Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ng Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Pinahihintulutang gamitin ang salitang “shakhs” sa pagtukoy kay Allah, ang Kataas-taasan, at magsalita tungkol sa Kanya gamit ang salitang ito, sapagkat ang katagang ito ay matatagpuan sa tunay na Sunnah. Ayon sa mga iskolar ng Ahl as-Sunnah na nagpapatunay nito, tama ang paggamit nito para kay Allah sa parehong pananalita at kahulugan.
Ang salitang ito ay napatunayan sa tunay na hadith na isinalaysay ni Muslim mula kay Sa‘d ibn ‘Ubadah, kalugdan nawa siya ni Allah, kung saan sinabi ng Propeta ﷺ:
“Nagtataka ba kayo sa gayrah ni Sa‘d? Sumpa man kay Allah, higit ang aking gayrah kaysa sa kanya, at higit ang gayrah ni Allah kaysa sa akin. Dahil sa gayrah ni Allah, ipinagbawal Niya ang mga kahalayan, maging ang hayag at ang lingid, at walang shakhs na higit na may gayrah kaysa kay Allah...” Isinalaysay ni Muslim (1499).
Isinalaysay ni al-Bukhari ang hadith gamit ang pananalitang: “Walang sinuman”**, at isinalaysay din niya ang pananalitang “Walang shakhs na higit na may gayrah kaysa kay Allah” mula sa isa sa mga tagapagsalaysay ng hadith. Naglagay din si al-Bukhari ng isang kabanata na pinamagatang: “Kabanata: Ang sinabi ng Propeta ﷺ: ‘Walang shakhs na higit na may gayrah kaysa kay Allah.’”
Ginamit ito ng ilang iskolar bilang patunay na maaaring gamitin ang salitang “shakhs” para kay Allah, ang Kataas-taasan, sapagkat ang Propeta ﷺ ang pinakanakaaalam sa lahat ng nilalang tungkol sa kanyang Panginoon, Luwalhatiin Siya, at ang anumang ipinabatid niya tungkol sa Kanya sa usaping ito ay dapat tanggapin.
Binanggit ng mga iskolar ng wikang Arabic na ang “shakhs” ay tumutukoy sa isang bagay na lumilitaw at tumataas, at kabilang sa mga kahulugan nito ang: isang tiyak na entidad na umiiral sa sarili nito, hayag at naiiba sa iba.
Sa ganitong kahulugan, ang paggamit ng salita para kay Allah, ang Kataas-taasan, ay hindi nangangahulugan ng pagtutulad sa mga nilalang. Ang pagpapatunay sa isang salitang binanggit sa Sunnah ay hindi nangangahulugang ipinapatunay kay Allah ang mga katangiang taglay ng mga nilikhang persona.
Ipinaliwanag ni Sheikh ‘Abdullah al-Ghunayman na ang layunin ni Imam al-Bukhari sa pagbibigay ng ganitong pamagat sa kabanata ay ang pagpapatunay sa salitang ito para kay Allah, ang Kataas-taasan, sapagkat pinatunayan ito ng Propeta ﷺ para sa Kanya, at siya ang pinakanakaaalam sa lahat ng nilalang tungkol kay Allah, sa kung ano ang naaangkop sa Kanya at sa kung ano ang hindi maaaring iugnay sa Kanya.
Ang ilang tagapagpaliwanag ng hadith ay naniniwalang hindi dapat gamitin ang salitang “shakhs” para kay Allah, ang Kataas-taasan, at sinubukan nilang bigyang-kahulugan sa ibang paraan ang salitang nasa hadith.
Isa sa kanilang pangunahing batayan ay na, ayon sa kanilang pagkaunawa, maaaring ipahiwatig ng salitang “shakhs” ang isang katawan o pisikal na sukat, at ang ganitong mga kahulugan ay hindi dapat ipatunayan para kay Allah, Luwalhatiin Siya.
Subalit ang argumentong ito ay nakabatay sa pagbibigay sa salitang “shakhs” ng isang partikular na kahulugan na hindi naman binanggit sa hadith, at pagkatapos ay pagtatayo ng hatol batay rito. Ngunit kung ang ibig sabihin nito ay isang tiyak na entidad na umiiral sa sarili nito at hayag, hindi kinakailangang magpahiwatig ang kahulugang ito ng anumang hindi naaangkop kay Allah, Luwalhatiin Siya.
