Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah ay mapasakanyang Sugo. Pagkatapos nito:
Si Allah ay Ganap na Nakakarinig at Ganap na Nakakakita. Pinagtitibay natin para sa Kanya ang mga katangian ng pandinig at paningin gaya ng pagpapatibay Niya sa mga ito para sa Kanyang Sarili, nang walang paghahalintulad o pagtutulad sa mga nilikha. Hindi natin nalalaman ang paraan, tunay na realidad, o eksaktong kalikasan ng dalawang katangiang ito. Ang hindi pagkakaalam sa paraan ay hindi nangangahulugang nagdududa tayo sa pagkakaroon ng katangian; nangangahulugan lamang ito na hindi natin alam kung paano taglay ni Allah ang katangiang iyon, sapagkat ito ay kabilang sa mga bagay na hindi nakikita at hindi Niya ipinaalam sa atin.
Kabilang sa mga Pangalan ni Allah ang As-Sami‘ (Ang Ganap na Nakakarinig) at Al-Basir (Ang Ganap na Nakakakita), at kabilang sa Kanyang mga katangian ang pandinig at paningin.
Sinabi ni Allah:
“Walang anumang katulad sa Kanya, at Siya ang Ganap na Nakakarinig, ang Ganap na Nakakakita.” [Ash-Shura 42:11]
Naririnig ni Allah ang lahat ng tunog, at walang anumang nalilingid sa Kanya. Nakikita Niya ang lahat ng Kanyang nilikha, at walang anumang natatago sa Kanya.
Sinabi ni Allah:
“Walang nakaliligtas sa Kanya kahit na kasimbigat ng isang munting butil sa mga kalangitan o sa lupa, ni anumang mas maliit o mas malaki rito, maliban na ito ay nasa isang malinaw na Talaan.” [Saba’ 34:3]
At sinabi Niya:
“Alam Niya ang lihim na sulyap ng mga mata at ang itinatago ng mga dibdib.” [Ghafir 40:19]
Kaya pinagtitibay ng mananampalataya ang pinagtibay ni Allah para sa Kanyang Sarili, ngunit hindi niya itinutulad ang pandinig ni Allah sa pandinig ng mga nilikha, ni ang Kanyang paningin sa kanilang paningin.
Ang ibig sabihin ng “paraan” ay: ang tunay na realidad at anyo kung paano umiiral ang katangian kay Allah.
Alam natin na nakakarinig at nakakakita si Allah, at nauunawaan natin ang pangunahing kahulugan ng pandinig at paningin, ngunit hindi natin alam kung paano talaga ang pandinig at paningin ni Allah, at hindi natin kayang saklawin ang eksaktong kalikasan ng Kanyang mga katangian.
Ito ay naaangkop din sa iba pang mga katangian ni Allah. Pinagtitibay natin para sa Kanya ang pinagtibay Niya para sa Kanyang Sarili, tulad ng mukha, kamay, mata, at iba pang mga katangian, nang hindi nalalaman ang kanilang paraan at nang hindi inihahalintulad ang mga ito sa mga katangian ng mga nilikha.
Ipinaliwanag ni Ishaq ibn Rahawayh, kaawaan siya ni Allah, ang pagkakaiba sa pagitan ng pagpapatibay at paghahalintulad. Sinabi niya na ang paghahalintulad ay ang pagsasabing: “pandinig na gaya ng ibang pandinig” o “pandinig na katulad ng ibang pandinig.” Ngunit ang pagpapatibay para kay Allah ng pandinig at paningin gaya ng nasa mga teksto, nang hindi nagtatanong kung paano at nang hindi sinasabing katulad ito ng sa mga nilikha, ay hindi paghahalintulad.
Ito ang kahulugan ng sinabi ni Allah:
“Walang anumang katulad sa Kanya, at Siya ang Ganap na Nakakarinig, ang Ganap na Nakakakita.” [Ash-Shura 42:11]
Pinagsasama ng talatang ito ang pagpapatibay at pagkakaila ng pagkakatulad: pinagtitibay nito ang pandinig at paningin at itinatanggi ang anumang pagkakatulad ni Allah sa Kanyang mga nilikha.
Ipinaliwanag ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan siya ni Allah, na kung may magtanong: “Paano bumababa si Allah?”, “Paano Siya umangat sa ibabaw ng Trono?” o “Paano Siya nakaaalam, nagsasalita, o gumagamit ng kapangyarihan?”, maaaring itanong sa kanya:
“Paano Siya sa Kanyang Sarili?”
