Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanila ng Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Ang pangunahing prinsipyo tungkol sa mga pangalan at katangian ni Allah ay ang manatili sa mga bagay na itinatag sa Qur’an at Sunnah. Kaya hindi dapat magpatibay para kay Allah ng isang pangalan o katangian gamit ang salitang hindi nabanggit sa kapahayagan.
Tungkol naman sa mga malalabong salita na hindi pinagtibay o itinanggi sa kapahayagan, at ang kahulugan ay maaaring tama o mali, dapat umiwas sa pagpapatibay o pagtanggi sa salita mismo at alamin muna ang nilalayong kahulugan. Kung tama ang kahulugan, ito ay tinatanggap, ngunit ipinapahayag gamit ang mga salitang itinatag ng kapahayagan. Kung naglalaman naman ito ng kakulangan o pagkakahawig sa mga nilikha, dapat itong tanggihan tungkol kay Allah.
Tungkol sa “anyong pisikal” at “pisikal na katawan” sa karaniwang kahulugan ng mga ito, itinatanggi ng fatwa ang pag-uugnay ng mga ito kay Allah. Samantala, ang salitang “katawan” ay nangangailangan ng mas detalyadong pagpapaliwanag dahil iba-iba ang kahulugang maaaring nais ipahiwatig.
Ang mga ito ay mga salitang walang teksto mula sa Qur’an o Sunnah na nagpapatibay sa mga ito at maaaring magkaroon ng higit sa isang kahulugan—may ilan na tama at may ilan na mali.
Kabilang sa mga halimbawang binanggit ng fatwa ang “direksiyon,” “espasyo,” at “katawan.”
Ang tuntunin dito ay huwag agad magpatibay o magtanggi hanggang malaman ang nilalayong kahulugan.
Binanggit ng fatwa mula kay Shaykh Ibn ‘Uthaymin na ang anumang pinagtibay ng Qur’an at Sunnah ay dapat pagtibayin, at anumang itinanggi ng mga ito ay dapat itanggi. Ang anumang hindi pinagtibay at hindi rin itinanggi ay dapat iwasan ang mismong salita, habang nililinaw ang kahulugan nito. Kung ang kahulugan ay tama at angkop kay Allah, ito ay tinatanggap; kung hindi ito angkop kay Allah, dapat itong tanggihan.
Dahil maaaring gamitin ang ilang salita upang ipahayag ang isang tamang kahulugan.
Halimbawa, ang salitang “direksiyon” ay hindi ginamit sa mga teksto bilang pagpapatibay o pagtanggi tungkol kay Allah.
Kung ang ibig sabihin ng isang tao ay isang nilikhang lugar na pumapaligid kay Allah, mali ang kahulugang iyon, sapagkat walang anumang nilikha ang makapapalibot o makasasakop kay Allah.
Ngunit kung ang ibig sabihin ay si Allah ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at walang anumang bagay ang nakapapalibot sa Kanya, itinuturing ng fatwa na tama ang kahulugang ito, bagama’t mas mainam na gamitin ang malinaw na mga salitang itinatag ng kapahayagan kaysa sa malabong salitang “direksiyon.”
Hindi.
May pagkakaiba sa pagitan ng malabong salita at kahulugang malinaw na nagpapahiwatig ng kakulangan.
Ang bawat anyo ng kakulangan ay dapat itanggi tungkol kay Allah, kahit walang partikular na teksto na tumatanggi sa eksaktong salitang iyon, sapagkat taglay ni Allah ang ganap na pagiging perpekto.
Sinabi ni Allah:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Ganap na Nakakarinig, ang Ganap na Nakakakita.”
[Al-Shura 42:11]
Binanggit ng fatwa mula kay Ibn Taymiyyah na si Allah ay ganap na malaya sa anumang katangian ng kakulangan, gaya ng kawalan ng kakayahan, kamangmangan, antok at pagtulog. Ang pamamaraan ng mga unang henerasyon ng mga Muslim ay ang pagpapatibay sa mga katangian ng pagiging perpekto nang hindi inihahambing si Allah sa Kanyang mga nilikha, at ang pagdeklara sa Kanya bilang malaya sa kakulangan nang hindi itinatanggi ang Kanyang mga pinagtibay na katangian.
Ayon sa fatwa: hindi.
Sa karaniwang gamit ng mga salitang ito, tumutukoy ang mga ito sa pisikal na katawan at anyong katawan na taglay ng mga nilikha, pati na ang mga kahulugang pisikal na kaugnay nito.
Dahil dito, sinabi ng fatwa na wala itong alam na sinuman mula sa Ahl al-Sunnah na umiwas sa pagtanggi na si Allah ay may “katawan” o “pisikal na anyo.” Si Allah ay malaya mula rito.
Kaya hindi sinasabi: “Si Allah ay may katawan” o “Si Allah ay may pisikal na katawan.”
Ang pagtangging ito ay hindi nangangahulugang itinatanggi natin ang mga katangiang pinagtibay ni Allah para sa Kanyang Sarili, gaya ng Mukha, Kamay, at Mata, ayon sa fatwa. Ang mga ito ay mga katangiang binanggit sa mga teksto, samantalang ang “katawan” at “pisikal na anyo” ay ibang mga salita na may sariling mga kahulugan.
Mas masalimuot ang salitang “katawan” sapagkat ginamit ito sa kasaysayan sa iba’t ibang kahulugan.