Bukod dito, ang salitang “katawan” mismo ay isang malabong termino na hindi pinatunayan ng mga tekstong Islamiko para kay Allah at hindi rin lubusang itinanggi sa Kanya bilang isang ganap na termino. Kaya ang posibilidad lamang na ang salitang “shakhs” ay maunawaan sa maling kahulugan ay hindi sapat na dahilan upang tanggihan ang isang salitang napatunayan sa Sunnah.
Isa sa pinakamalalakas na patunay na ginamit para sa pagiging pinahihintulutan ng paggamit ng “shakhs” para kay Allah, ang Kataas-taasan, ay ang hadith ay nasa anyo ng pangkalahatang pagtanggi sa isang uri:
“Walang shakhs na higit na may gayrah kaysa kay Allah.”
Ang ganitong paraan ng pananalita ay nagpapahiwatig na ang inihahambing ay kabilang sa kategoryang binanggit. Halimbawa, ang pagsasabing: “Walang lalaking higit na mapagbigay kaysa kay Zayd” ay nagpapahiwatig na si Zayd ay isang lalaki.
Kaya ang sinabi ng Propeta ﷺ: “Walang shakhs na higit na may gayrah kaysa kay Allah” ay nagpapahiwatig, batay sa ganitong istilo ng wikang Arabic, na si Allah, ang Kataas-taasan, ay kabilang sa maaaring gamitinang termino na “shakhs,” nang hindi nangangahulugang Siya ay katulad ng mga nilalang.
Isinalaysay ni al-Qadi Abu Ya‘la mula sa ilang iskolar ng hadith ang pananaw na maaaring gamitin ang salitang ito sa dahilang ito, at ginamit niya mismo ang hadith bilang patunay.
Ang ibig sabihin ng mga nagpapatunay sa “shakhs” para kay Allah, ang Kataas-taasan, ay ang pagpapatunay lamang sa ipinahihiwatig ng teksto, nang walang pagtutulad, paghahambing, o paniniwalang si Allah ay katulad ng mga nilikhang persona.
Pinag-iiba ng Ahl as-Sunnah ang pagkakaroon ng magkatulad na pangunahing kahulugang pangwika at ang pagiging magkatulad sa tunay na katangian o paraan. Walang anumang katulad ni Allah, Luwalhatiin Siya, at ang Kanyang Sarili at mga katangian ay hindi katulad ng mga sarili at katangian ng mga nilalang.
Ang paggamit na ito ay pinatunayan ng ilang kilalang imam ng Ahl as-Sunnah, kabilang sina Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah at ang kanyang mag-aaral na si Ibn al-Qayyim. Isinalaysay din mula kina al-Qadi Abu Ya‘la at iba pa na ginamit nila ang hadith bilang patunay sa pagiging pinahihintulutan nito.
Samantala, ang mga nagbigay rito ng ibang interpretasyon o nagbawal sa paggamit nito ay inuunawa ang salita ayon sa mga partikular na kahulugang sa tingin nila ay hindi naaangkop kay Allah, ang Kataas-taasan. Dahil dito, nagkaroon ng pagkakaiba ng pananaw ang mga iskolar sa paraan ng pag-unawa sa hadith.
Tama na gamitin ang salitang “shakhs” sa pagtukoy kay Allah, ang Kataas-taasan, at magsalita tungkol sa Kanya gamit ito, sapagkat napatunayan ito sa tunay na Sunnah, kabilang ang sinabi ng Propeta ﷺ: “At walang shakhs na higit na may gayrah kaysa kay Allah.” Ang paggamit na ito ay hindi nangangahulugan ng pagtutulad kay Allah sa mga nilalang, sapagkat ang pagpapatunay sa mga salitang matatagpuan sa mga teksto ay hindi nangangahulugang ipinapatunay kay Allah ang mga katangian ng mga nilalang.
Ang Muslim ay dapat magpatunay sa anumang dumating sa Qur’an at Sunnah sa paraang naaayon kay Allah, ang Kataas-taasan, habang ipinapahayag na Siya ay ganap na malaya sa anumang pagkakatulad sa Kanyang mga nilalang. Sinabi Niya:
{Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakakarinig, ang Lubos na Nakakakita} [Ash-Shura: 11].
At si Allah ang higit na nakaaalam.