Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Si Allah, ang Kataas-taasan, ay may kapangyarihan sa bawat bagay na maaaring umiral, at walang anumang makapagpapawalang-kakayahan sa Kanya. Ngunit ang Kanyang kapangyarihan ay hindi nauukol sa mga likas na imposibilidad na naglalaman ng kontradiksyon o kakulangan, sapagkat ang mga ito ay hindi naman tunay na mga bagay na maaaring umiral sa simula pa lamang.
Ayon sa pinagtitibay ng fatwa na ito, ang pagiging katawang-tao ni Allah o ang paninirahan Niya sa isang nilikhang bagay ay sumasalungat sa Kanyang kasakdalan at sa Kanyang pagiging malaya sa anumang pagkakatulad sa Kanyang mga nilikha. Kaya hindi ito itinuturing na kabilang sa mga bagay na posibleng pag-ukulan ng banal na kapangyarihan.
Isa sa mga pangunahing prinsipyo ng pananampalatayang Islamiko ay walang anumang katulad ni Allah, ang Kataas-taasan.
Sinabi ni Allah:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakaririnig, ang Lubos na Nakakakita.”
[Ash-Shūrā: 11]
At sinabi Niya:
“At walang sinumang maihahambing sa Kanya.”
[Al-Ikhlāṣ: 4]
At sinabi Niya:
“Panginoon ng mga langit at lupa at ng lahat ng nasa pagitan ng mga ito; kaya sambahin mo Siya at magtiyaga ka sa pagsamba sa Kanya. May kilala ka bang kapantay Niya?”
[Maryam: 65]
Ipinapakita ng mga tekstong ito na si Allah ay ganap na malaya sa anumang pagkakatulad at pagkakapantay, at hindi Siya tulad ng mga nilikha.
Sinabi ni Allah sa maraming bahagi ng Qur’an na Siya ay may kapangyarihan sa lahat ng bagay.
Ngunit ang “bagay” dito ay yaong maaaring umiral.
Tungkol naman sa bagay na likas na kontradiktoryo, hindi ito itinuturing na isang posibleng bagay upang itanong kung kaya ba ito ni Allah o hindi.
Halimbawa, hindi maaaring ang isang bagay ay sabay na umiiral at hindi umiiral sa parehong pagkakataon at sa parehong aspeto, sapagkat hindi ito posibleng realidad kundi isang kontradiksyon sa mismong pananalita.
Dahil dito, sinabi ni Ibn Taymiyyah:
“Tungkol naman sa likas na imposible, gaya ng iisang bagay na sabay na umiiral at hindi umiiral, wala itong tunay na realidad, hindi maiisip ang pag-iral nito, at hindi ito tinatawag na isang bagay ayon sa pagkakaisa ng mga taong may katuwiran.”
At sinabi ni Ibn al-Qayyim:
“Sapagkat ang imposible ay hindi isang bagay, kaya hindi nauukol dito ang kapangyarihan. Si Allah ay may kapangyarihan sa bawat bagay, at walang anumang posibleng bagay ang lumalabas sa Kanyang kapangyarihan.”
Kaya ang katotohanang hindi nauukol ang kapangyarihan sa imposible ay hindi nangangahulugang may kakulangan sa kapangyarihan ni Allah, sapagkat ang imposible ay hindi naman isang bagay na posibleng umiral upang ang hindi paglikha rito ay maituring na kawalan ng kakayahan.
Ayon sa pinagtitibay ng fatwa, ang pagsasabing si Allah ay nagiging tao o nananahan sa isang tao ay nag-uugnay sa Lumikha ng mga katangian ng nilikha.
Ang tao ay isang limitadong nilikha: ipinanganganak, nagugutom, nauuhaw, nangangailangan, at maaaring makaranas ng sakit, karamdaman, at kamatayan.
Si Allah, ang Kataas-taasan, naman ay ang Lumikha, ang Ganap na Hindi Nangangailangan, at ang Ganap na Perpekto.
Sinabi ni Allah:
“O sangkatauhan! Kayo ang nangangailangan kay Allah, samantalang si Allah ang Ganap na Hindi Nangangailangan, ang Karapat-dapat sa lahat ng papuri.”
[Fāṭir: 15]
Hindi bahagi ng ganap na kapangyarihan na ang Perpekto ay maging kulang, ang Lumikha ay maging nilikha, o ang magkasalungat na katangian ay magsama sa iisang realidad sa paraang imposibleng magsama ang mga ito.
Hindi.
May malaking pagkakaiba sa pagitan ng pagsasabing:
“Hindi kayang gawin ni Allah ang isang posibleng bagay”
at ng pagsasabing:
“Ang bagay na ito ay hindi naman posibleng umiral sa simula pa lamang.”
