Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakay sa Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Hindi obligasyon ng bawat Muslim, lalo na ng karaniwang Muslim, na malaman ang lahat ng detalye tungkol sa kalikasan at anyo ng Trono at Kursi. Ang obligasyon ay ang pangkalahatang paniniwala sa mga bagay na napatunayan sa Qur’an at Sunnah. Tungkol naman sa mga tiyak na detalye na hindi niya nalaman o walang mapagkakatiwalaang teksto tungkol dito, hindi siya obligadong saliksikin ang mga ito. Hindi rin siya nagiging hindi mananampalataya o nagkakasala dahil lamang sa hindi niya pagkakaalam sa mga ito.
Una, ipinapahiwatig ng fatwa na hindi maaaring tiyaking si Imam Abu Hanifa, nawa’y kahabagan siya ni Allah, ang tunay na may-akda ng aklat na Al-Fiqh al-Akbar, bagama’t kilala ito sa mga iskolar ng Hanafi at may ilang iskolar na naglahad ng mga sipi mula rito.
Bukod dito, ang pahayag na binanggit sa tanong, na ang sinumang «hindi nakaaalam kung nasaan ang mga kalangitan» ay hindi mananampalataya, ay hindi siyang eksaktong pananalitang naiulat mula kay Abu Hanifa.
Ang naiulat mula sa kanya sa aklat ay tungkol sa isang taong nagsasabing:
«Hindi ko alam kung ang aking Panginoon ay nasa langit o nasa lupa.»
Kasama rin dito ang taong kumikilala sa istiwa’ ni Allah sa ibabaw ng Trono ngunit nagsasabing hindi niya alam kung ang Trono ay nasa langit o nasa lupa. Kaya, ayon sa fatwa, ang usapin sa tekstong naiulat ay may kaugnayan sa pagtanggi sa kataasan ni Allah at hindi ito hatol laban sa Muslim na hindi lamang nakaaalam ng mga detalye tungkol sa anyo ng mga kalangitan o ng Trono.
Hindi.
Binanggit ng fatwa na nagkaroon ng pagkakaiba ng pananaw ang mga iskolar kung ang Trono ay bilog o may anyong simboryo.
May ilang iskolar na nagsabing ito ay may anyong simboryo at ginamit nilang patunay ang isang hadith na naglalaman ng:
«At ang Kanyang Trono ay nasa ibabaw ng Kanyang mga kalangitan na ganito»,
at itinuro ng Propeta ﷺ gamit ang kanyang mga daliri na parang hugis-simboryo.
Gayunpaman, binibigyang-diin mismo ng fatwa na mahina ang hadith na ito.
Ginamit din ng ilang iskolar ang napatunayang ulat na ang Trono ay may mga paa bilang patunay na hindi ito bilog. Binanggit ng fatwa ang mga pahayag nina Ibn Taymiyyah, Ibn Baz, at Ibn Uthaymin na naglalarawan sa Trono bilang nasa ibabaw ng mga kalangitan at may mga paa.
Gayunpaman, ang mga detalyeng ito ay hindi kabilang sa mga bagay na kailangang malaman ng karaniwang Muslim.
Ayon sa fatwa, sapat na para sa Muslim na paniwalaan ang mga bagay na napatunayan tungkol sa Trono, kabilang na ito ay isang napakalaking nilikha, kabilang sa pinakamalaki at pinakamataas sa mga nilikha, at na si Allah, ang Kataas-taasan, ay nag-istiwa’ sa Trono sa paraang naaangkop sa Kanyang Kamahalan.
Sinabi ni Allah تعالى:
«Ang Mahabagin ay nag-istiwa’ sa Trono.»
[Taha: 5]
At sinabi Niya سبحانه:
«Tunay na ang inyong Panginoon ay si Allah na lumikha ng mga kalangitan at lupa sa loob ng anim na araw, pagkatapos ay nag-istiwa’ sa Trono.»
[Al-A‘raf: 54]
Tungkol naman sa mga detalyeng walang malinaw at mapagkakatiwalaang teksto, hindi obligadong paniwalaan o saliksikin ang mga ito.