Kung hindi kayang malaman ng tao ang paraan ng mismong Esensya ni Allah, lalo nang hindi niya kayang saklawin ang paraan ng Kanyang mga katangian.
Kaya kapag sinasabi natin na “nang hindi tinatanong kung paano”, hindi nito ibig sabihin na walang tunay na realidad ang katangian o na isa lamang itong kahulugang hindi malaman. Ang ibig sabihin nito ay hindi natin alam ang paraan kung paano taglay ni Allah ang katangiang iyon.
May malinaw na pagkakaiba sa pagitan ng dalawang bagay:
Hindi tayo dapat magsaliksik sa ganitong mga detalye nang walang katibayan.
Tiyak nating alam na si Allah ay nakakarinig ng mga tunog at nakakakita ng mga bagay, ngunit hindi natin alam ang tunay na paraan ng Kanyang pandinig at paningin.
Tungkol naman sa tanong: Naririnig ba ni Allah ang mga tunog sa parehong paraan na naririnig natin? Nakikita ba Niya ang mga nilikha sa parehong paraan na nakikita natin sila? Nangangailangan ito ng maingat na pagpapaliwanag, at hindi pinahihintulutang sukatin ang mga katangian ng Tagapaglikha ayon sa mga katangian ng mga nilikha.
Ang batayang tuntunin dito ay na hindi tayo dapat magsalita nang walang kaalaman tungkol sa mga bagay na hindi natin nakikita at tungkol sa tunay na realidad na hindi ipinaalam sa atin ni Allah.
Sinabi ni Allah:
“Huwag mong sundan ang bagay na wala kang kaalaman tungkol dito. Tunay na ang pandinig, paningin, at puso—ang lahat ng iyon ay pananagutan.” [Al-Isra’ 17:36]
At sinabi Niya:
“Sabihin mo: Ang ipinagbawal lamang ng aking Panginoon ay ang mga mahalay na gawain, hayag man o lihim, ang kasalanan, ang di-makatarungang pagsalakay, ang pagtatambal kay Allah ng anumang hindi Niya binigyan ng katibayan, at ang pagsasabi tungkol kay Allah ng hindi ninyo nalalaman.” [Al-A‘raf 7:33]
Sapagkat hindi ito ipinaalam ni Allah sa atin, at sapagkat hindi kayang saklawin ng ating isip at pandama ang tunay na realidad ng mga katangian ng Tagapaglikha.
Ipinaliwanag ni Shaykh Ibn ‘Uthaymin, kaawaan siya ni Allah, na hindi ipinaalam sa atin ni Allah at ng Kanyang Sugo ang paraan ng mga katangiang ito. Dahil dito, wala tayong paraan upang malaman ito, at samakatuwid ay hindi kayang tukuyin ng tao ang paraan ng mga katangian ni Allah.
Hindi hinihingi sa Muslim na bumuo ng isang larawan sa kanyang isip tungkol sa pandinig o paningin ni Allah, ni maghanap ng isang anyong maiisip niya. Ang kinakailangan sa kanya ay maniwala sa ipinahayag, itanggi ang anumang pagkakatulad ni Allah sa mga nilikha, at tumigil sa pagsasalita tungkol sa hindi Niya ipinaalam.
Kapag sinasabi natin: “Hindi natin alam ang paraan ng pandinig at paningin ni Allah,” ang ibig nating sabihin ay matatag tayong naniniwala na si Allah ay Ganap na Nakakarinig at Ganap na Nakakakita, ngunit hindi natin alam ang tunay na paraan kung paano Niya taglay ang pandinig at paningin, ni ang eksaktong kalikasan ng mga katangiang iyon.
Ang hindi pagkaalam sa paraan ay hindi kawalan ng kaalaman sa pagkakaroon ng katangian, at hindi rin nangangahulugang walang tunay na realidad ang pandinig at paningin ni Allah. Sa halip, ito ay pagkilala na ang paraan ng mga katangian ni Allah ay kabilang sa mga bagay na hindi nakikita at hindi Niya ipinahayag sa atin.
Kaya pinagtitibay natin ang mga katangian ni Allah gaya ng pagkakapahayag sa mga ito, nang hindi nagtatanong kung paano, nang walang paghahalintulad, at nang walang pagtutulad, at hindi natin sinusukat ang mga katangian ng Tagapaglikha ayon sa mga katangian ng mga nilikha.
At si Allah ang higit na nakaaalam.