Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Hindi napatunayan sa Qur’an o sa tunay na Sunnah na si Allah, ang Kataas-taasan, ay inilalarawan sa pamamagitan ng mga salitang “pagmamataas” o “kayabangan” sa ganitong pananalita.
Sa halip, ang napatunayang mga katangian Niya ay kadakilaan, kamahalan, kapangyarihan, at ganap na paghahari. Napatunayan din na minamahal Niya ang papuri at pagpupuring naaangkop sa Kanya. Kaya mas mainam na manatili sa mga salitang binanggit sa kapahayagan at huwag ituring ang “pagmamataas” o “kayabangan” bilang mga katangian ni Allah.
Ang usapin ng mga pangalan at katangian ni Allah ay nakabatay lamang sa kapahayagan. Walang pangalan o katangian na pinagtitibay para kay Allah maliban kung may patunay mula sa Qur’an o tunay na Sunnah.
Kaya hindi sapat na isipin ng isang tao na ang isang kahulugan ay malapit sa isang napatunayang kahulugan upang gamitin niya para kay Allah ang isang bagong salita na hindi nabanggit sa kapahayagan.
Ang pangunahing tuntunin ay ilarawan natin si Allah ayon sa paglalarawan Niya sa Kanyang sarili o ayon sa paglalarawan sa Kanya ng Kanyang Sugo ﷺ, habang pinapawalang-katulad Siya sa anumang nilikha.
Ang kadakilaan ay kabilang sa mga napatunayang katangian ni Allah.
Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
“At Siya ang Kataas-taasan, ang Dakila.”
[Al-Baqarah: 255]
Sa hadith tungkol sa pamamagitan, sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
“Sa pamamagitan ng Aking kapangyarihan, Aking kamahalan, Aking kadakilaan, at Aking kaluwalhatian...”
Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Sinasabi rin ng Propeta ﷺ sa oras ng matinding paghihirap:
“Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban kay Allah, ang Dakila, ang Mapagpasensya. Walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban kay Allah, Panginoon ng mga langit at lupa at Panginoon ng Dakilang Trono.”
Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Ang kadakilaan ni Allah ay ganap at walang hangganan at hindi katulad ng limitadong kadakilaan ng mga nilikha.
Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
“Siya si Allah, walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban sa Kanya, ang Hari, ang Banal, ang Pinagmumulan ng Kapayapaan, ang Nagbibigay ng Katiwasayan, ang Tagapagbantay, ang Makapangyarihan, ang Tagapamahala, ang Kataas-taasang Dakila.”
[Al-Hashr: 23]
Sinasabi ng Propeta ﷺ habang nakayuko sa pagdarasal:
“Kaluwalhatian sa Nagmamay-ari ng ganap na kapangyarihan, paghahari, kadakilaan, at kamahalan.”
Isinalaysay nina Abu Dawud, al-Nasa’i, at Ahmad.
Ang ganap na kapangyarihan, kapag iniuugnay kay Allah, ay kinabibilangan ng kadakilaan, paghahari, kapangyarihan, at kasakdalan, na pawang naaangkop sa Kanya.
Ang pangalang Al-Jabbār ay kabilang sa Magagandang Pangalan ni Allah. Binanggit ng mga iskolar ang iba’t ibang kahulugan nito, kabilang ang katotohanang inaayos Niya ang pagkawasak at kahinaan ng Kanyang mga alipin, pinasusunod Niya ang Kanyang mga nilikha sa Kanyang kapangyarihan, at Siya ang Kataas-taasan at Dakila.
Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
“At sa Kanya ang lahat ng kadakilaan sa mga langit at lupa, at Siya ang Makapangyarihan, ang Marunong.”
[Al-Jāthiyah: 37]
Isinalaysay ng Propeta ﷺ mula sa kanyang Panginoon:
“Ang kadakilaan ay Aking balabal at ang kamahalan ay Aking kasuotan. Sinumang makipagtunggali sa Akin tungkol sa alinman sa dalawang ito ay ihahagis Ko sa Apoy.”
