Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanyang Sugo. Pagkatapos nito:
Walang anghel, propeta, o anumang nilikha na nakaaalam ng lahat ng nasa mga kalangitan at lupa. Ang ganap at sumasaklaw na kaalaman sa lahat ng bagay, gayundin ang ganap na kaalaman sa hindi nakikita, ay tanging pag-aari ng Allah, ang Kataas-taasan. Tungkol naman sa mga anghel, nalalaman lamang nila ang itinuro sa kanila ng Allah. Maaaring ipabatid ng Allah sa ilan sa Kanyang mga anghel at sugo ang ilang bagay mula sa hindi nakikita para sa isang partikular na karunungan, ngunit hindi nito ibig sabihin na nalalaman nila ang hindi nakikita nang malaya o na ang kanilang kaalaman ay sumasaklaw sa lahat ng bagay.
Kabilang sa mga natatanging katangian ng Allah, ang Kataas-taasan, ang ganap na kaalaman at pagsaklaw sa lahat ng bagay. Walang anumang nakatago sa Kanya, gaano man ito kaliit o kalihim.
Sinabi ng Allah, ang Kataas-taasan:
“At nasa Kanya ang mga susi ng hindi nakikita; walang nakaaalam sa mga ito maliban sa Kanya. At nalalaman Niya ang nasa lupa at nasa dagat. Walang dahong nalalaglag na hindi Niya nalalaman, ni isang butil sa mga kadiliman ng lupa, ni anumang sariwa o tuyo, maliban na ito ay nasa isang malinaw na Talaan.”
[Al-An'am 6:59]
Ipinapakita ng talatang ito ang lawak at pagiging ganap ng kaalaman ng Allah, hanggang sa nalalaglag na dahon at butil na nakatago sa kadiliman ng lupa.
Wala.
Sinabi ng Allah:
“Sabihin: Walang sinuman sa mga kalangitan at lupa ang nakaaalam sa hindi nakikita maliban sa Allah, at hindi nila nalalaman kung kailan sila bubuhaying muli.”
[An-Naml 27:65]
Sinabi ni Ibn Kathir, kaawaan nawa siya ng Allah, sa kanyang pagpapaliwanag:
“Walang nakaaalam sa hindi nakikita maliban sa Allah, ang Makapangyarihan at Dakila, sapagkat Siya lamang ang natatangi rito at wala Siyang katambal.”
Samakatuwid, hindi tamang maniwala na ang isang malapit na anghel o isinugong propeta ay nakaaalam ng lahat ng nangyayari sa sansinukob o nakasasaklaw sa lahat ng nakatagong bagay.
Ang mga anghel ay may malawak na kaalaman sa mga bagay na itinuro sa kanila ng Allah, ngunit ang kanilang kaalaman ay limitado sa ipinabatid sa kanila ng Allah.
Malinaw na makikita ang kahulugang ito sa kuwento ni Adan, sumakanya nawa ang kapayapaan, nang sabihin ng mga anghel:
“Kaluwalhatian sa Iyo! Wala kaming kaalaman maliban sa itinuro Mo sa amin. Katotohanang Ikaw ang Ganap na Nakaaalam, ang Ganap na Marunong.”
[Al-Baqarah 2:32]
Itinatag ng talatang ito ang isang mahalagang prinsipyo: ang kaalaman ng mga anghel ay hindi nagmumula sa kanilang sarili at hindi sumasaklaw sa lahat, kundi isang kaalamang ipinagkaloob sa kanila ng Allah.
Ipinaliwanag ni Ibn Kathir, kaawaan nawa siya ng Allah, na niluluwalhati ng mga anghel ang Allah at kinikilala nilang walang sinuman ang makasasaklaw sa anumang bahagi ng Kanyang kaalaman maliban sa nais Niya, at wala silang nalalaman maliban sa itinuro sa kanila ng Allah.
Oo.
