtibay Niya para sa Kanyang Sarili ang pandinig at paningin.
Ang mga katangiang tulad ng kaalaman, kapangyarihan, pandinig, at paningin ay mga katangian ng kasakdalan sa kanilang pangunahing kahulugan, at si Allah, ang Kataas-taasan, ang higit na karapat-dapat sa bawat kasakdalang walang kasamang kakulangan.
Ang isang diyos na hindi nakaaalam, hindi nakakarinig, o hindi nakakakita ay mailalarawan sa kakulangan at kawalan ng kakayahan, at si Allah ay lubos na malayo sa lahat ng iyon.
Dahil dito, ipinakita ng Qur’an ang kamalian ng pagsamba sa mga diyus-diyosan sa pamamagitan ng kanilang kawalan ng kakayahan at kakulangan. Sinabi ni Allah:
﴿أَلَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا﴾
“Mayroon ba silang mga paa na ginagamit nilang maglakad? O mayroon ba silang mga kamay na ginagamit nilang humawak? O mayroon ba silang mga mata na ginagamit nilang makakita? O mayroon ba silang mga tainga na ginagamit nilang makarinig?”
[Al-A‘raf: 195]
Ang kasakdalan ng Lumikha ay hindi hinango mula sa kasakdalan ng tao. Sa halip, si Allah ang Ganap na Perpekto, at Siya ang nagbigay sa Kanyang mga nilalang ng anumang limitadong katangian at kakayahang taglay nila.
May isa pang mahalagang aspeto: ipinahayag ni Allah ang Qur’an sa wikang mauunawaan ng mga tao.
Sinabi ni Allah:
﴿كِتَابٌ فُصِّلَتْ آيَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ﴾
“Isang Aklat na ang mga talata nito ay ipinaliwanag nang malinaw, isang Qur’an sa wikang Arabe para sa mga taong nakaaalam.”
[Fussilat: 3]
Kung ang tao ay kakausapin tungkol kay Allah at sa mga bagay na hindi nakikita gamit ang mga salitang wala siyang anumang pagkaunawa sa kahulugan, hindi niya mauunawaan ang mensahe.
Kaya nauunawaan natin ang pangunahing kahulugang pangwika ng kaalaman, pandinig, paningin, at kapangyarihan, ngunit alam natin na kapag ang mga katangiang ito ay iniuugnay kay Allah, ang mga ito ay naaangkop sa Kanya at hindi katulad ng mga katangian ng mga nilalang.
Maaari itong maunawaan sa pamamagitan ng halimbawa ng mga bagay na nasa Paraiso. Kilala natin sa mundong ito ang tubig, pulot, at iba pang bagay, at ipinaalam sa atin ni Allah na mayroon ding mga ito sa Paraiso. Ngunit ang tunay na kalikasan ng mga bagay sa Paraiso ay hindi katulad ng nasa mundong ito. Kung ang pagkakapareho ng pangalan ay hindi nangangahulugan ng ganap na pagkakatulad kahit sa pagitan ng isang nilalang at isa pang nilalang, higit na hindi nito ipinahihiwatig ang pagkakatulad sa pagitan ng Lumikha at ng nilalang.
Hindi tama na sabihin na ang mga katangian ni Allah ay “mga katangian ng tao.” Sa halip, ang mga ito ay mga katangian ni Allah na naaangkop sa Kanya, Kaluwalhatian sa Kanya. Maaaring magkaroon ang isang nilalang ng katangiang may kaparehong pangalan, ngunit magkaiba ang tunay na kalikasan at paraan nito ayon sa kung ano ang naaangkop sa bawat isa.
Ang karunungan sa paggamit ng mga salitang nauunawaan ng mga tao ay upang maunawaan nila ang mensahe ng Kapahayagan at ang pangunahing kahulugang nilalayon, samantalang ang tunay na kalikasan at paraan ng mga katangian ni Allah ay nananatiling lampas sa ating kaalaman.
Kaya pinagtitibay natin ang anumang pinagtibay ni Allah para sa Kanyang Sarili at itinatanggi natin na Siya ay katulad ng Kanyang mga nilalang, gaya ng pagsasama Niya sa dalawang prinsipyong ito sa Kanyang sinabi:
﴿لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ﴾
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakakarinig, ang Lubos na Nakakakita.”
[Ash-Shura: 11]
At si Allah ang higit na nakaaalam.