Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ang Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang pagbaba ni Allah, ang Kataas-taasan, sa pinakamalapit na langit sa huling ikatlong bahagi ng gabi ay napatunayan sa tunay at mapagkakatiwalaang Sunnah. Pinagtitibay natin ito sa paraang naaangkop sa kadakilaan ni Allah, nang walang paghahalintulad sa Kanyang mga nilikha at nang hindi tinutukoy kung paano ito nagaganap.
Hindi ito salungat sa kaalaman ni Allah at sa Kanyang ganap na pagkakaalam sa Kanyang mga alipin sa lahat ng oras. Hindi rin ito nangangahulugan na kailangan ni Allah na bumaba upang marinig ang kanilang mga panalangin. Lagi Niya silang naririnig at nalalaman ang kanilang kalagayan. Sa halip, may natatanging kabutihan ang pagbaba sa oras na ito, gaya ng ipinabatid sa atin ng Propeta ﷺ.
Gayundin, ang hindi pagbanggit sa Quran ng katangian ng pagbaba ay hindi nangangahulugang hindi ito maaaring mapagtibay sa pamamagitan ng Sunnah, sapagkat ang Sunnah ay kapahayagan at nagpapaliwanag sa Quran.
Ang Quran mismo ay nag-uutos na sundin ang Sugo ﷺ at ipinapaliwanag na kabilang sa kanyang tungkulin ang pagpapaliwanag ng kapahayagan sa mga tao.
Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
“At hindi siya nagsasalita ayon sa kanyang sariling pagnanasa. Ito ay walang iba kundi isang kapahayagang ipinahayag.”
[An-Najm: 3–4]
At sinabi Niya:
“At ibinaba Namin sa iyo ang Paalaala upang ipaliwanag mo sa mga tao ang ibinaba sa kanila.”
[An-Nahl: 44]
Samakatuwid, hindi kinakailangan na ang bawat paniniwala o alituntuning napatunayan sa Sunnah ay banggitin sa parehong detalye sa Quran. Maraming detalye tungkol sa salah, zakat, Hajj, at iba pang mga gawain ang nalaman sa pamamagitan ng Sunnah ng Propeta ﷺ.
Kaya walang salungatan sa pagitan ng pagsunod sa Quran at paniniwala sa isang tunay na hadith mula sa Sugo ni Allah ﷺ.
Tunay na naiulat mula kay Abu Hurayrah, kalugdan nawa siya ni Allah, na sinabi ng Propeta ﷺ:
“Ang ating Panginoon, ang Mapagpala at Kataas-taasan, ay bumababa gabi-gabi sa pinakamalapit na langit kapag natitira ang huling ikatlong bahagi ng gabi at nagsasabi: ‘Sino ang nananalangin sa Akin upang sagutin Ko siya? Sino ang humihingi sa Akin upang bigyan Ko siya? Sino ang humihingi ng Aking kapatawaran upang patawarin Ko siya?’”
Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Ipinahayag ng ilang kilalang iskolar ng hadith na ang mga hadith tungkol sa pagbaba ay naipasa sa maraming magkakaibang paraan. Pinagtibay ng mga naunang henerasyon ng mga Muslim ang katangiang ito nang hindi tinutukoy kung paano ito nagaganap.
Ayon sa fatwa, si Allah, ang Kataas-taasan, ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at nakaluklok sa ibabaw ng Kanyang Trono, at ang Kanyang pagbaba sa pinakamalapit na langit ay hindi dapat ihambing sa pagbaba ng isang nilikha.
Kapag ang isang tao ay bumababa mula sa isang lugar patungo sa iba, may mga implikasyong may kaugnayan sa kanyang katawan, lugar, at pagkilos. Ngunit hindi pinahihintulutang gamitin ang mga katangiang ito bilang pamantayan sa pag-unawa sa mga gawain ni Allah.
Dahil dito, ang pamamaraan ng mga naunang matuwid na Muslim hinggil sa katangian ng pagbaba ay ang pagtanggap at pagpapatibay nito gaya ng pagkakahayag, habang ipinauubaya kay Allah ang kaalaman kung paano ito nagaganap.
Sinabi ni Allah:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Ganap na Nakaririnig, ang Ganap na Nakakakita.”
[Ash-Shura: 11]
Nauunawaan natin ang pangunahing kahulugan ng “pagbaba” sa wika, ngunit hindi natin alam kung paano bumababa si Allah sapagkat hindi tayo binigyan ng kapahayagan ng kaalaman tungkol sa paraan nito.
Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
“Walang lihim na pag-uusap ng tatlo maliban na Siya ang ikaapat nila, ni ng lima maliban na Siya ang ikaanim nila, ni mas kaunti o mas marami pa rito maliban na Siya ay kasama nila saanman sila naroroon.”
