Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanyang Sugo. Pagkatapos nito:
Naiulat mula sa ilan sa mga naunang henerasyon ng mga Muslim na ang kahulugan ng talata ay nakita ng Samiri ang bakas ng kabayo ni Jibril, sumakanya ang kapayapaan, kumuha ng isang dakot ng lupa mula sa lugar na tinapakan ng kuko nito, at itinapon ito sa guya. Gayunpaman, ang mga detalyeng ito ay hindi napatunayan sa anumang tunay na hadith mula sa Propeta ﷺ. Dahil dito, nagkaiba-iba ang mga tagapagpaliwanag ng Qur’an sa interpretasyon ng talata. Kahit ayon sa interpretasyon ng nakararami, hindi nito kinakailangang ibig sabihin na nakita ng Samiri si Jibril sa kanyang orihinal na anyong anghel. Maaaring nakita niya ito sa isang anyong kanyang ipinakita, o maaaring ang kabayo at bakas lamang nito ang nakita niya. Wala ring tunay na ebidensiya na ang Samiri ay ang Dajjal.
Isinalaysay ng Allah, ang Kataas-taasan, ang sinabi ng Samiri:
“Sinabi niya: ‘Ano ang iyong dahilan, O Samiri?’ Sinabi niya: ‘Nakita ko ang hindi nila nakita, kaya kumuha ako ng isang dakot mula sa bakas ng sugo at itinapon ko iyon. At gayon ang ibinuyo sa akin ng aking sarili.’”
[Ta-Ha: 95–96]
Naiulat mula sa ilang Sahabah at Tabi‘in na ang “sugo” dito ay si Jibril, sumakanya ang kapayapaan, at nakita ng Samiri ang kanyang kabayo at kumuha ng isang bagay mula sa bakas ng kuko nito.
Naiulat mula kay Ibn ‘Abbas, kalugdan silang dalawa ng Allah, na sinabi niya tungkol sa Samiri:
“Nakita niya ang bakas ng kabayo ni Jibril, sumakanya ang kapayapaan, at kumuha siya ng lupa mula sa bakas ng kuko nito.”
Ang katulad na interpretasyon ay naiulat din mula kina Mujahid, Qatadah, at iba pa.
Gayunpaman, ang mga detalyeng ito ay hindi matatagpuan sa anumang tunay na hadith na tuwirang iniuugnay sa Propeta ﷺ. Sa halip, ang mga ito ay mga pahayag at salaysay sa tafsir, kaya hindi nagkaisa ang mga tagapagpaliwanag tungkol dito.
Kahit tanggapin natin ang pananaw na ang tinutukoy na “sugo” ay si Jibril, sumakanya ang kapayapaan, hindi nito kinakailangang sabihin na nakita ng Samiri si Jibril sa kanyang orihinal na anyong anghel.
Maaaring magpakita ang mga anghel sa anyong tao, gaya ng sinabi ng Allah, ang Kataas-taasan, tungkol kay Jibril nang ipadala Niya ito kay Maryam, sumakanya ang kapayapaan:
“At nagpakita siya sa kanya sa anyo ng isang ganap na tao.”
[Maryam: 17]
Napatunayan din sa Sunnah na dumating si Jibril, sumakanya ang kapayapaan, sa Propeta ﷺ at sa kanyang mga Kasamahan sa anyo ng isang lalaki.
Samakatuwid, maaaring nagpakita si Jibril sa isang anyong nakikita ng Samiri, at hindi nito kinakailangang ibig sabihin na nakita niya si Jibril sa kanyang orihinal na anyo.
Ito ay isa pang posibilidad na binanggit sa pagpapaliwanag ng mga salaysay.
Ang mga ulat mula sa ilang naunang henerasyon ay nakatuon sa pagkakita sa bakas ng kabayo ni Jibril at sa pagkuha ng lupa mula sa tinapakan ng kuko nito. Hindi nito kinakailangang sabihin na nakita ng Samiri ang mismong si Jibril sa kanyang tunay na anyong anghel.
Kaya maaaring maunawaan ang salaysay na nakita niya ang kabayo o ang bakas nito at alam niya ang kaugnayan nito kay Jibril, nang hindi kinakailangang nakita niya si Jibril sa kanyang orihinal na anyo.
Oo. May ilang tagapagpaliwanag na nagbigay ng ganap na ibang interpretasyon.
