Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ang Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang salitang “paggalaw” ay hindi binanggit sa Quran o Sunnah bilang pagpapatibay o pagtanggi hinggil kay Allah, ang Kataas-taasan. Kaya ang mas nararapat ay huwag itong gamitin bilang paglalarawan sa Kanya, Luwalhatiin Siya.
Sa halip, pinagtitibay natin ang mga salitang binanggit sa mga teksto ng kapahayagan, tulad ng pagdating, pagbaba, at paglapit, sa paraang naaangkop kay Allah, nang hindi inihahambing ang mga ito sa mga kilos ng mga nilikha at nang hindi tinatalakay kung paano nagaganap ang mga ito.
Nagkaroon ng pagkakaiba ng pananaw ang mga iskolar tungkol sa paggamit ng salitang “paggalaw.” Ginamit ito ng ilan, samantalang ang iba ay umiwas dito habang pinagtitibay pa rin ang mga kilos na binanggit sa mga teksto.
Napatunayan sa mga teksto na si Allah, ang Kataas-taasan, ay dumarating, bumababa, at lumalapit.
Sinabi ni Allah:
“At darating ang iyong Panginoon, at ang mga anghel, hanay-hanay.”
[Al-Fajr: 22]
At sinabi Niya:
“May hinihintay pa ba sila maliban sa pagdating sa kanila ni Allah sa mga lilim ng mga ulap kasama ng mga anghel, at mapagpasyahan na ang usapin?”
[Al-Baqarah: 210]
Napatunayan din mula sa Propeta ﷺ na sinabi niya:
“Ang ating Panginoon, ang Mapagpala at Kataas-taasan, ay bumababa gabi-gabi sa pinakamalapit na langit kapag natitira ang huling ikatlong bahagi ng gabi...”
Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Sinabi rin ng Propeta ﷺ tungkol sa Araw ng Arafah:
“Katotohanan, Siya ay lumalapit, pagkatapos ay ipinagmamalaki Niya sila sa harap ng mga anghel.”
Isinalaysay ni Muslim.
Ang mga kilos na ito ay napatunayan sa mga teksto ng kapahayagan, at pinaniniwalaan ng Muslim ang mga ito ayon sa pagkakahayag, kasabay ng salita ni Allah:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Ganap na Nakaririnig, ang Ganap na Nakakakita.”
[Ash-Shura: 11]
Sapagkat ang mismong salitang “paggalaw” ay hindi ginamit sa mga teksto bilang paglalarawan kay Allah, bagaman itinuturing ng ilang iskolar na ang ilang napatunayang kilos, tulad ng pagdating at pagbaba, ay maaaring mapasailalim sa pangkalahatang kahulugang tinatawag nilang paggalaw.
Dahil dito, nagkaroon ng pagkakaiba ng pananaw ang mga iskolar tungkol sa paggamit ng salita.
Hayagang pinagtibay ito ng ilang naunang iskolar, kabilang sina Harb al-Kirmani at Uthman ibn Sa‘id al-Darimi. Naiulat din ang paggamit nito mula sa ilan pang mga imam ng Ahl al-Sunnah.
Sa kabilang banda, pinagtibay ng ibang mga iskolar ang pagdating, pagbaba, paglapit, at iba pang mga kilos na binanggit sa mga teksto, ngunit umiwas silang gamitin ang salitang “paggalaw” dahil hindi ito isang terminong nagmula sa kapahayagan at maaari itong magkaroon ng iba’t ibang kahulugan.
Iniulat ni Ibn Taymiyyah ang pagkakaibang ito at ipinaliwanag na pinagtibay ng ilang mga imam ng Sunnah ang kahulugang nasa mga teksto habang iniiwasan ang mismong salitang “paggalaw.”
Sapagkat ang “paggalaw” ay isang malawak at hindi tiyak na termino na maaaring magkaroon ng higit sa isang kahulugan.
