Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah ay mapasakanyang Sugo. Pagkatapos nito:
Ang hatol sa pananalitang “O pagpapala ng Pangalan ni Allah” ay nag-iiba ayon sa layunin ng nagsasabi nito. Kung ang ibig niyang sabihin ay magpahayag ng paghanga sa pagpapala ng pagbanggit sa Pangalan ni Allah, o humingi ng pagpapala kay Allah, Kataas-taasan, walang masama rito. Ngunit kung ang layunin niya ay tawagin ang mismong “pagpapala” at hingan ito ng pakinabang o pag-iwas sa kapahamakan, ito ay panalangin na iniuukol sa isang katangian, na ipinagbabawal at maaaring umabot sa shirk.
Ang basmala ay kabilang sa mga dakilang anyo ng pag-alaala na kanais-nais sabihin ng isang Muslim sa mahahalagang gawain.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Kapag sumapit ang gabi — o sinabi niya: kapag nagsimula ang gabi — panatilihin ninyo sa loob ang inyong mga anak, sapagkat kumakalat ang mga demonyo sa oras na iyon. Kapag lumipas na ang isang oras ng gabi, hayaan na sila. Isara mo ang iyong pinto at banggitin ang Pangalan ni Allah, patayin mo ang iyong ilawan at banggitin ang Pangalan ni Allah, itali mo ang iyong sisidlan ng tubig at banggitin ang Pangalan ni Allah, at takpan mo ang iyong sisidlan at banggitin ang Pangalan ni Allah...”
Isinalaysay ni al-Bukhari.
Sinabi rin ng Propeta ﷺ:
“Sinumang magsabi: ‘Sa Pangalan ni Allah, na sa Kanyang Pangalan ay walang anumang makapipinsala sa lupa ni sa langit, at Siya ang Ganap na Nakakarinig, ang Ganap na Nakaaalam,’ walang makapipinsala sa kanya.”
Isinalaysay nina Ahmad at Abu Dawud.
Kaya ang pagbanggit sa Pangalan ni Allah, Kataas-taasan, ay isang dakilang dahilan ng kabutihan, pagpapala, at proteksiyon, sa kapahintulutan ni Allah.
Kung sabihin ng isang tao:
“O pagpapala ng Pangalan ni Allah”
at ang layunin niya ay magpahayag ng paghanga sa dakilang pagpapalang inilagay ni Allah sa pagbanggit sa Kanyang Pangalan, gaya ng kapag nakakita siya ng isang kahanga-hanga o kapaki-pakinabang na bagay, walang masama rito.
Ang layunin dito ay hindi manalangin sa pagpapala, kundi magpahayag ng paghanga sa epekto at pagpapala ng pagbanggit sa Pangalan ni Allah.
Maaaring ang ibig sabihin ng nagsasabi ng:
“O pagpapala ng Pangalan ni Allah”
ay humiling na pagkalooban siya ng pagpapala, ibig sabihin: “O Panginoon, pagkalooban Mo ako ng bahagi sa pagpapala ng Iyong Pangalan at pag-alaala sa Iyo.”
Kung ang tunay na layunin ay manalangin kay Allah, Kataas-taasan, at humingi ng pagpapala sa Kanya, at hindi manalangin sa mismong pagpapala, walang masama rito.
Tinanong si Shaykh Ibn ‘Uthaymin, kaawaan siya ni Allah, tungkol sa pagsasabi ng isang tao: “O awa ni Allah.” Ipinaliwanag niya na ang batayan ay ang layunin ng nagsasalita. Kung ang nais niya ay humingi ng tulong sa pamamagitan ng awa ni Allah, ibig sabihin, nais niyang saklawin siya ni Allah, Kataas-taasan, ng Kanyang awa, ito ay pinahihintulutan. Ngunit kung tinatawag niya ang mismong awa at hinihingan niya itong kumilos nang mag-isa, iba ang hatol dito.
Kung ang ibig sabihin ng nagsasabi ng “O pagpapala ng Pangalan ni Allah” ay tinatawag niya ang mismong pagpapala, at hinihingan itong magdala ng kabutihan o magtaboy ng kapahamakan, hindi ito pinahihintulutan.
Ang mga katangian ni Allah, Kataas-taasan, ay hindi tinatawag nang hiwalay at malaya. Sa halip, si Allah mismo ang dinadalanginan sa pamamagitan ng Kanyang mga katangian. Halimbawa, maaaring sabihin:
“O Allah, sa pamamagitan ng Iyong awa, kaawaan Mo ako.”
Ngunit hindi dapat sabihin: “O awa ni Allah, kaawaan mo ako,” kung ang layunin ay tawagin ang mismong awa.
Sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan siya ni Allah, na ang paghingi kay Allah sa pamamagitan ng Kanyang mga Pangalan, Katangian, at mga Salita ay lehitimo, ngunit ang pagdarasal sa mismong Kanyang mga Katangian at mga Salita ay hindi lehitimo, sapagkat ang katangian ay hindi kumikilos nang hiwalay at hindi ito nagdadala ng pakinabang o nagtataboy ng pinsala nang mag-isa.
Ipinaliwanag din ni Shaykh Ibn ‘Uthaymin, kaawaan siya ni Allah, na ang pananalangin sa isang katangian ay nagpapahiwatig ng pagtrato rito na para bang may sarili itong kakayahang kumilos, magdala ng kabutihan, at magtaboy ng kasamaan. Ito ang dahilan ng pagbabawal, at maaari itong umabot sa shirk depende sa paniniwala ng nananalangin.
Ang hatol sa pagsasabi ng “O pagpapala ng Pangalan ni Allah” ay nakasalalay sa layunin:
Mas mainam gumamit ng malinaw na mga pananalita, gaya ng:
“O Allah, pagpalain Mo ako.”
o:
“O Allah, pagkalooban Mo ako ng Iyong pagpapala.”
upang maiwasan ang kalabuan sa kahulugan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.