Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya nawa ang Sugo ng Allah. Pagkatapos nito:
Ang ibig sabihin ay ang pangalang “Allah” ay hindi pangalan ng isang diwa o sarili na hinubaran ng mga katangian. Sa halip, ito ang Pangalan ng Panginoon, Luwalhatiin at Kataas-taasan Siya, na taglay ang lahat ng katangian ng pagiging ganap, maging essential man o active na mga katangian. Kaya hindi tama sa paniniwala na isipin ang isang “hubad na banal na diwa” na hiwalay sa mga katangian nito, sapagkat ang Allah ay nakikilala sa pamamagitan ng Kanyang mga Pangalan, Katangian at mga Gawa na Kanyang ipinahayag tungkol sa Kanyang Sarili o ipinahayag ng Kanyang Sugo ﷺ tungkol sa Kanya.
Kapag sinabi ng isang Muslim: “Ang Allah ang aking Panginoon,” hindi niya ibig sabihin ang simpleng pag-iral ng isang diwang walang anumang katangian. Ang ibig niyang sabihin ay ang Panginoon, Luwalhatiin at Kataas-taasan Siya, na taglay ang mga katangian ng pagiging ganap, gaya ng kaalaman, kapangyarihan, buhay, pandinig, paningin, pagsasalita, awa at iba pang napatunayang katangian para sa Kanya.
Dahil dito, sinasabi ng mga iskolar: Ang mga Pangalan ng Allah ay parehong mga natatanging pangalan at mga paglalarawan. Tinutukoy ng mga ito ang Sarili ng Allah at kabilang dito ang mga katangian ng pagiging ganap na ipinahihiwatig ng bawat Pangalan.
Halimbawa:
Ang bawat Pangalan ng Allah ay tumutukoy sa Kanyang Sarili, sa katangiang nilalaman ng Pangalan, at sa iba pang mga katangiang kinakailangang kaugnay nito.
Ang pangalang “Allah” ang pinakanatatangi sa mga Pangalan ng Panginoon at pinakamasaklaw sa mga kahulugan ng Pinakamagagandang Pangalan at Pinakamatataas na Katangian. Kaya ang iba pang mga Pangalan ay dumarating bilang mga paglalarawan sa Kanya.
Sinabi ng Allah:
“Sa ngalan ng Allah, ang Pinakamahabagin, ang Pinakamaawain.”
[Al-Fatihah 1:1]
Ang “Allah” ang Pangalan, habang ang “Pinakamahabagin” at “Pinakamaawain” ay mga paglalarawan sa Kanya.
Sinabi rin ng Allah:
“Siya ang Allah, walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban sa Kanya, ang Hari, ang Ganap na Banal, ang Pinagmumulan ng Kapayapaan, ang Tagapagbigay ng Seguridad, ang Tagapangasiwa, ang Makapangyarihan, ang Tagapagpasunod, ang Kataas-taasan. Luwalhatiin ang Allah nang higit sa anumang itinatambal nila sa Kanya. Siya ang Allah, ang Tagapaglikha, ang Tagapagpasimula, ang Tagapag-anyo. Sa Kanya ang Pinakamagagandang Pangalan. Niluluwalhati Siya ng lahat ng nasa mga langit at lupa. At Siya ang Makapangyarihan, ang Marunong.”
[Al-Hashr 59:23–24]
Maraming Pangalan ang binanggit pagkatapos ng pangalang “Allah”, at lahat ng ito ay nagpapahiwatig ng pagiging ganap ng Panginoon.
Oo. Kabilang dito ang mga katangiang ginamit ng Allah upang ilarawan ang Kanyang Sarili, maging essential man o active na mga katangian, habang pinagtitibay ang mga ito sa paraang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan.
Ang essential na mga katangian gaya ng kaalaman, kapangyarihan, buhay, pandinig, paningin at pagsasalita ay napatunayang para sa Allah.
Gayundin, ang mga active na katangiang napatunayan sa Qur’an at Sunnah, gaya ng pag-angat sa ibabaw ng Trono, pagbaba, pagdating, pagkalugod at pagkagalit, ay pinagtitibay para sa Allah sa paraang naaangkop sa Kanya, nang walang paghahalintulad, pagtutulad o pagtatanong kung paano.
Ngunit mahalagang tandaan: Hindi natin sinasabi na ang lahat ng ginagawa ng Allah o bawat impormasyong sinabi tungkol sa Kanya ay isang hiwalay na Pangalan Niya. Ang saklaw ng mga Pangalan ay mas makitid kaysa sa saklaw ng mga Katangian, samantalang ang saklaw ng mga Katangian ay mas malawak kaysa sa mga Pangalan. Ang pagpapatibay sa mga Pangalan at Katangian ng Allah ay nakabatay sa kapahayagan.