Isinalaysay ni Muslim.
Ang kadakilaan ni Allah ay isang katangian ng kasakdalan sapagkat Siya ang Dakila at Ganap na nagtataglay ng lubos na paghahari, kapangyarihan, at lakas.
Samantala, ang kayabangan ng isang nilikha ay karaniwang kapintasan, sapagkat ang tao ay mahina at nilikha lamang at wala siyang karapatang magmataas sa mga alipin ni Allah.
Oo. Napatunayan sa Sunnah na minamahal ni Allah na purihin at parangalan sa paraang naaangkop sa Kanya.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Walang sinuman ang higit na nagmamahal sa papuri kaysa kay Allah.”
Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Isinalaysay din:
“Walang sinuman ang higit na nagmamahal sa papuri kaysa kay Allah, kaya naman pinuri Niya ang Kanyang sarili.”
Isinalaysay ni al-Bukhari.
Hindi ito katulad ng pagmamahal ng tao sa papuri na minsan ay nagmumula sa kayabangan o pangangailangan sa pagkilala ng ibang tao. Hindi nangangailangan si Allah ng Kanyang mga nilikha. Ang pagpuri sa Kanya ay katotohanan lamang sapagkat Siya ang karapat-dapat sa lahat ng papuri at kasakdalan.
Maaaring gamitin ng mga tao ang salitang “pagmamataas” sa iba’t ibang kahulugan, kabilang ang paghanga sa sarili o pagyayabang sa iba, at maaari itong maglaman ng masamang kahulugan.
Kaya dahil walang tekstong nagpapatunay nito bilang isang katangian ni Allah, hindi ito dapat ituring na kabilang sa Kanyang mga katangian.
Hindi rin ito kinakailangan dahil ang kapahayagan ay nagpatunay ng mas malinaw at mas ganap na mga salita, tulad ng:
Kadakilaan, kamahalan, kapangyarihan, at ganap na paghahari.
Gayundin, hindi pinatutunayan ng mga tekstong pinagbatayan ng sagot na ito na si Allah ay dapat ilarawan sa pamamagitan ng salitang “kayabangan.”
Sa karaniwang paggamit, ang kayabangan ay madalas na nauugnay sa pagmamalaki, pagyayabang sa paraan ng paglakad o hitsura, at iba pang kahulugang partikular sa mga nilikha.
Kaya mas mainam na huwag itong gamitin para kay Allah at manatili sa mga katangiang pinagtibay ng kapahayagan.
Oo.
Tinawag ni Allah, ang Kataas-taasan, ang Kanyang sarili na Al-Mutakabbir, at sa Kanya ito ay katangian ng kasakdalan sapagkat Siya ang Dakila na nagtataglay ng ganap na kasakdalan, kataasan, at kapangyarihan.
Ngunit kapag ang isang tao ay nagmamataas sa iba nang walang karapatan, ito ay kapintasan sapagkat siya ay isang mahina at nilikhang nilalang na walang ganap na kasakdalan.
Kaya hindi lahat ng salitang masama kapag iniuugnay sa isang nilikha ay magiging masama rin kapag iniuugnay kay Allah, at hindi rin palaging kabaligtaran. Ang batayan ay ang kapahayagan at ang kahulugang naaangkop kay Allah.
Hindi napatunayang ilarawan si Allah, ang Kataas-taasan, sa pamamagitan ng “pagmamataas” o “kayabangan” dahil walang tekstong nagpapatunay ng gayong mga salita.
Ang napatunayang mga katangian Niya ay mas malinaw at mas ganap, kabilang ang:
Kadakilaan, ganap na kapangyarihan, kamahalan, at lakas. Napatunayan din na minamahal Niya ang papuri at pagpupuring naaangkop sa Kanya.
Kaya sa usapin ng mga katangian ni Allah, pinakamainam na manatili sa mga salitang pangrelihiyon na binanggit sa Qur’an at Sunnah at huwag palitan ang mga ito ng mga salitang maaaring magkaroon ng iba’t ibang kahulugan at hindi nabanggit sa kapahayagan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.