[Al-Mujadilah: 7]
Ang parehong talata ay nagsisimula sa pagpapatibay sa kaalaman ni Allah at nagtatapos sa:
“Katotohanan, si Allah ay Ganap na Nakaaalam sa lahat ng bagay.”
Ayon sa pagpapaliwanag na pinagtibay sa fatwa, ang pagiging “kasama” ni Allah sa Kanyang mga alipin ay kinabibilangan ng Kanyang kaalaman at ganap na pagkakaalam sa kanila. Walang anumang salita o gawain nila ang lingid sa Kanya, habang pinagtitibay din ang Kanyang kataasan sa ibabaw ng Kanyang mga nilikha.
Sinabi rin ni Allah:
“At Siya si Allah sa mga kalangitan at sa lupa. Nalalaman Niya ang inyong mga lihim at ang inyong mga ipinahahayag.”
[Al-An‘am: 3]
Hindi nito nangangahulugang ang Dhāt o Sarili ni Allah ay nananahan sa lupa. Sa halip, Siya ang Diyos ng mga nasa kalangitan at Diyos ng mga nasa lupa, at walang anumang bagay ang lingid sa Kanya.
Hindi. Naririnig ni Allah ang mga panalangin ng Kanyang mga alipin sa lahat ng oras at lugar, at nalalaman Niya ang nasa kanilang mga puso bago pa sila magsalita.
Sinabi ni Allah:
“At kapag tinanong ka ng Aking mga alipin tungkol sa Akin, tunay na Ako ay malapit. Tinutugon Ko ang panalangin ng nananalangin kapag siya ay nananalangin sa Akin.”
[Al-Baqarah: 186]
Samakatuwid, ang pagbaba ay hindi dahil hindi kayang marinig ni Allah ang panalangin mula sa itaas. Sa halip, ipinabatid sa atin ng Propeta ﷺ ang natatanging kabutihan ng huling ikatlong bahagi ng gabi at na ito ay isang dakilang oras para sa panalangin, paghingi ng kapatawaran, at pagsisisi.
Hindi ipinaalam sa atin ni Allah ang detalyadong karunungan tungkol sa paraan ng pagbaba, kaya hindi natin dapat piliting alamin ang hindi ipinahayag.
Ang Quran ay hindi ang tanging pinagmumulan ng mga detalye ng batas ng Islam. Ginawa ni Allah ang Sunnah ng Kanyang Sugo ﷺ bilang paliwanag sa Quran at iniutos sa mga Muslim na sundin ang Sugo.
Samakatuwid, ang tanong ay hindi lamang: “Binanggit ba sa Quran ang katangian ng pagbaba?” Sa halip, ang mahalagang tanong ay: Napatunayan ba ito mula sa Sugo ni Allah ﷺ?
Kung tunay ang hadith, kinakailangang tanggapin ito hangga’t wala itong tunay na pagsalungat sa Quran.
Sa usaping ito ay walang salungatan. Pinagtitibay ng Quran ang kaalaman ni Allah, ang Kanyang pagiging malapit, at ang Kanyang pagiging kasama ng Kanyang mga alipin, habang pinagtitibay ng Sunnah ang Kanyang pagbaba sa isang tiyak na oras. Ang lahat ng ito ay nauunawaan sa paraang naaangkop kay Allah.
Ang pagbaba ni Allah sa pinakamalapit na langit sa huling ikatlong bahagi ng gabi ay napatunayan sa tunay na Sunnah. Hindi ito nangangahulugang kailangan ni Allah na bumaba upang marinig ang panalangin, sapagkat naririnig at nalalaman Niya ang lahat ng bagay sa lahat ng oras.
Gayundin, ayon sa fatwa, ang pagiging kasama at pagiging malapit ni Allah sa Kanyang mga alipin ay hindi salungat sa Kanyang kataasan sa ibabaw ng Kanyang mga nilikha.
Pinagtitibay natin ang pagbaba gaya ng ipinabatid sa atin ng Propeta ﷺ, ngunit hindi natin tinutukoy kung paano ito nagaganap at hindi natin ito inihahambing sa pagbaba ng mga nilikha.
Ang praktikal na aral mula sa hadith ay dapat samantalahin ng mananampalataya ang huling ikatlong bahagi ng gabi sa panalangin, paghingi ng kapatawaran, at pagsamba, habang nagagalak sa mga salita ng kanyang Panginoon:
“Sino ang nananalangin sa Akin upang sagutin Ko siya? Sino ang humihingi sa Akin upang bigyan Ko siya? Sino ang humihingi ng Aking kapatawaran upang patawarin Ko siya?”
At si Allah ang higit na nakaaalam.