Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya nawa ang Sugo ng Allah. Pagkatapos nito:
Pinagtitibay ng Ahl as-Sunnah wa’l-Jama‘ah para sa Allah, Kataas-taasan, ang katangian ng mata, at pinagtitibay nila na Siya ay may dalawang mata sa paraang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan, nang walang paghahalintulad, pagtutulad, pagtatanong kung paano, o pagtatanggi sa Kanyang mga katangian. Gayunpaman, ang pagsasama ng paniniwalang ito sa nabanggit na pananalita ay isang hindi kinakailangang pagpipilit sa pagpapahayag. Mas mainam na iwasan ito at manatili sa malinaw at nakaugaliang mga pananalita.
Ang katangian ng mata ay kabilang sa mga katangiang ipinahayag at pinagtibay ng Qur’an at Sunnah. Sinabi ng Allah, Kataas-taasan:
“At gawin mo ang sasakyang-dagat sa ilalim ng Aming mga Mata at ayon sa Aming kapahayagan.”
[Hud 11:37]
At sinabi Niya:
“At ipinagkaloob Ko sa iyo ang pagmamahal mula sa Akin upang ikaw ay palakihin sa ilalim ng Aking Mata.”
[Ta-Ha 20:39]
At sinabi Niya:
“At magtiis ka sa hatol ng iyong Panginoon, sapagkat tunay na ikaw ay nasa ilalim ng Aming mga Mata.”
[At-Tur 52:48]
Pinagtitibay ng mga tekstong ito para sa Allah ang katangian ng mata sa paraang naaangkop sa Kanya, habang naniniwala sa Kanyang sinabi:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakaririnig, ang Lubos na Nakakikita.”
[Ash-Shura 42:11]
Tunay na naiulat sa Sahih al-Bukhari mula kay ‘Abdullah ibn ‘Umar — kalugdan nawa sila ng Allah — na binanggit ng Propeta ﷺ ang Dajjal at sinabi:
“Katotohanang ang Allah ay hindi lingid sa inyo. Katotohanang ang Allah ay hindi bulag sa isang mata,” at itinuro niya ang kanyang mata gamit ang kanyang kamay. Pagkatapos ay binanggit niya na ang huwad na Mesiyas, ang Dajjal, ay bulag sa kanang mata.
Pinagtitibay ng hadith na ito para sa Allah ang anumang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan tungkol sa mata, habang itinatanggi sa Kanya ang pagiging bulag sa isang mata, sapagkat ito ay isang kakulangan, at ang Allah ay malayo at mataas sa lahat ng kakulangan.
Maraming iskolar ang nag-ulat ng pagpapatibay na ang Allah ay may dalawang mata, kabilang sina Ibn Khuzaymah, al-Lalaka’i, at iba pa. Ipinaliwanag din ni Shaykh Ibn ‘Uthaymin — kaawaan nawa siya ng Allah — na pinagtitibay ng Ahl as-Sunnah na ang Allah ay may dalawang mata, at ginamit niyang katibayan ang hadith tungkol sa Dajjal: “Siya ay bulag sa isang mata, samantalang ang inyong Panginoon ay hindi bulag sa isang mata.”
Ang ibig sabihin nito ay hindi pinagtitibay ng Ahl as-Sunnah para sa Allah ang dalawang matang katulad ng mga mata ng mga nilikha. Sa halip, pinagtitibay nila ang anumang pinagtibay ng Allah para sa Kanyang Sarili at ang anumang pinagtibay para sa Kanya ng Kanyang Sugo ﷺ, habang naniniwalang walang nakaaalam kung paano talaga ang katangiang ito maliban sa Allah.
Tungkol sa sinabi mo sa iyong kaibigan: “Kung pinayuhan mo ako sa harap ng anim na mata, tunay na pinayuhan mo ako,” na ang ibig mong sabihin sa dalawa pang mata ay ang dalawang mata ng Pinakamaawain, hindi ito nararapat sabihin, at hindi ito kabilang sa mga pananalitang dapat pilitin o likhain ng isang Muslim sa paksang ito.
Ang iyong pangunahing paniniwala sa pagpapatibay ng katangian ng mata para sa Allah at sa dalawang mata sa paraang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan ay hindi ang problema. Ang problema ay nasa paraan ng pagsasama ng kahulugang ito sa pananalita at sa konteksto.
Ang usapan ay tungkol sa wastong asal sa pagbibigay ng payo. Sapat nang sabihin na ang payong ibinibigay nang pribado ay tunay na payo, samantalang ang pagbibigay nito sa harap ng mga tao ay maaaring maging mas malapit sa paglalantad o pagsaway sa isang tao. Hindi na kailangang bilangin ang “anim na mata” at isama ang mga mata ng Allah sa bilang na iyon. Ito ay isang pilit at kakaibang paraan ng pagpapahayag na hindi kinakailangan.
Maaari ring magdulot ng kalituhan sa nakikinig ang ganitong paraan ng pananalita, kaya kakailanganin pang magbigay ng mahabang paliwanag ang nagsasalita tungkol sa kanyang ibig sabihin at pagkatapos ay ipaliwanag ang mga tuntunin tungkol sa mga banal na katangian, kahit hindi naman ito kinakailangan ng konteksto.
Ang itinakda ay ang pagpapatibay sa anumang pinagtibay ng Allah para sa Kanyang Sarili at anumang pinagtibay para sa Kanya ng Kanyang Sugo ﷺ, nang walang pagbabago o pagtatanggi, at nang walang pagtatanong kung paano o paghahalintulad.
Kasabay nito, dapat piliin ng Muslim sa kanyang pananalita ang malinaw at karaniwang mga salitang ginagamit ng mga iskolar at iwasan ang kakaibang mga pananalita na maaaring magbigay ng hindi nilalayong kahulugan o gawing larangan ng hindi kinakailangang pagpipilit ang usapin ng mga katangian ng Allah.
Kabilang sa mga bunga ng paniniwalang ang Allah ay nakamasid sa Kanyang mga alipin ay ang pagsisikap ng Muslim na huwag siyang makita ng Allah sa lugar o kalagayang ipinagbawal Niya, at na makita siya kung saan siya inutusan. Dapat siyang magkaroon ng hiya sa Allah at magsikap sa pagsunod sa Kanya, maging nag-iisa man siya o kasama ng ibang tao.
Pinagtitibay para sa Allah, Kataas-taasan, ang katangian ng mata, at Siya ay may dalawang mata na naaangkop sa Kanyang Kadakilaan, nang walang paghahalintulad, pagtutulad, pagtatanong kung paano, o pagtatanggi. Tungkol naman sa pananalitang “anim na mata” na binanggit mo sa iyong kaibigan, hindi namin ito inirerekomenda sapagkat ito ay isang pilit at kakaibang pagpapahayag na hindi kinakailangan at hindi nakatutulong sa layunin ng pagtalakay sa wastong asal sa pagbibigay ng payo.
Mas mainam na manatili sa malinaw at nakaugaliang mga pananalita, umiwas sa mga pilit na pagpapahayag tungkol sa mga Pangalan at Katangian ng Allah, at panatilihin ang paniniwala ng Ahl as-Sunnah sa pagpapatibay sa anumang tunay na napatunayan para sa Allah sa paraang naaangkop sa Kanya.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.