Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasaatas ng Sugo ni Allah.
Hindi tama na ipaliwanag ang Istiwa ni Allah تعالى sa ibabaw ng Trono bilang nangangahulugan na ang Kanyang utos ay napunta o nanirahan sa ibabaw ng Trono, at hindi rin tama na sabihin na ang Trono ang lugar kung saan nagmumula ang mga banal na utos. Ang tama ay si Allah تعالى ay nasa ibabaw ng Kanyang Trono, at ang Istiwa sa ibabaw ng Trono ay isang katangiang tunay na para sa Kanya sa paraang naaayon sa Kanyang kamahalan. Ipinaliwanag ng mga Salaf ang Istiwa bilang pag-angat at pagtaas, nang hindi tinutukoy kung paano at nang hindi inihahambing sa mga katangian ng mga nilikha.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Tunay na ang inyong Panginoon ay si Allah na lumikha ng mga langit at lupa sa loob ng anim na araw, pagkatapos ay nag-Istiwa sa ibabaw ng Trono, na pinamamahalaan ang kautusan. Walang tagapamagitan maliban pagkatapos ng Kanyang pahintulot. Iyan si Allah, ang inyong Panginoon, kaya sambahin ninyo Siya. Hindi ba kayo magninilay?﴾ [Yunus: 3].
Ang Inilarawan ni Allah تعالى na namamahala sa kautusan ay si Allah سبحانه, at hindi ang Trono, sapagkat ang panghalip sa pananalitang ﴿namamahala sa kautusan﴾ ay tumutukoy kay Allah تعالى.
Samakatuwid, hindi tama na sabihin na ang Trono ang lugar kung saan nagmumula ang mga banal na utos, o na ang utos ni Allah ay pumapasok sa Trono o maaaring saklawin ng alinmang nilikha.
Ang Istiwa sa ibabaw ng Trono ay kabilang sa mga katangiang itinakda ni Allah تعالى para sa Kanyang Sarili. Dapat itong paniwalaan ayon sa pagkakabanggit nito sa mga teksto, habang pinapawalang-kaugnay si Allah sa anumang pagkakahawig sa Kanyang mga nilikha.
Ipinaliwanag ng mga Salaf ang Istiwa bilang pag-angat at pagtaas.
Iniulat ni Imam al-Bukhari رحمه الله mula kina Abu al-‘Aliyah at Mujahid na ang Istiwa ay nangangahulugang pag-angat at pagtaas sa ibabaw ng Trono.
Sinabi ni al-Baghawi رحمه الله sa pagpapaliwanag sa sinabi ni Allah تعالى:
﴿Pagkatapos ay bumaling Siya sa langit﴾
na ang kahulugan nito ay pag-angat, at iniulat niya ito mula kay Ibn ‘Abbas at sa karamihan ng mga unang mufassir.
Ito ang wastong pamamaraan: pagtanggap at pagpapatunay sa anumang nakasaad sa mga teksto, habang naniniwalang ang paraan kung paano nag-Istiwa si Allah تعالى ay Siya lamang ang nakaaalam. Kaya hindi itinatanong: “Paano Siya nag-Istiwa?”, at ang Kanyang Istiwa ay hindi inihahambing sa Istiwa ng mga nilikha.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakakarinig, ang Lubos na Nakakakita﴾ [Ash-Shura: 11].
Hindi.
Ang pagkakaroon ng dalawang bagay ng isang parehong paglalarawan ay hindi nangangahulugan na magkapareho sila sa kanilang tunay na kalagayan.
Inilarawan ni Allah تعالى ang Trono bilang dakila, at inilarawan ang Qur’an bilang dakila. Inilarawan din Niya ang Trono bilang marangal, at ang Qur’an bilang marangal. Inilarawan Niya ang Trono bilang kagalang-galang, at inilarawan din Niya ang ibang mga nilikha sa pamamagitan ng mga katangiang nagpapahiwatig ng karangalan.
