Ang lahat ng papuri ay para sa Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya nawa ang Sugo ng Allah. Pagkatapos nito:
Ang Katangian ng pagtawa ay tunay na napatunayan para sa Allah sa pamamagitan ng mga mapananaligang teksto ng Sunnah. Ito ay kabilang sa Kanyang mga Katangiang nauugnay sa Kanyang mga gawain, na naaangkop sa Kanyang Kadakilaan at kasakdalan, at ang Kanyang pagtawa ay hindi katulad ng pagtawa ng mga nilikha. Tumatawa ang Allah kailanman Niya naisin, at may mga partikular na sitwasyong binanggit sa Sunnah kung saan ipinabatid ng Propeta ﷺ na ang Allah ay tumatawa o tumatawa sa ilang tao.
Ang Katangian ng pagtawa ay napatunayan para sa Allah sa mga autentikong hadith. Kabilang dito ang hadith ni Abu Hurayrah — kalugdan nawa siya ng Allah — na sinabi ng Propeta ﷺ:
“Tumatawa ang Allah sa dalawang lalaki na pinatay ng isa ang isa, ngunit kapwa sila papasok sa Paraiso: ang isa ay nakikipaglaban sa landas ng Allah at napatay, pagkatapos ay tinanggap ng Allah ang pagsisisi ng pumatay, at siya rin ay namatay bilang martir.”
Isinalaysay nina Al-Bukhari (2826) at Muslim (1890).
Napatunayan din sa isa pang hadith tungkol sa huling taong lalabas mula sa Apoy at huling papasok sa Paraiso na patuloy siyang hihingi sa Allah at magpupumilit sa kanyang panalangin hanggang sabihin niya:
“O aking Panginoon, huwag Mo akong gawing pinakakawawa sa Iyong mga nilikha.”
Pagkatapos ay sinabi ng Propeta ﷺ:
“Patuloy siyang mananalangin hanggang sa pagtawanan siya ng Allah. Kapag tumawa ang Allah sa kanya, sasabihin Niya: ‘Pumasok ka sa Paraiso.’”
Isinalaysay nina Al-Bukhari (7437) at Muslim (182).
Ang mga tekstong ito ay tunay na nagpapatibay sa Katangian ng pagtawa para sa Allah.
Ang pagpapatibay sa Katangian ng pagtawa para sa Allah ay hindi nangangahulugang inihahalintulad Siya sa Kanyang mga nilikha. Sinabi ng Allah:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakaririnig, ang Lubos na Nakakikita.”
[Ash-Shura 42:11]
Ang nararapat ay pagtibayin ang anumang pinagtibay ng Allah para sa Kanyang Sarili o pinagtibay para sa Kanya ng Kanyang Sugo ﷺ, habang naniniwala na ang Kanyang mga Katangian ay naaangkop sa Kanyang Kadakilaan at hindi katulad ng mga katangian ng mga nilikha.
Sinabi ni Al-Ajurri — kaawaan nawa siya ng Allah — sa Al-Shari‘ah:
“Hindi dapat itanong tungkol dito: ‘Paano?’ Sa halip, dapat itong tanggapin at paniwalaan na ang Allah, Makapangyarihan at Dakila, ay tumatawa.”
Kaya hindi dapat itanong kung paano tumatawa ang Allah, at hindi rin dapat ihambing ang Kanyang pagtawa sa pagtawa ng tao.
Ang pagtawa ay kabilang sa mga Katangiang nauugnay sa mga gawain, ibig sabihin, mga Katangiang nauugnay sa kalooban ng Allah. Ginagawa Niya ang mga ito kailanman Niya naisin, ayon sa Kanyang karunungan.
Kabilang sa mga halimbawa nito ang galit, pagkalugod, kagalakan, pagtawa, pagbaba, at istiwa’ sa Trono.
Tungkol naman sa mga Katangiang likas at palaging taglay Niya, tulad ng kaalaman, kapangyarihan, pandinig, at paningin, ang mga ito ay palaging napatunayan para sa Allah. Hindi sinasabing ginagawa Niya ang mga ito kapag Kanyang naisin, sapagkat ang Allah ay palaging Ganap na Maalam, Makapangyarihan, Nakaririnig, at Nakakakita.
