Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ang Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang essential attributes ay yaong mga katangiang laging taglay ni Allah at patuloy na taglay Niya magpakailanman. Ang active attributes naman ay yaong nakaugnay sa Kanyang kalooban; ginagawa Niya ang mga ito kailan Niya naisin, sa paraang naaangkop sa Kanya.
Maaaring magsama ang dalawang aspetong ito sa ilang katangian. Ang isang katangian ay maaaring essential dahil ang pinagmulan o uri nito ay palaging napatutunayang taglay ni Allah, at active dahil ang mga indibiduwal na pagkakataon nito ay nagaganap nang panibago ayon sa Kanyang kalooban.
Kabilang sa mga halimbawa nito ang pananalita, paglikha, pagbibigay ng kabuhayan, at awa.
Tungkol naman sa pagbaba, halimbawa, ang mga indibiduwal na pagkakataon nito ay nagaganap nang panibago, at ang partikular na uri ng pagbaba sa pinakamalapit na langit ay hindi umiiral bago nilikha ang pinakamalapit na langit, bagaman ang pangkalahatang kategorya ng mga kilos ni Allah ay walang simula.
Ang essential attribute ay katangiang taglay ni Allah, ang Kataas-taasan, mula pa noon at magpakailanman, at hindi kailanman nawawala sa Kanya.
Kabilang sa mga halimbawa nito ang buhay, kaalaman, kapangyarihan, pandinig, at paningin.
Si Allah ay laging Buhay, Ganap na Nakaaalam, Makapangyarihan, Ganap na Nakaririnig, at Ganap na Nakakakita. Hindi maaaring isipin ang isang panahon na wala sa Kanya ang mga katangiang ito.
Gayundin, ang mga napatunayang katangian ng Kanyang Sarili, gaya ng dalawang Kamay, ay mga permanenteng katangiang taglay Niya sa paraang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan.
Ang active attributes ay mga katangiang nauugnay sa kalooban ni Allah. Kung nais Niya, ginagawa Niya ang mga ito kailan Niya naisin.
Kabilang sa mga halimbawa nito ang pagbaba sa pinakamalapit na langit, pagdating sa Araw ng Muling Pagkabuhay, pagiging nasa ibabaw ng Trono, pagkagalak sa pagsisisi ng nagsisisi, pagkalugod, at pagkagalit.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Ang ating Panginoon, ang Mapagpala at Kataas-taasan, ay bumababa gabi-gabi sa pinakamalapit na langit kapag natitira ang huling ikatlong bahagi ng gabi...”
Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Kaya ang pagbaba ay isang kilos na nauugnay sa kalooban ni Allah at pinagtitibay ayon sa pagkakahayag, nang hindi tinutukoy kung paano ito nagaganap at nang walang paghahalintulad.
Maaaring tingnan ng mga iskolar ang iisang katangian mula sa dalawang magkaibang pananaw.
Halimbawa, ang pananalita: si Allah, ang Kataas-taasan, ay palaging taglay ang katangiang nagsasalita. Kaya sinasabing essential ang pananalita ayon sa pinagmulan o uri nito.
Ngunit nagsasalita si Allah ng anumang nais Niya kailan Niya nais. Ang bawat partikular na pagsasalita ay nauugnay sa Kanyang kalooban. Kaya active ang pananalita ayon sa mga indibiduwal na pagkakataon nito.
Ganito rin sa paglikha, pagbibigay ng kabuhayan, at awa. Palaging taglay ni Allah ang ganap na kakayahang gumawa, at Siya ang Tagapaglikha, Tagapagbigay ng kabuhayan, at Maawain. Pagkatapos, ang mga indibiduwal na kilos Niya ay nagaganap ayon sa Kanyang kalooban at karunungan:
Lumilikha Siya ng anumang nais Niya kailan Niya nais, nagbibigay ng kabuhayan sa sinumang nais Niya, at naaawa sa sinumang nais Niya.
Dahil dito, tinatawag ng ilang iskolar ang mga katangiang ito na essential at active mula sa dalawang magkaibang pananaw.
Ayon sa mga gumagamit ng pahayag na ito, ibig sabihin nito na ang pagiging taglay ni Allah ng kakayahang kumilos ay hindi kailanman nauna ng kawalan ng kapangyarihan o kawalan ng pagkilos. Si Allah ay palaging gumagawa ng anumang nais Niya.
Ngunit ang isang partikular na kilos ay nagaganap kapag nais ni Allah.
Halimbawa, ang paglikha kay Adan, sumakanya ang kapayapaan, ay naganap sa isang partikular na panahon, at wala si Adan bago iyon.
