Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ng Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang mga katangian ni Allah, ang Kataas-taasan, ay tawqifiyyah, kaya walang katangiang maaaring patunayan maliban kung may patunay mula sa Qur’an o Sunnah. Naiulat mula sa ilang Salaf ang pagpapatunay ng paghawak para kay Allah, ang Kataas-taasan, at isinalaysay ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan nawa siya ni Allah, ang pananaw na ito at sinang-ayunan ito. Tungkol naman sa pagtikim, hindi dapat ilarawan si Allah sa pamamagitan nito sapagkat walang napatunayang batayan para rito, at dahil ang pagtikim ay kaugnay ng pagkain, samantalang si Allah, Luwalhatiin Siya, ay ganap na malaya rito.
Ang pangunahing prinsipyo tungkol sa mga katangian ni Allah, ang Kataas-taasan, ay hindi dapat magpatunay ang isang Muslim ng anumang katangian maliban kung may patunay mula sa kapahayagan. May mga teksto at ulat na nagpapahiwatig sa pagpapatunay ng paghawak, at ito rin ay naiulat mula sa ilang Salaf.
Kabilang sa mga hadith na binanggit sa usaping ito ang isinalaysay nina Ahmad at at-Tirmidhi mula kay Abu Hurayrah, kalugdan nawa siya ni Allah, na sinabi ng Propeta ﷺ tungkol sa paglikha kay Adam, sumakanya nawa ang kapayapaan:
“Nang likhain ni Allah si Adam, hinaplos Niya ang kanyang likod, at mula sa kanyang likod ay lumabas ang bawat kaluluwa mula sa kanyang mga inapo na Kanyang lilikhain hanggang sa Araw ng Muling Pagkabuhay...”
Sinabi ni at-Tirmidhi tungkol sa hadith: “Ito ay hadith na hasan sahih,” at itinuring din itong hasan ng mga nagsuri sa Musnad dahil sa mga sumusuportang salaysay.
Naiulat din sa hadith ni ‘Umar ibn al-Khattab, kalugdan nawa siya ni Allah, na binanggit ng Propeta ﷺ ang paglikha kay Adam at sinabi:
“Tunay na nilikha ni Allah si Adam, pagkatapos ay hinaplos Niya ang kanyang likod gamit ang Kanyang kanang kamay at inilabas mula sa kanya ang kanyang mga inapo...”
Itinuring ni Shu‘ayb al-Arna’ut na sahih ang hadith dahil sa mga sumusuportang salaysay nito.
Ang mga tekstong ito ay kabilang sa mga patunay na ginamit ng mga iskolar na nagpatunay ng katangian ng paghawak para kay Allah, ang Kataas-taasan.
Hindi lamang sa mga hadith na ito nakabatay ang usapin. Naiulat din mula sa ilang Salaf ang pagpapatunay ng paghawak, kabilang sina Maysarah Abu Salih, ang pinalayang alipin ng Kindah; Hakim ibn Jabir; Muhammad ibn Ka‘b al-Qurazi; ‘Ikrimah, ang pinalayang alipin ni Ibn ‘Abbas; Khalid ibn Ma‘dan; at Ka‘b al-Ahbar.
Kabilang sa mga ulat mula kay Hakim ibn Jabir ang kanyang sinabi:
“Ipinaalam sa akin na ang inyong Panginoon, ang Makapangyarihan at Maringal, ay walang hinawakan sa pamamagitan ng Kanyang kamay kundi tatlong bagay: itinanim Niya ang Paraiso sa Kanyang kamay, nilikha Niya si Adam sa Kanyang kamay, at isinulat Niya ang Torah sa Kanyang kamay.”
Isinalaysay ng mga iskolar ang ulat na ito sa mga aklat tungkol sa Sunnah at paniniwala.
Binanggit din ni Imam ad-Darimi, kaawaan nawa siya ni Allah, ang pagpapatunay na hinawakan ni Allah, ang Kataas-taasan, si Adam, sumakanya nawa ang kapayapaan, sa pamamagitan ng Kanyang kamay, at sinabi niyang ang paglikha kay Adam ay binigyan ng natatanging karangalan at kabutihan.