Kapag sinasabi natin: “Ang Allah ay Ganap na Nakaaalam,” hindi natin ibig sabihin na may isang diwang walang katangian at pagkatapos ay idinagdag dito ang kaalaman bilang isang bagay na hiwalay. Sa halip, ang Allah mismo ay taglay ang katangian ng kaalaman, at ang Kanyang kaalaman ay isa sa Kanyang mga katangian.
Gayundin, kapag sinasabi nating: “Ang Allah ay Maawain,” ang awa ay isang napatunayang katangian Niya at hindi isang bagay na hiwalay sa Panginoon.
Ganito rin sa lahat ng iba pang katangiang napatunayan sa pamamagitan ng katibayan.
Dahil dito, ipinaliwanag ni Ibn al-Qayyim — kaawaan nawa siya ng Allah — na ang pangalang “Allah” ay hindi pangalan ng isang diwang walang katangian, kundi pangalan ng isang Sarili na taglay ang lahat ng katangian ng pagiging ganap at kadakilaan.
Kabilang sa mga katangian ng Allah ang pagsasalita, at ang Qur’an ay Salita ng Allah at hindi nilikha, sapagkat ito ay mula sa Kanyang Salita, at ang Salita ng Allah ay isa sa Kanyang mga katangian.
Ito ang ibig sabihin ng Ahl as-Sunnah kapag sinasabi nilang ang mga katangian ng Allah ay kabilang sa kahulugang tinutukoy ng Kanyang Pangalan. Ang pagsasabi ng “Allah” ay hindi nangangahulugan ng isang diwang walang kaalaman, kapangyarihan, buhay, pagsasalita at iba pang napatunayang katangian.
Ang pagkakasama ng isang katangian sa kahulugan ng Pangalan ay hindi nangangahulugang ang katangiang iyon ay isang bagay na hiwalay sa Allah. Sa halip, ito ay katangian ng Panginoon na taglay Niya sa paraang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan.
Hindi. Ang pag-iisip ng isang “hubad na diwa” na walang kaalaman, kapangyarihan, buhay, pandinig, paningin o pagsasalita at pagkatapos ay tawagin itong “Allah” ay maling konsepto. Ang Allah ang ganap na Panginoon na taglay ang lahat ng katangian ng pagiging ganap at malaya sa lahat ng kakulangan.
Ipinaliwanag ni Ibn al-Qayyim na ang paghihiwalay sa isip ng Sarili mula sa mga Katangian o ng mga Katangian mula sa Sarili ay isa lamang mental na abstraksiyon na walang tunay na pag-iral. Ang Panginoon ay isang Sarili na taglay ang mga katangian ng pagiging ganap.
Nakakatulong ito sa Muslim upang maunawaan nang tama ang mga Pangalan at Katangian ng Allah. Hindi niya iniisip ang isang hindi kilalang diyos na walang mga katangian. Sa halip, sinasamba niya ang Allah na nagpakilala sa Kanyang mga alipin sa pamamagitan ng Kanyang mga Pangalan, Katangian at mga Gawa.
Ang pangalang “Allah” ang Pangalang sumasaklaw sa mga kahulugan ng Pinakamagagandang Pangalan at Pinakamatataas na Katangian, at hindi ito pangalan ng isang diwang walang mga katangian. Ang mga katangiang kabilang sa kahulugang ito ay sumasaklaw sa parehong essential at active na mga katangiang napatunayan para sa Allah.
Ang Allah ay isang Sarili na taglay ang lahat ng katangian ng pagiging ganap. Siya ang Ganap na Nakaaalam, ang Ganap na Makapangyarihan, ang Ganap na Nakaririnig, ang Ganap na Nakakakita, ang Maawain, at Siya ay nagsasalita. Taglay Niya ang lahat ng katangiang pinagtibay Niya para sa Kanyang Sarili, nang walang paghahalintulad, pagtutulad, pagtatanong kung paano o pagtatanggi.
Tungkulin nating kilalanin ang Allah ayon sa pagpapakilala Niya sa Kanyang Sarili sa Kanyang Aklat at ayon sa pagpapakilala sa Kanya ng Kanyang Sugo ﷺ, at pagtibayin para sa Kanya ang anumang pinagtibay Niya para sa Kanyang Sarili sa paraang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.