Maaari itong mangahulugan sa karaniwang wika ng pisikal na katawan o anyong pisikal, at ang kahulugang ito ay itinatanggi tungkol kay Allah.
Ginagamit naman ito ng ilang teologo upang tukuyin ang isang bagay na binubuo ng mga bahagi o ng materya at anyo, at ang mga kahulugang ito ay itinatanggi rin ng fatwa tungkol kay Allah.
Ngunit ginamit din ng ilan ang salitang “katawan” upang mangahulugan ng isang umiiral sa pamamagitan ng sarili nito.
Ang kahulugang ito—na si Allah ay umiiral at Siya ay nananatiling umiiral sa Kanyang Sarili—ay tama. Ngunit hindi nangangahulugan na dahil tama ang kahulugan ay maaari nang tawagin si Allah na “katawan,” sapagkat ang salitang ito ay hindi nabanggit sa kapahayagan at ito ay isang bago at malabong termino.
Hindi. Ayon sa fatwa, hindi ginamit ni Ibn Taymiyyah ang salitang “katawan” bilang paglalarawan kay Allah. Sa halip, itinuring niya itong isang bagong likha at malabong termino.
Kaya tinanggihan niya ang paggamit sa salita nang walang paglilinaw at pagkatapos ay sinuri ang kahulugang nais ipahiwatig ng nagsasalita.
Kung ang “katawan” ay nangangahulugan ng pisikal na katawan, isang bagay na binubuo ng mga bahagi, o materya at anyo, ang kahulugang ito ay itinatanggi tungkol kay Allah.
Kung ang ibig lamang sabihin ay “isang umiiral sa pamamagitan ng sarili nito,” tama ang kahulugan, ngunit hindi katanggap-tanggap na tawagin ang kahulugang ito na “katawan,” dahil hindi ito itinatag sa kapahayagan at ang salita ay malabo.
Ayon sa fatwa, si Allah ay malaya sa komposisyon sa kahulugang binubuo Siya ng magkakahiwalay na bahagi na pinagsama, o ng materya at anyo, o na maaari Siyang hatiin o paghiwalayin.
Sinabi ni Allah:
“Sabihin: Siya si Allah, ang Nag-iisa. Si Allah, ang Ganap na Malaya sa pangangailangan. Hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak, at walang sinuman ang maihahambing sa Kanya.”
[Al-Ikhlas 112:1-4]
Gayunpaman, dapat ding mag-ingat sa salitang “komposisyon” kapag ginagamit ito sa isang bagong kahulugan upang itanggi ang mga katangiang pinagtibay para kay Allah. Ang pagkakaroon ni Allah ng maraming katangian, gaya ng kaalaman, kapangyarihan, pandinig at paningin, ay hindi nangangahulugang Siya ay “binubuo” sa paraang kilala sa mga nilikha.
Ang salitang “bahagi ng katawan” ay hindi nabanggit sa Qur’an at Sunnah bilang paglalarawan sa mga katangian ni Allah.
Kaya mas mainam na huwag itong gamitin kapag pinag-uusapan ang mga katangian ni Allah at huwag ding ipaliwanag ang Kamay, Mata o iba pang katangian gamit ang terminolohiyang ito.
Sa halip, sinasabi natin ayon sa mga teksto: Kamay, Mata, Mukha, sa paraang naaangkop kay Allah, ayon sa fatwa, habang itinatanggi ang anumang pagkakahawig sa mga nilikha at hindi tinatalakay kung paano ito.
Ang mga salitang mula sa kapahayagan ay mas malinaw at mas ligtas kaysa sa mga terminolohiyang teolohikal na maaaring malabo.
Maaaring ibuod ang pamamaraan ng fatwa sa tatlong prinsipyo:
Pinipigilan nito ang dalawang uri ng pagkakamali: ang pagpapatibay ng mga salita at kahulugang hindi itinatag ng kapahayagan, o ang pagtanggi sa mga tamang kahulugan dahil lamang sa malalabong salita.
Ayon sa fatwa, hindi dapat ilarawan si Allah bilang may “pisikal na katawan” o “anyong katawan,” dahil ang dalawang terminong ito ay nagpapahiwatig ng mga pisikal na kahulugang kabilang sa mga nilikha. Tungkol naman sa salitang “katawan,” hindi ito dapat pagtibayin tungkol kay Allah dahil hindi ito nabanggit sa mga teksto at isa itong malabong termino; kaya kailangang linawin ang kahulugang nais ipahiwatig.
Kung ang ibig sabihin ay pisikal na katawan, binubuo ng mga bahagi, o materya at anyo, ang kahulugang iyon ay itinatanggi tungkol kay Allah. Kung ang ibig lamang sabihin ay si Allah ay umiiral at nananatiling umiiral sa Kanyang Sarili, tama ang kahulugan, ngunit hindi Siya dapat tawaging “katawan.”
Ang pinakamainam sa usaping ito ay iwasan ang mga bagong likhang termino at malalabong salita at manatili sa malinaw na mga salitang matatagpuan sa Qur’an at Sunnah, habang pinagtitibay ang mga katangian ng pagiging perpekto ni Allah at ipinahahayag na Siya ay malaya sa kakulangan at pagkakahawig sa mga nilikha.
At si Allah ang higit na nakaaalam.