Binanggit din ni Ibn al-Qayyim, kaawaan nawa siya ni Allah, na ang mga tekstong nagpapatunay sa kamay ni Allah, ang Kataas-taasan, ay matatagpuan sa maraming lugar, kabilang ang naiulat tungkol sa paghaplos sa likod ni Adam sa pamamagitan ng Kanyang kamay.
Tungkol naman kay Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan nawa siya ni Allah, isinalaysay niya ang mga pananaw ng Salaf sa usaping ito at binanggit na ang karamihan sa mga iskolar ng hadith at Sunnah ay nagpapatunay para kay Allah, ang Kataas-taasan, ng pandama ng paghawak batay sa mga tekstong at ulat na naipasa.
Ang ibig sabihin ng pagpapatunay sa katangiang ito, ayon sa mga nagpapatunay nito, ay pagpapatunay lamang sa ipinahihiwatig ng ebidensya sa paraang naaangkop kay Allah, Luwalhatiin Siya, nang walang pagtutulad at nang hindi tinutukoy kung paano. Kaya hindi sinasabing ang paghawak ni Allah ay katulad ng paghawak ng mga nilalang, at hindi rin pinahihintulutang isipin kung paano ito.
Tungkol naman sa katangian ng pagtikim, ang tamang pananaw ay hindi dapat ilarawan si Allah, ang Kataas-taasan, sa pamamagitan nito, sapagkat hindi ito napatunayan sa mga tekstong ipinahayag.
Binanggit ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan nawa siya ni Allah, na nagkaroon ng pagkakaiba ng pananaw ang mga iskolar tungkol sa mga pandama ng paghawak, pagtikim, at pang-amoy. May ilan na nagpatunay sa lahat ng mga pandamang ito, may ilan na tumanggi sa ilan sa mga ito, at may ilan na nagpatunay sa paghawak ngunit hindi sa pagtikim.
Ipinaliwanag niya na ang karamihan sa mga iskolar ng hadith at Sunnah ay nagpapatunay para kay Allah, ang Kataas-taasan, ng pandama ng paghawak ngunit hindi nagpapatunay para sa Kanya ng pandama ng pagtikim.
Ang pagkakaiba ng dalawa ay may mga tekstong nagpapahiwatig sa paghawak, samantalang walang ebidensyang nagpapatunay sa pagtikim. Bukod dito, ang pagtikim ay kaugnay ng kinakain at sa gayon ay may kaugnayan sa kahulugan ng pagkain, samantalang si Allah, Luwalhatiin Siya, ay ganap na malaya sa pagkain.
Dahil dito, hindi tama na palawakin ang pagpapatunay ng mga katangian ni Allah dahil lamang sa ang mga ito ay maaaring ituring na mga aspeto ng pagiging ganap sa mga nilalang. Ang mahalaga ay kung ang mga ito ay napatunayan sa kapahayagan, sapagkat ang usapin ng mga katangian ni Allah ay tawqifi.
Ang paghawak ay pinatutunayan para kay Allah, ang Kataas-taasan, ayon sa pananaw na sinusuportahan ng mga ulat at teksto. Ito ang pananaw ng isang pangkat ng mga Salaf, at isinalaysay at sinang-ayunan ito ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan nawa siya ni Allah. Hindi nito nangangahulugang ang paghawak ni Allah ay katulad ng paghawak ng mga nilalang, at hindi rin nito nangangahulugang alam natin kung paano ang katangiang ito.
Samantala, ang pagtikim ay hindi pinatutunayan para kay Allah, ang Kataas-taasan sapagkat walang ebidensyang nagpapatunay nito at dahil ito ay kaugnay ng kahulugan ng pagkain, na si Allah, Luwalhatiin Siya, ay ganap na malaya rito.
Ang prinsipyo sa usaping ito ay pinatutunayan ang mga katangian ni Allah sa pamamagitan ng mga tekstong ipinahayag, habang ipinapahayag na si Allah ay ganap na malaya sa anumang pagkakatulad sa Kanyang mga nilalang. Sinabi ni Allah:
{Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakakarinig, ang Lubos na Nakakakita} [Ash-Shura: 11].
At si Allah ang higit na nakaaalam.