Isa sa pinakamahalagang ipinaliwanag ng fatwa ay ang pagkakaiba sa pagitan ng pangkalahatang pananampalataya at detalyadong kaalaman.
Ang bawat Muslim ay kailangang maniwala kay Allah at sa Kanyang Sugo ﷺ at pangkalahatang paniwalaan ang lahat ng dinala ng kapahayagan.
Ngunit ang pag-alam nang detalyado sa bawat usapin ng paniniwala at bawat ulat na matatagpuan sa mga teksto ay hindi obligasyon ng bawat indibidwal.
Binanggit ng fatwa mula kay Ibn Taymiyyah na ang detalyadong kaalaman tungkol sa dinala ng Sugo ﷺ ay kabilang sa mga obligasyong kolektibo, at ang kinakailangan sa bawat tao ay nagkakaiba ayon sa kanyang kaalaman, kakayahan, at mga tekstong nakarating sa kanya.
Kaya maaaring kailanganin ng isang iskolar o estudyante ng kaalaman na malaman ang mga detalyeng hindi naman kinakailangang malaman ng karaniwang Muslim.
Ang taong hindi nakatanggap ng isang partikular na impormasyon at walang kakayahang malaman ito ay hindi obligadong magkaroon ng detalyadong pananampalataya sa isang bagay na hindi niya alam.
Ito ay kabilang sa kanyang pangkalahatang pananampalataya na ang lahat ng napatunayang nagmula kay Allah at sa Kanyang Sugo ﷺ ay katotohanan.
Kaya binanggit ng fatwa na kung may ipinabatid ang Sugo ﷺ na hindi nakarating sa isang Muslim at hindi niya kayang malaman, hindi siya parurusahan dahil hindi niya ito pinaniwalaan nang detalyado, sapagkat kabilang ito sa kanyang pangkalahatang pagtanggap sa lahat ng dinala ng Sugo ﷺ.
Hindi. Hindi obligasyon ng karaniwang Muslim na saliksikin ang mga ganitong detalye upang maging wasto ang kanyang pananampalataya.
Sa pagtatapos, binanggit ng fatwa na hindi kailangang saliksikin ng Muslim ang mga katangian ng Trono na walang mapagkakatiwalaang teksto, gaya ng kung ito ba ay bilog o may anyong simboryo. Sapat na ang pangkalahatang pananampalataya at pagtanggap sa lahat ng napatunayang sinabi ng Sugo ﷺ.
Samakatuwid, ang simpleng hindi pagkaalam sa mga detalyeng ito o ang hindi pagsasaliksik sa mga ito ay hindi apostasiya o kawalan ng pananampalataya. Ayon sa fatwa, sa prinsipyo, hindi rin ito kasalanan.
Hindi obligasyon ng bawat Muslim na malaman ang lahat ng detalye tungkol sa Trono, Kursi, at mga kalangitan, at hindi rin niya kailangang saliksikin ang anyo ng Trono, kung paano ito nakapaligid sa anumang bagay, o iba pang detalyadong usapin.
Ang obligasyon ay ang pangkalahatang paniniwala sa mga bagay na napatunayan mula kay Allah at sa Kanyang Sugo ﷺ, at ang detalyadong paniniwala sa mga bagay na napatunayan sa mga mapagkakatiwalaang teksto na nakarating sa kanya.
Tungkol naman sa pahayag na naiulat mula kay Abu Hanifa, hindi ito simpleng tumutukoy sa kamangmangan tungkol sa mga detalye ng anyo ng Trono at mga kalangitan. Sa halip, ayon sa fatwa, ito ay nasa konteksto ng usapin tungkol sa kataasan ni Allah at sa Kanyang istiwa’ sa ibabaw ng Trono.
Samakatuwid, ang taong hindi nakaaalam ng mga detalye tungkol sa anyo ng Trono, kinaroroonan ng Kursi, o kung paano nakapaligid ang mga kalangitan sa anumang bagay ay hindi nagiging hindi mananampalataya o makasalanan dahil lamang sa kanyang kamangmangan sa mga bagay na ito.
At si Allah ang higit na nakaaalam.