Ang pagiging natatangi ng Allah sa ganap na kaalaman sa hindi nakikita ay hindi nangangahulugan na hindi Siya kailanman nagbibigay ng kaalaman tungkol dito sa iba. Maaari Niyang ipabatid sa sinumang Kanyang nais mula sa Kanyang mga nilikha ang ilang partikular na bagay mula sa hindi nakikita.
Sinabi ng Allah, ang Kataas-taasan:
“Siya ang Nakaaalam ng hindi nakikita at hindi Niya ipinahahayag ang Kanyang hindi nakikita sa sinuman, maliban sa isang sugo na Kanyang kinalugdan; pagkatapos ay naglalagay Siya ng mga bantay sa harapan at likuran nito.”
[Al-Jinn 72:26-27]
Kaya may malaking pagkakaiba sa pagitan ng ganap, likas, at sumasaklaw na kaalaman ng Allah sa hindi nakikita at ng pagtuturo ng Allah sa isang nilikha ng isang partikular na kaalamang hindi nakikita.
Kung may nalalamang isang anghel na nakatago sa mga tao, nalalaman lamang niya ito dahil ipinaalam o itinuro ito sa kanya ng Allah.
Maaaring italaga ng Allah ang ilang anghel sa mga tiyak na gawain sa sansinukob at bigyan sila ng kaalaman at kakayahang kailangan nila upang maisagawa ang Kanyang mga utos.
Ayon sa fatwa, si Mika'il, sumakanya nawa ang kapayapaan, ay itinalaga sa ulan at sa pamamahagi nito sa lugar na ipinag-uutos ng Allah, at mayroon siyang mga katulong na gumagawa ng ipinag-uutos sa kanila ng Allah.
Gayunpaman, ang pagsasagawa ng tungkuling ito ay hindi nangangahulugan na ang mga anghel ay may ganap na kaalaman tungkol sa bawat patak ng tubig o lahat ng nasa sansinukob.
Nalalaman lamang nila ang itinuro sa kanila ng Allah at ginagawa lamang nila ang ipinag-uutos Niya sa kanila.
Dapat pag-ibahin ang dalawang bagay:
Na ituro ng Allah sa isang anghel ang kinakailangan niya upang maisagawa ang tungkuling ipinagkatiwala sa kanya, at ang magkaroon ang anghel na iyon ng kaalaman sa lahat ng detalye ng mga kalangitan at lupa.
Ang una ay napatunayan at posible, samantalang ang ikalawa ay kabilang lamang sa kaalaman ng Allah, ang Kataas-taasan.
Kaya gaano man kalaki ang kakayahan ng mga anghel o gaano man karami ang kanilang nalalaman, nananatili silang mga nilikhang limitado sa kaalaman at kakayahan at ganap na nangangailangan sa Allah, ang Kataas-taasan.
Walang anghel, propeta, o anumang nilikha na nakaaalam ng lahat ng nasa mga kalangitan at lupa, o sumasaklaw sa kaalaman ng bilang ng lahat ng patak ng tubig, butil ng lupa, at iba pang nilikha. Ang ganitong ganap na kaalaman ay tanging pag-aari ng Allah, ang Kataas-taasan.
Tungkol naman sa mga anghel, nalalaman nila lamang ang itinuro sa kanila ng Allah. Maaari silang ipaalam ng Allah sa ilang bagay mula sa hindi nakikita na may kaugnayan sa mga tungkuling ipinagkatiwala sa kanila, ngunit hindi nila nalalaman ang hindi nakikita nang malaya at hindi nila nasasaklaw ang lahat ng bagay sa kaalaman.
Ang mga anghel mismo ang nagbuod ng katotohanang ito nang sabihin nila:
“Kaluwalhatian sa Iyo! Wala kaming kaalaman maliban sa itinuro Mo sa amin. Katotohanang Ikaw ang Ganap na Nakaaalam, ang Ganap na Marunong.”
[Al-Baqarah 2:32]
At ang Allah ang higit na nakaaalam.