Sinabi ni Allah تعالى tungkol kay Jibril عليه السلام:
﴿Tunay na ito ay salita ng isang marangal na sugo﴾ [At-Takwir: 19].
At tungkol sa trono ni Bilqis:
﴿At siya ay may isang dakilang trono﴾ [An-Naml: 23].
At tungkol sa Qur’an:
﴿Bagkus, ito ay isang maringal na Qur’an﴾ [Al-Buruj: 21].
At sinabi Niya:
﴿Tunay na ito ay isang marangal na Qur’an﴾ [Al-Waqi‘ah: 77].
At sinabi Niya:
﴿Tungkol saan sila nagtatanungan sa isa’t isa? Tungkol sa dakilang balita﴾ [An-Naba’: 1–2].
Samakatuwid, nagkakaiba ang kahulugan ayon sa bagay na inilalarawan. Ang katangian ng isang nilikha ay nilikha at naaangkop sa nilikhang iyon, samantalang ang mga katangian ni Allah تعالى ay naaangkop sa Kanya at hindi katulad ng mga katangian ng mga nilikha.
Hindi tama na itayo ang mga usapin ng aqidah sa paghahambing ng Trono sa papel na sinusulatan ng Qur’an.
Ang Qur’an ay Salita ni Allah تعالى, at ito ay hindi nilikha, samantalang ang papel, tinta, at pagsulat ay mga nilikha. Ang katotohanang ang Salita ni Allah ay nakasulat sa Mushaf ay hindi nangangahulugan na ang Salita ni Allah ay naging nilikha, ni nangangahulugan na ang katangian ng pagsasalita ay nananahan sa papel.
Gayundin, hindi tama na mula rito ay sabihin na ang utos ni Allah ay napunta sa Trono at pagkatapos ay gawin itong kahulugan ng Istiwa ni Allah sa ibabaw ng Trono.
Ang mga ito ay mga palagay na walang batayan sa Qur’an o Sunnah, at hindi ito ginamit ng mga Salaf sa pagpapaliwanag ng Istiwa.
Ang mga usapin tungkol sa mga Pangalan at Katangian ni Allah ay kabilang sa pinakamahahalagang paksa sa relihiyon. Kaya hindi tama na ipaliwanag ang mga teksto batay lamang sa mga posibilidad na pangkaisipan o mga paghahambing na walang patunay.
Ang Qur’an at Sunnah ang batayan sa usapin ng aqidah, kasama ang pagbabalik sa mga pagpapaliwanag ng mga Sahabah, Tabi‘un, at mga imam ng Ahl as-Sunnah, gayundin ang pag-unawa sa wikang Arabe kung saan ipinahayag ang Qur’an.
Kaya ang sinumang nais sumulat tungkol sa mga usapin ng aqidah ay dapat na maingat na tiyakin ang kanyang mga sinasabi at ipasuri ang kanyang isinulat sa mga dalubhasang iskolar, upang hindi siya magpalaganap ng maling pagpapakahulugan na maaaring sundin ng mga tao.
Hindi tama na sabihin na ang kahulugan ng ﴿Siya ay nag-Istiwa sa ibabaw ng Trono﴾ ay na ang utos ni Allah ay napunta sa ibabaw ng Trono, ni na ang Trono ang pinagmumulan ng mga banal na utos.
Ang tama ay si Allah تعالى ay nag-Istiwa sa ibabaw ng Trono ayon sa Kanyang ipinahayag tungkol sa Kanyang Sarili. Ang Kanyang Istiwa ay tunay at naaayon sa Kanyang kamahalan, at ipinaliwanag ito ng mga Salaf bilang pag-angat at pagtaas, nang hindi tinutukoy kung paano at nang hindi inihahambing sa mga nilikha.
Gayundin, ang pagkakaroon ng Qur’an, Trono, o iba pang bagay ng ilang parehong paglalarawan—gaya ng kadakilaan, karangalan, at kaluwalhatian—ay hindi nangangahulugang magkapareho sila, sapagkat ang bawat katangian ay naaangkop sa bagay na inilalarawan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.