Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ng Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang katarungan ay isang katangiang napatunayang taglay ni Allah, ang Kataas-taasan, at ito ay kabilang sa Kanyang mga likas at palagiang katangian, sapagkat si Allah ay palaging naging at mananatiling lubos na makatarungan. Siya ay makatarungan at patas, at taglay Niya ang ganap na katarungan at pagiging patas mula pa sa walang simula at magpakailanman.
Napatunayan sa Sunnah na si Allah ay inilalarawan sa katarungan. Sa dalawang Sahih, al-Bukhari (3150) at Muslim (1062), mula sa hadith ni ‘Abdullah ibn Mas‘ud, kalugdan nawa siya ni Allah, tungkol sa lalaking tumutol sa paghahati ng Propeta ﷺ, sinabi:
“Kung hindi magiging makatarungan si Allah at ang Kanyang Sugo, sino pa ang magiging makatarungan?”
Ipinapakita ng hadith na ito na ang katarungan ay isang katangiang napatunayang taglay ni Allah, ang Kataas-taasan, at na Siya ay hindi gumagawa ng kawalang-katarungan o pang-aapi.
Inilarawan din ni Allah ang Kanyang salita bilang makatarungan. Sinabi Niya:
{At ang salita ng iyong Panginoon ay ganap na natupad sa katotohanan at katarungan}
[Al-An‘am: 115]
Ibig sabihin, ang salita ni Allah ay ganap sa katotohanan at katarungan.
Kabilang din sa naiulat na may ganitong kahulugan ang sinabi ni Mu‘adh ibn Jabal, kalugdan nawa siya ni Allah, na kapag siya ay nauupo sa isang pagtitipon para sa pag-alaala kay Allah ay sinasabi niya: “Si Allah ay isang Hukom na ganap na makatarungan; napahamak ang mga nag-aalinlangan...” Isinalaysay ito ni Abu Dawud (4611) bilang pahayag ni Mu‘adh at itinuring itong sahih ni al-Albani. Ang pahayag na “isang Hukom na ganap na makatarungan” ay ipinaliwanag bilang “isang makatarungang hukom.”
Ang mga banal na katangian, kung titingnan ayon sa kaugnayan ng mga ito sa Sarili ni Allah, ay nahahati sa mga likas na katangian at mga katangian ng gawa.
Ang likas na katangian ay isang katangiang palaging taglay ni Allah at patuloy Niyang taglay, at hindi kailanman nahihiwalay sa Kanyang Sarili.
Sinabi ni Sheikh Ibn ‘Uthaymin, kaawaan nawa siya ni Allah, sa pagpapaliwanag ng mga likas na katangian:
“Ang mga likas na katangian ay mga katangian ng kahulugan na palaging napatunayang taglay ni Allah mula pa sa walang simula at magpakailanman, tulad ng buhay, kaalaman, kapangyarihan, pandinig, paningin, karangalan, at karunungan.”
Batay sa pamantayang ito, ang katarungan ay isang likas na katangian ni Allah, ang Kataas-taasan, sapagkat Siya ay palaging naging at mananatiling makatarungan. Ang Kanyang katarungan ay hindi isang katangiang bagong lumitaw o isang katangiang taglay Niya sa isang panahon ngunit hindi sa iba.
Dahil dito, sinabi ni Ibn al-Qayyim, kaawaan nawa siya ni Allah:
“At ang katarungan ay kabilang sa Kanyang mga katangian sa Kanyang gawa,
Kanyang salita, Kanyang paghahatol, at sa timbangan.”
Kaya ang katarungan ay napatunayang taglay ni Allah sa Kanyang mga gawa, mga pasya, at mga salita.
Mahalagang pag-ibahin ang pagpapatunay sa katangian ng katarungan para kay Allah at ang usapin ng pagtawag sa Kanya sa Pangalan na “Al-‘Adl” o “Al-Muqsit.”
Ang pagpapatunay ng isang katangian ay isang usapin, samantalang ang pagpapatunay ng isang partikular na Pangalan ay ibang usapin. Maaaring mapatunayan ang isang katangian para kay Allah sa pamamagitan ng isang patunay, ngunit maaaring magkaroon pa rin ng pagkakaiba ng pananaw ang mga iskolar kung tama bang bumuo at gamitin ang isang tiyak na Pangalan batay rito.
May pagkakaiba ng pananaw sa mga iskolar tungkol sa pagtawag kay Allah, ang Kataas-taasan, bilang “Al-‘Adl” at “Al-Muqsit.” Ang usaping ito ay hiwalay sa pangunahing pagpapatunay sa katangian ng katarungan para kay Allah.
Kaya hindi dapat gawing dahilan ang pagkakaiba tungkol sa Pangalan upang itanggi ang isang katangiang napatunayan na.
Ang katangian ng katarungan ay napatunayang taglay ni Allah, ang Kataas-taasan, at ito ay kabilang sa Kanyang mga likas na katangian, sapagkat Siya ay palaging naging at mananatiling makatarungan. Hindi Siya gumagawa ng kawalang-katarungan o pang-aapi; sa halip, ang Kanyang mga gawa, mga pasya, at mga salita ay nakabatay sa ganap na katarungan.
Samantala, ang paggamit ng Pangalan na “Al-‘Adl” o “Al-Muqsit” para kay Allah ay ibang usapin na may kaugnayan sa pagpapatunay ng Kanyang Magagandang Pangalan, at nagkaroon ng pagkakaiba ng pananaw ang mga iskolar tungkol dito.
At si Allah ang higit na nakaaalam.