Sinabi ni Abu Muslim al-Isfahani at ng mga sumang-ayon sa kanya na ang “sugo” ay si Musa, sumakanya ang kapayapaan, at ang sinabi ng Samiri:
“Kaya kumuha ako ng isang dakot mula sa bakas ng sugo at itinapon ko iyon.”
ay nangangahulugang kumuha siya ng isang bagay mula sa patnubay at batas ni Musa, ngunit pagkatapos ay iniwan at itinakwil niya ito.
Ayon sa interpretasyong ito, walang kaugnayan ang talata kay Jibril o sa kanyang kabayo.
May ilang tagapagpaliwanag na kumiling sa ganitong kahulugan, samantalang tinalakay ito ng iba at mas pinili ang interpretasyong naiulat mula sa mga naunang henerasyon.
Hindi hayagang sinabi ng Qur’an na si Jibril ang sugong tinutukoy sa talata, at hindi rin nito binanggit ang isang kabayo o lupa mula sa bakas ng kuko nito.
Gayundin, walang tunay na hadith mula sa Propeta ﷺ na tiyak na nagpapasya sa mga detalyeng ito.
Dahil dito, nagkaroon ng iba’t ibang pananaw ang mga tagapagpaliwanag.
Itinuring ng ilang iskolar na ang pinakaligtas na paraan sa ganitong mga detalye ay manatili lamang sa sinabi ng Qur’an at huwag tiyak na ipahayag ang mga bagay na hindi napatunayan sa tunay na teksto.
Ang tiyak ay ginawa ng Samiri ang guya at sa pamamagitan nito ay iniligaw niya ang mga Anak ni Israel. Pagkatapos ay ipinaliwanag niya kay Musa, sumakanya ang kapayapaan, ang kanyang ginawa at sinabi:
“At gayon ang ibinuyo sa akin ng aking sarili.”
[Ta-Ha: 96]
Tungkol naman sa iba pang detalye, may pagkakaiba ng pananaw sa mga tagapagpaliwanag.
Walang tunay na ebidensiyang nagpapakita na ang Samiri ay ang al-Masih ad-Dajjal.
May ilang iskolar na nagbanggit ng ilang pagkakahawig o posibleng pahiwatig tungkol sa kuwento ng Dajjal sa salaysay ng Samiri, ngunit hindi nito pinatutunayan na iisa ang dalawang personalidad.
Kabilang sa mga talatang ginamit ng ilan ang sinabi ni Musa sa Samiri:
“At tunay na mayroon kang takdang pagkikita na hindi mo maiiwasan.”
[Ta-Ha: 97]
Ngunit hindi tamang gamitin ang talatang ito bilang ebidensiya na mananatiling buhay ang Samiri hanggang sa katapusan ng panahon at siya ang magiging Dajjal.
Ipinaliwanag ni Ibn Kathir, kaawaan siya ng Allah, ang takdang pagkikita sa pagsasabing:
“Ibig sabihin: ang Araw ng Pagkabuhay na Mag-uli… na wala kang matatakasan.”
Kaya walang ebidensiya sa talata na nanatiling buhay ang Samiri hanggang sa panahon ng paglitaw ng Dajjal.
Ang kilalang interpretasyong naiulat mula sa ilan sa mga naunang henerasyon ay nakita ng Samiri ang bakas ng kabayo ni Jibril, sumakanya ang kapayapaan, at kumuha siya ng isang dakot mula rito. Gayunpaman, ang mga detalyeng ito ay hindi napatunayan sa anumang tunay na hadith mula sa Propeta ﷺ.
Kahit ayon sa interpretasyong ito, hindi kinakailangang nakita ng Samiri si Jibril sa kanyang orihinal na anyong anghel. Maaaring nakita niya ito sa isang anyong kanyang ipinakita, o maaaring ang kabayo at bakas lamang nito ang nakita niya.
May ilang tagapagpaliwanag ding nagsabi na ang “sugo” ay si Musa, sumakanya ang kapayapaan, at ang kanyang “bakas” ay tumutukoy sa kanyang batas at patnubay.
Samakatuwid, maaaring magkaroon ng higit sa isang interpretasyon ang usaping ito, at mas mabuting huwag tiyakin ang mga detalyeng hindi tiyak na nilinaw ng kapahayagan.
Tungkol naman sa pahayag na ang Samiri ay ang Dajjal, walang tunay na ebidensiya para rito, at hindi tama na pag-ugnayin sila nang walang patunay.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.