Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at ang kapayapaan at pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Sa paglalarawan sa pandinig ni Allah, ang Kataas-taasan, mas mainam na manatili sa mga salitang ginamit sa Qur’an at Sunnah. Pinagtitibay natin na si Allah ang Lubos na Nakaririnig, na naririnig Niya ang lahat ng tinig, at na ang Kanyang pandinig ay ganap, naaangkop sa Kanyang kadakilaan, at hindi katulad ng pandinig ng mga nilikha.
Hindi na kailangang sabihin: “may pandamang organ” o “walang pandamang organ,” o “may kasangkapan” o “walang kasangkapan,” sapagkat ang mga salitang ito ay hindi nabanggit sa mga tekstong ipinahayag at maaaring magkaroon ng malabong kahulugan o minsan ay gamitin upang itanggi ang tunay na katangian.
Pinagtibay ni Allah para sa Kanyang sarili ang pandinig sa maraming talata. Sinabi Niya:
“Tunay na si Allah ang Lubos na Nakaririnig, ang Lubos na Nakakakita.”
[Al-Ḥajj: 75]
At sinabi ni Allah:
“Tunay na narinig ni Allah ang pananalita ng babaeng nakikipagtalo sa iyo tungkol sa kanyang asawa at dumaraing kay Allah. At naririnig ni Allah ang inyong pag-uusap. Tunay na si Allah ang Lubos na Nakaririnig, ang Lubos na Nakakakita.”
[Al-Mujādilah: 1]
Tunay na nakakarinig si Allah, at ang Kanyang pandinig ay ganap. Walang anumang tunog ang nakatago sa Kanya, gaano man ito kahina o kalayo.
Kasabay nito, ang Kanyang pandinig ay hindi katulad ng pandinig ng mga nilikha. Sinabi ni Allah:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakaririnig, ang Lubos na Nakakakita.”
[Ash-Shūrā: 11]
Pinagsasama ng talatang ito ang pagtanggi sa anumang pagkakatulad at ang pagpapatibay sa mga katangian ng pandinig at paningin.
Ayon sa pinagtitibay ng fatwa, walang nabanggit sa Qur’an o Sunnah na nagsasabing nakakarinig si Allah sa pamamagitan ng pandamang organ o nang wala nito.
Kaya mas mainam na huwag ipasok ang terminong ito sa paglalarawan kay Allah.
Hindi natin sinasabi: “Ang pandinig ni Allah ay isang pandamang organ,” at hindi rin natin ginagawang pangunahing prinsipyo ng pananampalataya ang pagsasabing: “Nakakarinig si Allah nang walang pandamang organ.”
Sa halip, sinasabi lamang natin:
Si Allah ay tunay na nakakarinig sa ganap na paraang naaangkop sa Kanya, at walang anumang katulad Niya.
Sa ganitong paraan, pinagtitibay natin ang pinagtibay ng kapahayagan at itinatanggi ang pagkakatulad nang hindi gumagamit ng mga salitang hindi nabanggit sa mga teksto.
Halos pareho ang tuntunin dito.
Ang salitang “kasangkapan” ay hindi kabilang sa mga salitang ginamit ng Qur’an at Sunnah sa paglalarawan sa pandinig ni Allah.
Kaya hindi kailangang sabihin: “Nakakarinig Siya sa pamamagitan ng kasangkapan” o “Nakakarinig Siya nang walang kasangkapan.”
Ang tamang kahulugan na maaaring nais ipahayag ng isang tao ay na hindi nangangailangan si Allah ng anumang bagay mula sa Kanyang mga nilikha upang makarinig, sapagkat Siya ang Ganap na Hindi Nangangailangan at ang Ganap na Perpekto.
Ngunit maaaring ipahayag ang kahulugang ito sa mas malinaw na paraan, halimbawa:
“Ang pandinig ni Allah ay ganap, naaangkop sa Kanyang kadakilaan, at hindi katulad ng pandinig ng mga nilikha.”
Ayon sa fatwa, walang tunay na teksto na nagpapatibay ng tainga para kay Allah, at wala ring tekstong tahasang nagtatanggi nito gamit ang salitang ito.
