Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y sumakanya ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah ang Kanyang Sugo.
Ang mga mapanghimasok o mapilit na kaisipan (waswas) na nararanasan ng isang mananampalataya ay hindi nangangahulugang ang pananampalataya ay hindi pa nakapasok sa kanyang puso. Sa kabaligtaran, maaari pa nga itong maging isang palatandaan na naroon ang pananampalataya, sapagkat lalo na pinagsisikapan ni Satanas na sirain ang puso ng mananampalataya at maghasik ng mga pagdududa rito. Ang ilan sa mga Kasamahan ng Propeta (kalugdan nawa sila ni Allah) ay nagsumbong kay Propeta Muhammad ﷺ tungkol sa mga kaisipang napakabigat anupat nahihiya silang banggitin ang mga ito. Sumagot siya: "Iyan ang malinaw na tanda ng pananampalataya." Sa isa pang hadith ay sinabi niya: "Ang papuri ay kay Allah na ginawa lamang na mga bulong ang pakana ni Satanas." Ipinakikita nito na ang pagkapoot sa mga mapanghimasok na kaisipang ito, ang pakikipaglaban sa mga ito, at ang hindi pagtanggap sa mga ito ay mga palatandaan ng pananampalataya, at hindi ng kawalan nito.
Dahil dito, kapag dumating ang ganitong mga kaisipan, hindi dapat magpatalo ang isang Muslim o patuloy na pag-isipan ang mga ito. Sa halip, dapat niya itong balewalain, humingi ng kanlungan kay Allah laban kay Satanas, paramihin ang pag-alaala kay Allah, at abalahin ang kanyang sarili sa mga kapaki-pakinabang na gawain tulad ng pag-aaral ng kaalaman, pagsamba, o makabuluhang trabaho. Ang patuloy na pagbibigay-pansin sa mga obsesibong kaisipan ay lalo lamang nagpapalakas sa mga ito, samantalang ang pagbalewala sa mga ito ay isa sa pinakamabisang paraan upang mapagtagumpayan ang mga ito.
Gayundin, ang pagdurusa sa pagkabalisa (anxiety) o depresyon ay hindi nangangahulugang mahina ang pananampalataya o wala ito sa puso. Ang mga kondisyong ito ay maaaring may sikolohikal, pisikal, o iba pang mga dahilan. Bagama't sa ilang pagkakataon ay maaaring may kasamang kakulangan sa pagtitiwala kay Allah o kakulangan sa pag-alaala sa Kanya, hindi tama na husgahan ang bawat taong dumaranas nito bilang may kulang o walang pananampalataya. Kaya naman, bukod sa espirituwal na lunas, ipinapayo rin na humingi ng tulong sa isang doktor o propesyonal sa kalusugang pangkaisipan kung lumalala ang mga sintomas. Ang pagsasama ng espirituwal na paggabay ng Islam at wastong paggamot sa medisina ay kabilang sa mga pinahihintulutang paraan ng paghahanap ng kagalingan.
Tungkol naman sa sinabi ni Allah:
"Ang sinumang naisin ni Allah na gabayan ay binubuksan Niya ang kanyang dibdib para sa Islam; at ang sinumang naisin Niyang hayaang maligaw ay ginagawa Niyang masikip at nababalisa ang kanyang dibdib." (Qur'an 6:125)
ito ay tumutukoy sa taong tumatanggi sa pananampalataya at nananatili sa kawalan ng paniniwala. Ito ay pinatutunayan ng huling bahagi ng talata:
"Sa gayon ay inilalagay ni Allah ang karumihan sa mga hindi naniniwala." (Qur'an 6:125)
Samakatuwid, ang talatang ito ay hindi tumutukoy sa isang mananampalatayang sinusubok ng mapanghimasok na kaisipan o pagkabalisa habang nananatiling matatag sa kanyang pananampalataya at pagsunod kay Allah.
Sa kabuuan: Ang mga mapanghimasok na kaisipan, pagkabalisa, at depresyon ay hindi nangangahulugang ang pananampalataya ay hindi pa nakapasok sa puso. Maaaring maranasan ng isang mananampalataya ang mga pagsubok na ito. Ang lunas ay ang pagbalewala sa mga obsesibong kaisipan, pagdaragdag ng pag-alaala kay Allah at pagsusumamo sa Kanya, at paghahanap ng angkop na paggamot sa medisina kung kinakailangan. Ang "paninikip ng dibdib" na binanggit sa talata ay tumutukoy sa taong tumatanggi sa pananampalataya, hindi sa mananampalatayang kinamumuhian at nilalabanan ang mga mapanghimasok na kaisipan.
At si Allah ang Higit na Nakaaalam.