Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ang Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang itinakda ay direktang manalangin kay Allah, ang Kataas-taasan. Sinasabi:
“O Allah, O Panginoon, O Pinakamaawain.”
Maaaring lumapit kay Allah sa pamamagitan ng Kanyang mga Katangian, gaya ng pagsasabing: “Humihiling ako sa Iyo sa pamamagitan ng Iyong kaalaman at kapangyarihan,” o “Humihiling ako sa Iyo sa pamamagitan ng Iyong Marangal na Mukha.”
Ngunit ang pagtawag sa mismong katangian na para bang ito ang direktang dinadalanginan, gaya ng:
“O Kamay ni Allah, bigyan mo ako,” o “O Mata ni Allah, protektahan mo ako,”
ay hindi itinakda.
Mas mainam sa panalangin at tawassul na manatili sa mga salitang napatunayang naipahayag at iwasang gumawa ng mga pormulang hindi naipahayag sa mga mapagkakatiwalaang teksto.
Ayon sa fatwa, pinagtitibay para kay Allah ang “anyo/larawan” (surah) ayon sa pagkakabanggit nito sa mga hadith, nang walang paghahalintulad at nang hindi tinutukoy kung paano ito. Hindi rin tama na limitahan ito sa isang pangkat ng mga Katangian tulad ng Mukha, Kamay, at Binti.
Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
“At sinabi ng inyong Panginoon: ‘Manalangin kayo sa Akin at tutugunin Ko kayo.’”
[Ghafir: 60]
At sinabi Niya, Luwalhatiin Siya:
“At kapag tinanong ka ng Aking mga alipin tungkol sa Akin, tunay na Ako ay malapit. Tinutugon Ko ang panalangin ng nananalangin kapag siya ay nananalangin sa Akin.”
[Al-Baqarah: 186]
Sinabi ng Propeta ﷺ kay Ibn Abbas, kalugdan nawa silang dalawa ni Allah:
“Kapag ikaw ay humihiling, humiling ka kay Allah; at kapag ikaw ay humihingi ng tulong, humingi ka ng tulong kay Allah.”
Isinalaysay ni al-Tirmidhi.
Kaya tinatawag ng Muslim si Allah, ang Kataas-taasan, sa pamamagitan ng Kanyang Pinakamagagandang Pangalan, gaya ng:
“O Allah, O Pinakamaawain, O Maawain, O Walang-Hanggang Buhay, O Tagapagpanatili ng lahat.”
May mahalagang pagkakaiba sa pagitan ng pagtawag sa isang katangian at ng paglapit kay Allah sa pamamagitan ng isa sa Kanyang mga Katangian.
Ang pagtawag sa katangian nang hiwalay sa Kanya na nagtataglay nito ay hindi itinakda. Kaya hindi dapat sabihin, halimbawa:
“O awa ni Allah, maawa ka sa akin,”
o:
“O Kamay ni Allah, bigyan mo ako,”
o:
“O Mata ni Allah, protektahan mo ako,”
kung ang layunin ay direktang manalangin sa mismong katangian.
Ngunit maaaring humiling ang isang tao kay Allah, ang Kataas-taasan, habang gumagawa ng tawassul sa pamamagitan ng isa sa Kanyang mga Katangian, gaya ng:
“O Allah, humihiling ako sa Iyo sa pamamagitan ng Iyong kaalaman at kapangyarihan,”
o:
“Humihiling ako sa Iyo sa pamamagitan ng Iyong Marangal na Mukha.”
Sa mga kasong ito, si Allah, Luwalhatiin Siya, ang dinadalanginan, at ang katangian ay isang paraan sa panalangin at hindi isang bagay na hiwalay na dinadalanginan.
Ayon sa pangkalahatang prinsipyong itinakda ng fatwa, maaaring gumawa ng tawassul kay Allah sa pamamagitan ng Kanyang mga napatunayang Katangian.
Batay rito, binanggit ng fatwa na kung sasabihin ng isang tao:
“Humihiling ako sa Iyo sa pamamagitan ng Iyong Mata na hindi natutulog na protektahan Mo ako,”
o:
“Humihiling ako sa Iyo sa pamamagitan ng Iyong Mapagbigay na Kamay na bigyan Mo ako,”
ito ay maaaring pahintulutan sa pangkalahatang prinsipyo ng tawassul sa pamamagitan ng isang Katangian.
Gayunpaman, binigyang-diin ng fatwa ang isang mahalagang bagay: ang mga pormulang ito ay hindi kabilang sa mga panalanging naipasa sa mga mapagkakatiwalaang teksto, at hindi kilalang ginamit ng mga unang salinlahi sa panalangin at tawassul.
Kaya mas mainam na iwasan ang mga hindi kinakailangang pormula at manatili sa mga napatunayang panalangin. Nasa mga ito ang sapat na kabutihan kaya hindi na kailangang humanap ng kakaiba o hindi naipahayag na mga pormula.
