Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanyang Sugo. Pagkatapos nito:
Ang napatunayan ay bumababa ang mga anghel sa mga pagtitipon ng pag-alaala sa Allah at nakikinig sa pagbigkas ng Qur’an sa utos ng Allah, gaya ng nangyari sa kuwento ni Usayd ibn Hudayr, kalugdan siya ng Allah. Walang anumang bagay sa hadith na iyon na nagpapatunay na naririnig nila ang kanyang pagbigkas habang nananatili sila sa langit. Sa halip, ipinapakita nito na bumaba sila at lumapit sa kanya. Kahit pa iparinig ng Allah sa ilan sa Kanyang mga anghel ang isang bagay mula sa malayong lugar, hindi ito nangangahulugan na taglay nila nang malaya ang isang katangiang natatangi sa Allah, sapagkat ang kanilang pandinig ay nilikha at limitado lamang sa kung ano ang ipinahihintulot at ipinagkakaloob ng Allah sa kanila.
Napatunayang tunay na si Usayd ibn Hudayr, kalugdan siya ng Allah, ay nagbabasa ng Qur’an sa gabi nang maging balisa ang kanyang kabayo. Pagkatapos ay nakita niya sa kanyang itaas ang isang bagay na parang ulap na may mga ilaw, at pagkatapos ay umakyat ito sa himpapawid.
Sinabi sa kanya ng Propeta ﷺ:
“Iyon ang mga anghel na nakikinig sa iyo. Kung nagpatuloy ka sa pagbasa, nanatili sana sila hanggang umaga at makikita sila ng mga tao nang hindi sila nagkukubli sa kanila.”
[Iniulat nina al-Bukhari at Muslim]
Ipinapakita ng hadith na ang mga anghel ay bumaba sa lugar ng pagbigkas at lumapit sa kanya upang makinig sa Qur’an.
Hindi nito ipinapakita na sila ay nasa malayong langit at naririnig ang kanyang tinig mula roon.
Napatunayan din na may mga anghel ang Allah na naglalakbay sa lupa at naghahanap ng mga pagtitipon kung saan inaalala ang Allah.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Tunay na may mga anghel ang Allah na naglalakbay sa mga daan at naghahanap sa mga taong nag-aalaala sa Allah.”
[Iniulat nina al-Bukhari at Muslim]
Kapag nakakita sila ng mga taong nag-aalaala sa Allah, pinalilibutan nila ang mga ito ng kanilang mga pakpak.
Sinabi rin ng Propeta ﷺ:
“Walang pangkat ng mga taong nakaupo at nag-aalaala sa Allah, ang Makapangyarihan at Dakila, maliban na lamang na pinalilibutan sila ng mga anghel, tinatakpan sila ng awa, at bumababa sa kanila ang kapanatagan…”
[Iniulat ni Muslim]
Kaya inilalarawan ng mga teksto ang mga anghel na bumababa at dumadalo sa mga pagtitipon ng pag-alaala, at hindi na sila ay umaasa sa pakikinig sa mga tao mula sa langit.
Hindi.
Ang mga anghel ay kabilang sa mundo ng mga bagay na hindi nakikita, at ang kanilang kakayahan ay hindi katulad ng kakayahan ng tao. Ang nalalaman lamang natin tungkol sa kanila ay kung ano ang ipinabatid sa atin ng Allah at ng Kanyang Sugo ﷺ.
Kaya hindi natin maaaring tukuyin sa sarili nating palagay kung gaano kalayo ang kayang marinig ng isang anghel o kung paano siya nakakarinig.
Ngunit alam natin na kayang iparinig ng Allah sa kanila ang anumang Kanyang naisin at ipaalam sa kanila ang anumang Kanyang naisin tungkol sa mga tungkuling ipinagkatiwala Niya sa kanila.
Dahil dito, sinabi ng mga iskolar tungkol sa kaalaman ng mga anghel sa mabuti o masamang bagay na balak gawin ng isang tao na kayang ipaalam iyon ng Allah sa kanila sa anumang paraang Kanyang naisin.
Hindi.
May pangunahing pagkakaiba sa pagitan ng katangian ng Tagapaglikha at ng kakayahan ng isang nilalang.
Ang Allah, ang Kataas-taasan, ay ang Lubos na Nakakarinig, na may ganap at walang-hanggang pandinig na angkop sa Kanyang kadakilaan. Hindi Siya nahahadlangan ng hina ng tunog o layo ng lugar.
Ang anghel naman ay isang nilalang. Ang kanyang pandinig ay nilikha at limitado, at nakakarinig lamang siya ayon sa kakayahang ibinigay sa kanya ng Allah.