Pinagtitibay ng Islam para kay Allah ang ganap at lubos na kapangyarihan, at walang anumang maaaring umiral ang lampas sa Kanyang kakayahan.
Tungkol naman sa mga tanong na nakabatay sa likas na kontradiksyon, gaya ng:
“Kaya ba ni Allah na lumikha ng diyos na katulad Niya?”
hindi ito pagsubok sa kapangyarihan, sapagkat ang isang nilikhang diyos ay hindi diyos. Ang pagiging nilikha ay sumasalungat sa pagiging Diyos na hindi nilikha.
Gayundin, ang kilalang tanong:
“Kaya ba ni Allah na lumikha ng bato na hindi Niya kayang buhatin?”
ay nagsasama ng dalawang magkasalungat na bagay: ganap na kapangyarihan at ganap na kawalan ng kakayahan sa parehong oras.
Kaya ang problema ay nasa pagkakabuo ng tanong, hindi sa kapangyarihan ni Allah.
Maaaring sabihin:
Ganap ang kapangyarihan ni Allah at walang anumang makapagpapawalang-kakayahan sa Kanya. Ngunit ang kapangyarihan ay nauukol sa mga bagay na posible, hindi sa mga kontradiksyon at likas na imposibilidad. Pinagtitibay ng Islam na walang anumang katulad ni Allah at Siya ang Lumikha, ang Ganap na Hindi Nangangailangan, at ang Perpekto. Kaya hindi Siya nagiging isang limitadong nilikha at hindi Siya nananahan sa isang tao. Hindi ito kawalan ng kakayahan; sa halip, ito ay bahagi ng kasakdalan ni Allah at ng Kanyang pagiging malaya sa lahat ng kakulangan.
Maaari ring ipaliwanag na ang pagsasabing “Si Allah ay may kapangyarihan sa lahat ng bagay” ay hindi nangangahulugang maaaring iugnay sa Kanya ang mga kakulangan. Si Allah ay Makapangyarihan at hindi inilalarawan ng kawalan ng kakayahan; Siya ay Buhay at hindi inilalarawan ng kamatayan; Siya ay Ganap na Nakaaalam at hindi inilalarawan ng kamangmangan.
Dapat pag-ibahin ang pagiging katawang-tao o paninirahan sa isang tao at ang nabanggit sa Sunnah tungkol sa pagbaba ni Allah, ang Kataas-taasan.
Ayon sa paniniwala ng Ahl al-Sunnah na inilalahad ng fatwa, pinagtitibay kay Allah ang pagbaba na ipinabatid ng Propeta ﷺ sa paraang naaangkop kay Allah, nang hindi nangangahulugang nananahan si Allah sa isang nilikha o nagiging anyong-tao.
Kaya hindi tamang gamitin ang katangian ng pagbaba bilang patunay sa doktrina ng pagkakatawang-tao, sapagkat magkaibang usapin ang dalawang ito.
Hindi itinatanggi ng Islam ang kadakilaan ng Mesiyas na si Jesus na anak ni Maria, kapayapaan ay sumakanya. Sa halip, naniniwala ang Islam na kabilang siya sa mga Sugong may matibay na pagpapasiya at na ang kanyang kapanganakan ay isang dakilang himala.
Ngunit siya ay alipin at Sugo ni Allah, hindi si Allah na naging katawang-tao.
Sinabi ni Allah:
“Ang Mesiyas na si Jesus na anak ni Maria ay isang Sugo lamang ni Allah, at Kanyang Salita na ipinadala Niya kay Maria, at isang espiritu mula sa Kanya.”
[An-Nisā’: 171]
Pagkatapos ay sinabi Niya sa parehong talata:
“Si Allah ay iisang Diyos lamang. Luwalhati sa Kanya! Higit Siyang mataas kaysa magkaroon ng anak.”
[An-Nisā’: 171]
Ganap at lubos ang kapangyarihan ni Allah, ang Kataas-taasan, ngunit ito ay nauukol sa bawat bagay na maaaring umiral. Tungkol naman sa likas na imposible at kontradiktoryo sa sarili nito, hindi ito isang bagay na maaaring umiral upang pag-ukulan ng kapangyarihan.
Ayon sa pinagtitibay ng fatwa, ang pagsasabing si Allah ay nagiging tao o nananahan sa isa sa Kanyang mga nilikha ay sumasalungat sa Kanyang kasakdalan at sa Kanyang pagiging malaya sa anumang pagkakatulad sa Kanyang nilikha.
Kaya ang sagot ay hindi: “Hindi kayang magkatawang-tao ni Allah.” Sa halip, ang pagkakatawang-tao sa ganitong kahulugan ay hindi isang kasakdalan at hindi rin isang bagay na posible para kay Allah. Sa halip, ito ay nag-uugnay sa Lumikha ng mga katangian at kakulangan ng mga nilikha.
At si Allah ang higit na nakaaalam.