Gayundin, ang pakikipag-usap ni Allah kay Musa, sumakanya ang kapayapaan, ay isang partikular na pananalita na naganap nang nais ni Allah na kausapin siya.
Ang pagiging panibago rito ay tumutukoy sa mga indibiduwal na kilos. Hindi nito ibig sabihin na nagkaroon si Allah ng isang katangian ng kaganapan matapos na wala ito sa Kanya.
Ayon sa fatwa, isinama ng ilang iskolar ang awa, galit, pagkalugod, at iba pang katulad na katangian sa mga katangiang ang mga indibiduwal na pagkakataon ay nagaganap ayon sa kalooban ni Allah.
Naaawa si Allah sa sinumang nais Niya, nalulugod sa sinumang nais Niya, at nagagalit sa sinumang karapat-dapat sa Kanyang galit, sa paraang naaangkop sa Kanya.
Isinama ni Ibn Uthaymeen ang galit at pagkalugod sa mga active attributes dahil nakaugnay ang mga ito sa kalooban ni Allah at nagaganap kapag naroroon ang mga kadahilanang itinakda ng Kanyang karunungan.
Ang layunin ay palaging pagtibayin ang nasa mga teksto nang hindi inihahambing ang mga ito sa damdamin o paraan ng mga nilikha:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Ganap na Nakaririnig, ang Ganap na Nakakakita.”
[Ash-Shura: 11]
Kailangan ng pag-iingat sa pagpapahayag dito.
Ang mismong pagbaba sa pinakamalapit na langit ay hindi maaaring sabihing walang simula sa uri nito at sa mga indibiduwal na pagkakataon nito, sapagkat ang pinakamalapit na langit ay nilikha, at hindi maaaring magkaroon ng pagbaba patungo rito bago ito umiral.
Dahil dito, binanggit sa fatwa na may mga iskolar na nagsasabing ang walang simula rito ay ang pangkalahatang kategorya ng kilos; ibig sabihin, si Allah ay palaging gumagawa ng anumang nais Niya, samantalang ang isang partikular na pagbaba ay kabilang sa mga kilos na nagaganap nang panibago.
Naiulat din mula kay Shaykh al-Sa‘di ang paggamit ng pahayag na “eternal in type, originated in individual instances” tungkol sa pagbaba, kung titingnan ito sa pangkalahatang kategorya ng mga kusang-loob na kilos ni Allah.
Kaya malaking bahagi ng pagkakaiba rito ay tungkol sa terminolohiya at paraan ng pagpapahayag. Iisa ang pangunahing kahulugan: ginagawa ni Allah ang anumang nais Niya kailan Niya nais, at ang Kanyang mga partikular na kilos ay nagaganap ayon sa Kanyang kalooban at karunungan.
Ang mga paghahating ito ay mga terminong ginamit ng mga iskolar upang mapadali ang pag-unawa sa mga katangian. Hindi sila ang mismong layunin.
Ang pinakamahalaga ay maunawaan ang dalawang bagay:
Ang essential attribute ay permanenteng taglay ni Allah at hindi nawawala sa Kanya, gaya ng kaalaman, buhay, at kapangyarihan.
Ang active attribute ay nauugnay sa Kanyang kalooban, gaya ng pagbaba, pagdating, pagkalugod, at galit.
Maaaring magsama ang dalawang aspetong ito sa ilang katangian: ang pinagmulan ng katangian ay permanenteng taglay Niya, habang ang mga indibiduwal na pangyayari nito ay nagaganap ayon sa Kanyang kalooban.
Ang essential-active attribute ay isang katangiang tinitingnan mula sa dalawang pananaw:
Ito ay essential dahil ang pinagmulan o uri nito ay permanenteng napatutunayang taglay ni Allah, ang Kataas-taasan, at active dahil ang mga indibiduwal na pagkakataon nito ay nagaganap ayon sa Kanyang kalooban kailan Niya nais.
Kabilang sa pinakamalinaw na halimbawa nito ang pananalita, paglikha, pagbibigay ng kabuhayan, at awa.
Tungkol naman sa mga partikular na kilos gaya ng pagbaba sa pinakamalapit na langit, nauugnay ang mga ito sa kalooban ni Allah at nagaganap nang panibago. Hindi tama na sabihing ang pagbaba sa pinakamalapit na langit ay umiiral na bago likhain ang langit na iyon, bagaman si Allah, Luwalhatiin Siya, ay palaging gumagawa ng anumang nais Niya.
At si Allah ang higit na nakaaalam.