Ang panalangin at mga usaping may kaugnayan sa mga Pangalan at Katangian ni Allah ay mga larangang dapat pag-ingatan ang paggamit ng mga salita ng Quran at Sunnah.
Napatunayan sa Sunnah ang prinsipyo ng pagpapakupkop sa pamamagitan ng mga Katangian ni Allah.
Kabilang dito ang sinabi ng Propeta ﷺ:
“Nagpapakupkop ako sa mga ganap na Salita ni Allah laban sa kasamaan ng Kanyang nilikha.”
Isinalaysay ni Muslim.
Napatunayan din ang pagpapakupkop sa Kapangyarihan at Kadakilaan ni Allah at sa iba pang mga Katangiang binanggit sa mga panalangin ng Propeta ﷺ.
Kaya ang itinakda ay sundin ang mga napatunayang pormula nang hindi dinadalanginan ang katangian na para bang ito ay hiwalay kay Allah, ang Kataas-taasan.
Binanggit ng fatwa na hindi kanais-nais na humiling ng isang makamundong bagay sa pamamagitan ng Mukha ni Allah, batay sa hadith:
“Walang dapat hilingin sa pamamagitan ng Mukha ni Allah maliban sa Paraiso.”
Isinalaysay ni Abu Dawud.
Kaya mas mainam na gamitin ang tawassul sa pamamagitan ng Mukha ni Allah para sa mga dakilang kahilingang naaangkop dito at huwag itong gamitin nang walang pangangailangan para sa maliliit na makamundong kahilingan.
Nabanggit sa hadith:
“Nilikha ni Allah si Adan ayon sa kanyang anyo/larawan.”
Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
At sa isa pang hadith:
“Pagkatapos ay darating sa kanila ang Makapangyarihan sa isang anyo/larawan na iba sa anyo/larawang nakita nila sa Kanya noong unang pagkakataon.”
Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Ayon sa pananaw na pinili ng fatwa, pinagtitibay para kay Allah, ang Kataas-taasan, ang “anyo/larawan” sa paraang naaangkop sa Kanya, gaya ng pagpapatibay sa iba pang mga Katangiang nabanggit sa mga teksto, nang hindi inihahalintulad ang anyo/larawan ni Allah sa anumang nilikha.
Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Ganap na Nakaririnig, ang Ganap na Nakakakita.”
[Ash-Shura: 11]
At sinabi Niya, Luwalhatiin Siya:
“At walang sinuman ang maihahambing sa Kanya.”
[Al-Ikhlas: 4]
Hindi tayo dapat gumawa ng sarili nating depinisyon ng anyo/larawan sa pagsasabing ito ay ang “Mukha, Kamay, at Binti” o ang kabuuan ng ilang partikular na Katangian, sapagkat hindi ibinigay ng mga teksto ang ganitong depinisyon.
Ang nararapat ay manatili sa kung ano ang dumating sa kapahayagan at pagtibayin ang bawat Katangiang napatunayan ng ebidensya nito, nang hindi sinusubukang isipin kung paano ang mga Katangian ni Allah o bumuo ng isang larawan ng mga ito sa isip.
Ang paggamit ng ilang magkaparehong salita para sa Lumikha at sa nilikha ay hindi nangangahulugang magkapareho ang kanilang tunay na kalagayan. Si Allah ay Ganap na Nakaririnig, at ang tao ay maaari ring ilarawan bilang nakaririnig, ngunit ang pandinig ng Lumikha ay hindi katulad ng pandinig ng nilikha. Ganito rin sa lahat ng iba pang mga Katangian.
Ang itinakda ay direktang manalangin kay Allah, ang Kataas-taasan. Maaaring gumawa ng tawassul sa Kanya sa pamamagitan ng Kanyang mga napatunayang Katangian, ngunit ang direktang pagtawag sa katangian na para bang ito mismo ang dinadalanginan ay hindi itinakda.
Sa pangkalahatang prinsipyo, maaaring gumawa ng tawassul sa pamamagitan ng mga Katangian ni Allah gaya ng Kanyang Mukha, kaalaman, at kapangyarihan. Gayunpaman, mas mainam na manatili sa mga pormula ng panalangin at tawassul na nasa Quran at Sunnah at iwasang gumamit ng mga pormulang hindi naipahayag mula sa Propeta ﷺ at sa mga unang salinlahi.
Ayon sa fatwa, pinagtitibay para kay Allah ang “anyo/larawan” ayon sa pagkakabanggit nito sa mga tunay na hadith, sa paraang naaangkop sa Kanya, nang hindi tinutukoy kung paano ito at nang walang paghahalintulad sa nilikha. Hindi tama na tayo mismo ang magtakda na ang anyo/larawan ay ang kabuuan ng Mukha, Kamay, Binti, o iba pang mga Katangian.
At si Allah ang higit na nakaaalam.