Kaya ang tamang paninindigan ay ang hindi pagpapatibay at hindi rin pagtanggi rito. Hindi tayo nagpapatibay ng katangian para kay Allah nang walang ebidensya, at hindi rin tayo nagpapalabis sa pagtanggi sa isang bagay na hindi naman tahasang itinanggi ng kapahayagan.
Binanggit ng fatwa mula kay Shaykh ‘Abd al-Rahman al-Barrak:
“Tungkol sa tainga para kay Allah, ang Kataas-taasan, ito ay kabilang sa mga bagay na dapat pagtigilán: hindi ito itinatanggi at hindi rin pinagtitibay, sapagkat wala tayong ebidensyang nagpapatunay nito.”
Iba ito sa mga katangiang tahasang pinagtibay ng mga teksto, gaya ng pandinig, paningin, mata, at kamay, ayon sa pinagtitibay ng fatwa.
Ang pamamaraan ng fatwa ay na hindi kailangang magbanggit ang isang Muslim, sa tuwing nagpapatibay siya ng isang katangian, ng mahabang listahan ng mga bagay na dapat itanggi tungkol dito, gaya ng pagsasabing:
Nakakarinig Siya nang walang ganito, nakakakita Siya nang walang ganoon, ang Kanyang kamay ay hindi ganito, at ang Kanyang mata ay hindi ganoon.
Sa halip, sapat na ang pangkalahatang prinsipyong Qur’aniko:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakaririnig, ang Lubos na Nakakakita.”
[Ash-Shūrā: 11]
Kaya pinagtitibay natin ang katangian kung paano ito pinagtibay ni Allah, itinatanggi natin ang anumang pagkakatulad nito sa mga katangian ng mga nilikha, at hindi natin tinatalakay kung paano ito.
Hindi. Hindi dapat agad hatulan ang taong nagsabi nito batay lamang sa ekspresyon nang hindi nalalaman ang kanyang layunin.
Maaaring tama ang kahulugang nais niyang sabihin: na ang pandinig ni Allah ay hindi katulad ng pandinig ng nilikha na nangangailangan ng mga nilikhang organ o kasangkapan.
Ngunit ang problema ay nasa mismong pananalita, sapagkat hindi ito ginamit sa mga tekstong ipinahayag at maaaring gamitin ng ilang teologo sa isang kahulugang nagtatanggi sa tunay na katangian.
Kaya mas mainam na iwan ang malabong pananalita at gumamit ng malinaw na pagpapahayag.
Sa halip na sabihin:
“Naririnig ni Allah ang lahat ng umiiral nang walang pandamang organ o kasangkapan,”
maaaring sabihin:
“Si Allah, ang Kataas-taasan, ay ang Lubos na Nakaririnig. Naririnig Niya ang lahat ng tinig sa ganap na paraang naaangkop sa Kanyang kadakilaan. Ang Kanyang pandinig ay hindi katulad ng pandinig ng mga nilikha, at hindi natin alam kung paano ang Kanyang pandinig.”
Pinagtitibay ng pahayag na ito ang katangian at itinatanggi ang pagkakatulad nang hindi gumagamit ng mga terminong hindi nabanggit sa kapahayagan.
Ang katangian ng pandinig ay pinagtibay para kay Allah, ang Kataas-taasan, sa Qur’an at Sunnah. Kaya naniniwala tayo na tunay na nakakarinig si Allah sa ganap na paraang naaangkop sa Kanya, nang walang paghahambing at nang hindi nagtatanong kung paano.
Tungkol naman sa mga pananalitang “may pandamang organ o walang pandamang organ” at “may kasangkapan o walang kasangkapan,” mas mainam na iwasan ang mga ito sapagkat hindi ito nabanggit sa mga tekstong ipinahayag at maaaring magkaroon ng malabong kahulugan.
Gayundin, ayon sa fatwa, ang salitang “tainga” ay hindi pinagtitibay at hindi rin itinatanggi dahil walang ebidensya tungkol dito. Sa halip, nananatili tayo sa kung ano ang ipinabatid ni Allah tungkol sa Kanyang sarili at sinasabi:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakaririnig, ang Lubos na Nakakakita.”
At si Allah ang higit na nakaaalam