Kaya kahit may ebidensya na ang isang anghel ay nakarinig ng isang bagay mula sa malayo, nangangahulugan lamang iyon na binigyan siya ng Allah ng kakayahang marinig iyon sa partikular na pagkakataong iyon, at hindi na mayroon siyang walang-hanggan at malayang pandinig katulad ng pandinig ng Allah.
Hindi.
Ang pagpapatunay ng isang natatanging kakayahan para sa isang nilalang, kung napatunayan ito sa mga tekstong ipinahayag, ay hindi shirk hangga’t pinaniniwalaang ito ay nilikha at ipinahintulot ng Allah at hindi isang malayang kapangyarihan.
Bumababa ang mga anghel sa utos ng Allah, gaya ng sinabi Niya:
“At hindi kami bumababa maliban sa utos ng iyong Panginoon.”
[Maryam: 64]
Kaya lahat ng kakayahan at tungkulin ng mga anghel ay nasa ilalim ng paghahari at pamamahala ng Allah.
Ayon sa fatwa, may mahalagang pagkakaiba.
Una, anumang pinatutunayan tungkol sa pandinig ng mga anghel o kaalaman nila sa ilang partikular na bagay ay pinatutunayan lamang batay sa ebidensyang panrelihiyon at ayon sa kakayahang ipinagkaloob sa kanila ng Allah.
Ngunit ang paniniwala ng isang tao sa sarili niyang palagay na ang isang wala o patay na tao ay naririnig ang tawag ng lahat ng tumatawag sa kanya mula sa bawat lugar ay nangangailangan ng ebidensya, at hindi ito dapat pagtibayin nang walang kaalaman.
Ikalawa, ang usapin ay hindi lamang tungkol sa pandinig, kundi pati na rin sa pinaniniwalaang magagawa niya pagkatapos marinig.
Ang sinumang tumatawag sa iba bukod sa Allah at humihingi rito ng isang bagay na tanging Allah lamang ang makagagawa—tulad ng malayang pag-alis ng kapighatian, pagpapatawad ng mga kasalanan, o ganap na pagkontrol sa pinsala at pakinabang—ay nag-uugnay sa nilalang na iyon ng isang bagay na kabilang lamang sa karapatan ng Pagkapanginoon ng Allah.
Sinabi ng Allah, ang Kataas-taasan:
“At ang mga tinatawag ninyo bukod sa Kanya ay hindi nagmamay-ari kahit ng manipis na balat ng buto ng datiles. Kung tatawagin ninyo sila, hindi nila maririnig ang inyong panawagan; at kahit marinig nila ito, hindi nila kayo masasagot.”
[Fatir: 13–14]
Hindi.
Maaaring bigyan ng Allah ang ilan sa Kanyang mga nilalang ng mga kakayahang higit sa karaniwang taglay ng mga tao, ngunit hindi sila nagiging katambal Niya dahil dito.
Ang mga anghel ay dakilang mga nilalang at may mga kakayahan at tungkuling naiiba sa mga tao. Gayunman, sila ay mga alipin pa rin ng Allah at walang pagmamay-ari o kapangyarihan para sa kanilang sarili o para sa iba nang hiwalay sa Kanyang utos.
Ang ipinagbabawal ay hindi ang simpleng pagpapatunay na ang isang nilalang ay maaaring makarinig sa isang partikular na kalagayan, kundi ang pag-uugnay sa kanya ng isang walang-hanggang katangian o malayang kapangyarihan na kabilang lamang sa Allah nang walang ebidensya.
Hindi ipinapakita ng hadith ni Usayd ibn Hudayr na naririnig ng mga anghel ang Qur’an mula sa malayong langit. Sa halip, ipinapakita nito na bumaba sila, lumapit sa lugar ng pagbigkas, at nakinig sa Qur’an.
Hindi natin alam nang detalyado ang lawak o paraan ng pandinig ng mga anghel sapagkat sila ay kabilang sa mundo ng mga bagay na hindi nakikita. Kung iparinig ng Allah sa ilan sa Kanyang mga anghel ang isang bagay mula sa malayong lugar, ito ay sa pamamagitan ng Kanyang kapangyarihan at pahintulot at hindi nagbibigay sa anghel ng walang-hanggang pandinig na katulad ng pandinig ng Allah.
Hindi rin ito katulad ng pagtawag sa mga taong wala o patay at paniniwalang naririnig nila ang mga panalangin at malaya nilang kayang tugunan ang mga pangangailangan, sapagkat ang mga anghel ay kumikilos lamang sa utos ng Allah, at lahat ng kanilang kakayahan ay nilikha at limitado.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.