Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at nawa’y ang kapayapaan at pagpapala ay mapasa Sugo ng Allah. Pagkatapos:
Ang pagsasabing ang mga anghel ay hindi kumakain o umiinom ay hindi nangangahulugang itinutulad sila sa Allah na Kataas-taasan. Ang hindi nila pangangailangan sa pagkain at inumin ay isang katangiang nilikha ng Allah sa kanila. Gayunpaman, sila ay mga nilikhang lubos na umaasa sa Kanya para sa kanilang pag-iral, kakayahan, at lahat ng kanilang kalagayan. Samantala, ang Allah ay Ganap na Sapat sa Kanyang Sarili at hindi nangangailangan ng alinman sa Kanyang mga nilikha. Ang pagkakaroon lamang ng isang pangkalahatang kahulugang magkatulad ay hindi nangangahulugang magkapareho ang tunay na kalagayan ng mga katangian. Inilarawan ng Allah ang Kanyang Sarili bilang Nakakarinig at Nakakakita, at inilarawan din Niya ang tao bilang nakakarinig at nakakakita, ngunit ganap na magkaiba ang mga katangian ng Maylikha at ng nilikha.
Ipinapahiwatig ng Qur’an na hindi kumakain ang mga anghel, gaya ng makikita sa kuwento ng mga panauhin ni Ibrahim (Abraham), sumakanya ang kapayapaan.
Sinabi ng Allah:
“Ngunit nang makita niyang hindi umaabot dito ang kanilang mga kamay, nagtaka siya sa kanila at nakaramdam ng takot sa kanila. Sinabi nila: ‘Huwag kang matakot. Kami ay isinugo sa mga tao ni Lut.’”
[Hud 11:70]
Inihain ni Ibrahim, sumakanya ang kapayapaan, ang pagkain sa kanila, ngunit hindi sila kumain sapagkat sila ay mga anghel.
Sinabi ni al-Tabari (kaawaan nawa siya ng Allah):
“Pinigilan nila ang kanilang sarili sa pagkain nito sapagkat hindi sila kabilang sa mga kumakain nito.”
Sinabi ni Ibn Kathir (kaawaan nawa siya ng Allah):
“Ang mga anghel ay walang pagnanais sa pagkain; hindi nila ito hinahangad at hindi nila ito kinakain.”
Iniulat din ni Fakhr al-Din al-Razi ang pagkakasundo ng mga iskolar na ang mga anghel ay hindi kumakain o umiinom.
Dahil may pangunahing pagkakaiba sa pagitan ng pagiging malaya ng Allah sa pangangailangan sa pagkain at inumin at ng hindi pagkain o pag-inom ng mga anghel.
Ang Allah na Kataas-taasan ay Ganap na Sapat sa Kanyang Sarili at hindi nangangailangan ng alinman sa Kanyang mga nilikha. Sinabi Niya:
“O sangkatauhan! Kayo ang nangangailangan sa Allah, samantalang ang Allah ang Ganap na Sapat sa Sarili, ang Karapat-dapat sa lahat ng papuri.”
[Fatir 35:15]
Samantala, ang mga anghel ay mga nilikha. Ang Allah ang lumikha sa kanila, nagpapanatili sa kanilang pag-iral, at nagbigay sa kanila ng kanilang mga kakayahan.
Hindi nila kailangan ang pagkain dahil nilikha ng Allah ang kanilang kalikasan sa paraang hindi nangangailangan nito, hindi dahil sila ay malaya sa pangangailangan sa Allah o umiiral sa pamamagitan ng kanilang sarili.
May iba pang mga nilikha na hindi kumakain o umiinom, gaya ng mga bagay na walang buhay, ngunit walang nagsasabing dahil dito ay nagiging katulad sila ng Allah.
Kaya ang simpleng hindi pangangailangan sa pagkain ay hindi nangangahulugang ang isang nilikha ay ganap na sapat sa sarili.
Dapat pag-ibahin ang:
Hindi pangangailangan sa isang partikular na uri ng dahilan o paraan, at ang ganap na pagiging malaya sa pangangailangan sa lahat ng bagay.
Ang una ay maaaring matagpuan sa ilang nilikha ayon sa kanilang kalikasan, ngunit ang ikalawa ay para lamang sa Allah na Kataas-taasan.