Maaaring ang ibig sabihin ng isang tao rito ay ang paggalaw ng isang nilikha na napapailalim sa mga katangian ng katawan, gaya ng paglipat mula sa isang lugar patungo sa iba, o pag-iwan sa isang lugar upang manirahan sa isa pa.
Ang ganitong mga konseptong kinuha mula sa kalagayan ng mga nilikha ay hindi maaaring gawing pamantayan sa pag-unawa sa mga kilos ni Allah.
Maaari rin namang ang ibig sabihin ng isang tao sa “paggalaw” ay simpleng pagpapatibay sa mga kilos na ipinabatid ni Allah tungkol sa Kanyang Sarili, gaya ng pagdating at pagbaba.
Dahil dito, ang paggamit ng isang malabong termino ay maaaring magdulot ng hindi kinakailangang kalituhan.
Mas eksakto na gamitin ang mismong mga salitang nasa kapahayagan. Kaya sinasabi natin:
Dumarating si Allah gaya ng Kanyang ipinabatid, at bumababa Siya gaya ng ipinabatid ng Propeta ﷺ, nang hindi sinusubukang ilagay ang mga kilos na ito sa ilalim ng karagdagang mga terminong hindi binanggit sa kapahayagan.
Ang pagpapatibay sa pagbaba o pagdating ay hindi nangangahulugang ang pagbaba o pagdating ni Allah ay katulad ng paggalaw o paglipat ng tao.
Ang tuntunin sa lahat ng mga Katangian at Kilos ni Allah ay ang anumang iniuugnay kay Allah ay naaangkop sa Kanya, at ang anumang iniuugnay sa nilikha ay naaangkop sa nilikha.
Kaya hindi natin itinatanong: Paano Siya bumababa? Paano Siya dumarating? At hindi tayo nag-iisip ng isang tiyak na anyo para rito, sapagkat ang paraan ng mga Katangian at Kilos ni Allah ay kabilang sa mga bagay na hindi nakikita at hindi ipinaalam sa atin.
Pinaboran ni Ibn al-Qayyim ang pamamaraan ng mga umiiwas sa parehong pagpapatibay at pagtanggi sa salitang “paggalaw,” habang pinagtitibay ang mga kilos na binanggit sa mga teksto.
Ipinaliwanag niya na ang mga salitang tulad ng “paggalaw” at “paglipat” ay maaaring magkaroon ng wastong kahulugan at maling kahulugan. Kaya hindi nararapat na pagtibayin o tanggihan ang mga ito nang walang paglilinaw.
Kung ang ibig sabihin nito ay ang mga katangian ng paggalaw ng nilikha at ang pangangailangan nito, hindi ito pinagtitibay para kay Allah.
Ngunit kung ang ibig sabihin ay pagpapatibay sa mga kilos ni Allah na binanggit sa mga teksto, gaya ng Kanyang pagdating at pagbaba, ang mga kilos na ito mismo ay napatunayan na sa mga teksto at hindi na kailangang palitan ang mga salita ng kapahayagan ng malalabong termino.
Nagkaroon ng pagkakaiba ang mga iskolar tungkol sa paggamit ng salitang “paggalaw” para kay Allah, ang Kataas-taasan. Pinagtibay ito ng ilan, samantalang ang iba ay umiwas sa paggamit nito habang pinagtitibay ang mga kilos na binanggit sa mga teksto.
Ang mas nararapat at mas maingat na pananaw ay huwag ilarawan si Allah sa pamamagitan ng “paggalaw,” maging sa pagpapatibay o pagtanggi nito, sapagkat hindi ginamit ang salitang ito sa Quran o Sunnah at maaari itong magkaroon ng iba’t ibang kahulugan.
Sa halip, pinagtitibay natin ang tahasang pinagtibay ng kapahayagan: ang pagdating, pagbaba, at paglapit, sa paraang naaangkop kay Allah, ang Kataas-taasan, nang hindi tinutukoy kung paano at nang walang paghahalintulad:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Ganap na Nakaririnig, ang Ganap na Nakakakita.”
[Ash-Shura: 11]
At si Allah ang higit na nakaaalam.