Walang teksto na naglilimita sa pagtawa ng Allah sa iisang sitwasyon lamang. Sa halip, Siya ay gumagawa ng anumang Kanyang naisin kailanman Niya naisin, at hindi kayang saklawin ng mga nilikha ang Kanyang kaalaman at mga Katangian.
Sinabi ng Allah:
“At hindi nila Siya nasasaklaw ng kaalaman.”
[Ta-Ha 20:110]
Gayunpaman, may mga partikular na sitwasyong binanggit sa Sunnah kung saan ipinabatid ng Propeta ﷺ na tumatawa ang Allah. Kabilang sa pinakamahalaga ay:
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Tumatawa ang Allah sa dalawang lalaki na pinatay ng isa ang isa, ngunit kapwa sila papasok sa Paraiso: ang isa ay nakikipaglaban sa landas ng Allah at napatay, pagkatapos ay tinanggap ng Allah ang pagsisisi ng pumatay, at siya rin ay namatay bilang martir.”
Isinalaysay nina Al-Bukhari (2826) at Muslim (1890).
Sa hadith ni Abu al-Darda’ — kalugdan nawa siya ng Allah — sinabi ng Propeta ﷺ:
“May tatlo na minamahal ng Allah, tinatawanan Niya, at ikinagagalak Niya...”
Kabilang sa kanila ang isang lalaking iniiwan ang kanyang kagustuhan at higaan at bumabangon sa gabi upang magdasal, kahit maaari naman siyang matulog at magpahinga.
Itinuring ni Al-Albani — kaawaan nawa siya ng Allah — itong hasan sa Al-Silsilah al-Sahihah (3478).
Binanggit din sa parehong hadith ang isang lalaking naglalakbay. Ang kanyang mga kasama ay nagpupuyat nang ilang sandali at pagkatapos ay natutulog, samantalang siya ay bumabangon sa huling bahagi ng gabi upang magdasal sa kabila ng hirap ng paglalakbay.
Ito ay kabilang sa mga gawaing naiulat na ang Allah ay tumatawa sa mga gumagawa nito.
Kabilang din dito ang kuwento ng isang lalaking Ansari na nagbigay-pabor sa panauhin ng Sugo ng Allah ﷺ sa pagkain, kahit hindi sapat ang pagkain para sa kanya at sa kanyang pamilya. Pinatay niya ang ilaw, at siya at ang kanyang asawa ay nagpanggap sa panauhin na kumakain silang kasama niya, samantalang sila mismo ay nagpalipas ng gabi na gutom.
Kinaumagahan, sinabi ng Propeta ﷺ sa kanya:
“Tumawa ang Allah kagabi — o namangha — sa ginawa ninyong dalawa.”
Pagkatapos ay ipinahayag ng Allah:
“At inuuna nila ang iba kaysa sa kanilang mga sarili kahit sila ay nangangailangan. At sinumang mapangalagaan mula sa kasakiman ng kanyang sariling kaluluwa, sila ang mga matagumpay.”
[Al-Hashr 59:9]
Isinalaysay nina Al-Bukhari (3798) at Muslim (2054).
Ang Katangian ng pagtawa ay napatunayan para sa Allah sa pamamagitan ng mga autentikong hadith. Ito ay isang Katangiang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan at kasakdalan at hindi katulad ng pagtawa ng mga nilikha. Ito ay kabilang sa mga Katangiang nauugnay sa Kanyang mga gawain at kalooban.
Naiulat na tumatawa ang Allah sa ilang sitwasyon, kabilang ang kalagayan ng dalawang lalaki na pinatay ng isa ang isa ngunit kapwa papasok sa Paraiso; ang alipin na bumabangon upang magdasal sa gabi at iniiwan ang kanyang kaginhawahan; ang manlalakbay na bumabangon upang magdasal sa gabi; at ang mga dakilang gawa ng pagbibigay-pabor sa iba kahit ang gumagawa nito ay nangangailangan din.
Ang nararapat ay pagtibayin ang anumang tunay na napatunayan mula sa Allah at sa Kanyang Sugo ﷺ nang hindi tinatanong kung paano, nang walang paghahambing at paghahalintulad, habang naniniwalang ang Allah ang higit na nakaaalam tungkol sa Kanyang Sarili at Kanyang mga Katangian.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.