Hindi.
Sinabi ng Allah:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakakarinig, ang Lubos na Nakakakita.”
[Ash-Shura 42:11]
Sa mismong talatang ito, itinanggi ng Allah ang anumang pagkakatulad sa Kanya habang pinatutunayan Niya para sa Kanyang Sarili ang pandinig at paningin.
Sa kabilang banda, sinabi ng Allah tungkol sa tao:
“Tunay na nilikha Namin ang tao mula sa isang patak ng pinaghalong likido upang subukin siya, kaya ginawa Namin siyang nakakarinig at nakakakita.”
[Al-Insan 76:2]
Ang Allah ay Nakakarinig at Nakakakita, at ang tao ay inilalarawan ding nakakarinig at nakakakita. Gayunman, hindi ito nangangahulugang ang pandinig ng tao ay katulad ng Pandinig ng Allah o ang paningin niya ay katulad ng Paningin ng Allah.
Sa halip, ang Allah ay may mga katangiang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan, samantalang ang nilikha ay may mga limitadong katangiang naaangkop sa kanyang pagiging nilikha.
Ang ipinagbabawal na pagtutulad ay ang gawing katumbas ng mga katangian ng nilikha ang mga Katangian ng Allah sa kanilang tunay na kalagayan at kung paano ang mga ito, o ang pag-uugnay sa isang nilikha ng isang bagay na kabilang lamang sa mga natatanging katangian ng Pagkapanginoon ng Allah.
Ang simpleng pagkakaroon ng isang pangkalahatang kahulugang magkatulad sa isipan ay hindi nangangahulugang tunay na magkapareho ang mga ito.
Sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah (kaawaan nawa siya ng Allah):
“Ang simpleng pagkakatugma sa ilang mga pangalan at katangian ay hindi nangangahulugang pagkakatulad at pagkakapantay.”
Kaya ang tama ay patunayan ang mga katangian ng pagiging ganap na pinatunayan ng Allah para sa Kanyang Sarili, habang itinatanggi ang anumang pagkakatulad Niya sa mga nilikha.
Kahit sa pagitan ng mga nilikha ay may malalaking pagkakaiba sa mga katangian at kakayahan.
Ang mga anghel ay nagsasalita, nakakarinig, nakakakita, umaakyat, at bumababa. Gayunman, hindi nito kinakailangang mangahulugan na ang tunay na kalagayan ng mga kilos at katangiang ito ay katulad ng sa mga tao.
Ipinahiwatig ni Ibn Taymiyyah (kaawaan nawa siya ng Allah) na bagaman parehong nilikha ang mga anghel at mga tao, ang mga katangian at kilos ng mga anghel ay naiiba sa mga katangian at kilos ng mga tao.
Kung posible ang gayong malaking pagkakaiba sa pagitan ng isang nilikha at ng isa pang nilikha, ang pagkakaiba ng Maylikha mula sa nilikha ay higit na dakila at ganap.
Ang katotohanang hindi kumakain o umiinom ang mga anghel ay hindi nangangahulugang itinutulad sila sa Allah na Kataas-taasan.
Hindi nangangailangan ang mga anghel ng pagkain at inumin dahil nilikha sila ng Allah na may kalikasang hindi nangangailangan ng mga ito. Gayunman, sila ay mga nilikhang lubos na nangangailangan sa Allah para sa kanilang pag-iral, pagpapanatili, kakayahan, at lahat ng kanilang kalagayan.
Samantala, ang Allah ay Ganap na Sapat sa Kanyang Sarili at hindi nangangailangan ng alinman sa Kanyang mga nilikha.
Gayundin, ang pagkakaroon ng magkaparehong pangunahing kahulugan ng isang pangalan o paglalarawan ay hindi nangangahulugang pagkakapantay. Ang Allah ay Nakakarinig at Nakakakita, at ang tao ay inilalarawan ding may pandinig at paningin, ngunit “walang anumang katulad Niya.”
Kaya dapat nating patunayan ang anumang napatunayan tungkol sa Maylikha at sa nilikha sa paraang naaangkop sa bawat isa, habang naniniwalang walang anumang nilikha ng Allah ang katulad Niya.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.