Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya nawa ang Sugo ng Allah. Pagkatapos nito:
Ang mga Pangalan ng Allah ay pinagtitibay lamang sa pamamagitan ng kapahayagan. Kaya ang Allah ay maaari lamang tawagin sa mga Pangalang itinawag Niya sa Kanyang Sarili sa Kanyang Aklat o itinawag sa Kanya ng Kanyang Sugo ﷺ. Tungkol naman sa mga pahayag tungkol sa Allah, mas malawak ang saklaw nito kaysa sa mga Pangalan. Kaya pinahihintulutang magsalita tungkol sa Kanya gamit ang isang salitang tama ang kahulugan, kahit hindi ito napatunayang isa sa Kanyang mga Pangalan, hangga’t hindi ito naglalaman ng anumang kakulangan o masamang kahulugan tungkol sa Allah.
Ang pangunahing tuntunin ay hindi pinagtitibay ang Pinakamagagandang Pangalan ng Allah sa pamamagitan lamang ng pagbuo ng salita o katuwiran. Sa halip, pinagtitibay ang mga ito sa pamamagitan ng Qur’an at Sunnah.
Sinabi ng Allah:
“At huwag mong sundin ang bagay na wala kang kaalaman tungkol dito. Tunay na ang pandinig, paningin at puso—ang lahat ng iyon ay pananagutan.”
[Al-Isra’ 17:36]
At sinabi Niya:
“Sabihin: Ipinagbawal lamang ng aking Panginoon ang mga kahalayan, maging hayag man o lihim, ang kasalanan, ang pang-aapi nang walang karapatan, ang pagtatambal ninyo sa Allah ng anumang hindi Niya binigyan ng katibayan, at ang pagsasabi ninyo tungkol sa Allah ng hindi ninyo nalalaman.”
[Al-A‘raf 7:33]
Dahil dito, pinagtibay ng mga iskolar na ang Pinakamagagandang Pangalan ng Allah ay nakabatay sa kapahayagan at hindi maaaring dagdagan o bawasan nang walang katibayan.
Dapat pag-ibahin ang pagbibigay ng Pangalan sa Allah at pagsasalita tungkol sa Kanya.
Ang Allah ay dinadalanginan lamang gamit ang Kanyang napatunayang Pinakamagagandang Pangalan. Ngunit kapag nagsasalita tungkol sa Kanya, maaaring gumamit ng mga salitang tama ang kahulugan kahit hindi kabilang ang mga ito sa Kanyang Pinakamagagandang Pangalan.
Halimbawa, maaaring sabihin tungkol sa Allah na Siya ay isang tunay na Umiiral, may Sarili, at umiiral sa Kanyang Sarili. Ang mga ito ay wastong mga pananalita kapag nagsasalita tungkol sa Allah, ngunit hindi kinakailangang kabilang sa Kanyang Pinakamagagandang Pangalan.
Ipinaliwanag ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah — kaawaan nawa siya ng Allah — ang pagkakaiba ng dalawang larangan: ang Allah ay dinadalanginan lamang sa pamamagitan ng Kanyang Pinakamagagandang Pangalan, samantalang sa pagsasalita tungkol sa Kanya ay hindi dapat gumamit ng masama o hindi angkop na pangalan, ngunit maaaring gumamit ng mabuting salita o salitang walang masamang kahulugan kahit hindi ito kabilang sa Kanyang Pinakamagagandang Pangalan.
Itinuring ng ilang mga iskolar ang “Al-‘Alim” na kabilang sa mga Pangalan ng Allah, kabilang si Shaykh Ibn ‘Uthaymin — kaawaan nawa siya ng Allah. Lumitaw din ito sa ilang mga salaysay na naglilista ng Pinakamagagandang Pangalan ng Allah, gaya ng binanggit ng ilang mga iskolar.
Kabilang sa mga katibayang nagpapatunay sa Katangian ng kaalaman para sa Allah ang Kanyang sinabi:
“Nakaaalam sa hindi nakikita at sa nakikita.”
[Az-Zumar 39:46]
Gayunpaman, itinuro ng ilang iskolar na ang salitang “Al-‘Alim” sa Qur’an ay lumitaw na nakaugnay sa isang karugtong, gaya ng: “Nakaaalam sa hindi nakikita at sa nakikita,” at hindi lumitaw sa talatang ito bilang isang hiwalay at ganap na Pangalan.
Kaya ang usaping ito ay nakabatay sa pagkakaiba ng pananaw ng mga iskolar tungkol sa pagpapatibay sa Pangalan. Itinuring ito ng ilang iskolar na kabilang sa Pinakamagagandang Pangalan, samantalang ang iba ay nag-atubiling pagtibayin ito bilang isang hiwalay na Pangalan dahil, ayon sa kanila, walang sapat na tahasang teksto na nagpapatunay rito bilang ganoon.
Samakatuwid, pinahintulutan ng ilang iskolar ang paggamit ng “Al-‘Alim” para sa Allah, at hindi ito dapat tutulan kung ang layunin ay pagtibayin ang ganap na kaalaman ng Allah na ipinahihiwatig ng mga tekstong ipinahayag.
Tungkol naman sa “Al-Mutajalli,” sa abot ng napag-alaman ng mga iskolar, hindi ito napatunayang kabilang sa Pinakamagagandang Pangalan ng Allah.
Ngunit ang tajalli — ang pagpapakita — ay napatunayan para sa Allah bilang isang Katangian ng pagkilos. Ang pagpapatibay sa Katangian ng tajalli ay hindi nangangahulugang maaaring buuin mula rito ang Pangalang “Al-Mutajalli” at ituring itong kabilang sa Pinakamagagandang Pangalan ng Allah.
Sinabi ng Allah:
“At nang dumating si Musa sa itinakda Naming panahon at kinausap siya ng kanyang Panginoon, sinabi niya: ‘Panginoon ko, ipakita Mo ang Iyong Sarili sa akin upang makita Kita.’ Sinabi Niya: ‘Hindi mo Ako makikita, ngunit tingnan mo ang bundok; kung mananatili ito sa kanyang kinalalagyan, makikita mo Ako.’ Ngunit nang magpakita ang kanyang Panginoon sa bundok, ginawa Niya itong durog, at bumagsak si Musa na walang malay.”
[Al-A‘raf 7:143]
Pinagtitibay ng talatang ito ang tajalli para sa Allah sa paraang angkop sa Kanya, nang walang paghahalintulad, pagtutulad, o pagtatanong kung paano.
May mga hadith din tungkol sa pagpapakita ng Allah sa Kanyang mga alipin sa Araw ng Muling Pagkabuhay at tungkol sa pagkakita ng mga mananampalataya sa kanilang Panginoon. Ang pamamaraan ng mga unang Imam ay pagtibayin ang anumang nasa mga teksto at paniwalaan ito nang hindi nagtatanong kung paano at nang hindi inihahalintulad ang Allah sa Kanyang mga nilikha.
Sinabi ni Imam Ahmad — kaawaan nawa siya ng Allah — sa konteksto ng pagpapatibay sa mga Katangian ng Allah:
“Ang pagpapakita ng sinuman ay hindi katulad ng Kanyang pagpapakita.”
Ipinaliwanag ni Ibn ‘Abd al-Barr — kaawaan nawa siya ng Allah — ang paniniwala ng Ahl as-Sunnah tungkol sa ganitong mga Katangian: pinagtitibay nila ang anumang nasa mga teksto at sinasabi nila: “nang hindi tinatanong kung paano,” sapagkat walang anumang katulad ng Allah.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.