Ang papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakamay ng Sugo ni Allah.
Ayon sa Ahl al-Sunnah wa al-Jamāʿah, napatunayan na si Allah تعالى ay may dalawang mata na naaangkop sa Kanyang kamahalan, nang walang paghahalintulad sa mga mata ng mga nilikha at walang pagtatanong kung paano ang mga ito. Kabilang sa pinakamalalakas na katibayan ang napatunayan sa dalawang Ṣaḥīḥ mula sa sinabi ng Propeta ﷺ: “Ang inyong Panginoon ay hindi bulag sa isang mata,” bilang paghahambing sa paglalarawan sa Dajjāl bilang bulag sa isang mata. Tungkol naman sa taong hindi naging malinaw sa kanya ang katibayan para sa anyong dalawahan at dahil dito ay pinatutunayan lamang niya ang katangian ng isang mata para kay Allah, hindi siya dapat hatulan na kafir, bagama’t nagkamali siya sa pag-unawa sa posisyon ng Ahl al-Sunnah.
Napatunayan sa Ṣaḥīḥ al-Bukhārī mula kay ʿAbdullah ibn Masʿūd رضي الله عنه na sinabi ng Propeta ﷺ tungkol sa Dajjāl:
“Tunay na si Allah ay hindi nakatago sa inyo; tunay na si Allah ay hindi bulag sa isang mata,” at itinuro niya ang kanyang mata, pagkatapos ay binanggit na ang huwad na Mesiyas, ang Dajjāl, ay bulag sa kanyang kanang mata.
Napatunayan din sa Bukhārī at Muslim mula kay Anas رضي الله عنه na sinabi ng Propeta ﷺ:
“Walang propeta na hindi nagbabala sa kanyang sambayanan tungkol sa sinungaling na bulag sa isang mata. Tunay na siya ay bulag sa isang mata, samantalang ang inyong Panginoon ay hindi bulag sa isang mata.”
Ang hadith na ito ay kabilang sa pinakamalinaw na mga katibayan tungkol sa usaping ito. Pinatunayan ng Propeta ﷺ na si Allah تعالى ay malaya sa katangian ng pagiging bulag sa isang mata. Ang pagiging bulag sa isang mata ay nangangahulugan ng pagkawala ng gamit ng isa sa mga mata o pagkawala ng paningin nito.
Samakatuwid, hindi lamang ito nangangahulugan ng ganap na pagkabulag. Ito ay isang kakulangan na tumatama sa isa sa mga mata. Kaya ang paglalarawan sa Dajjāl bilang bulag sa isang mata ay nagpapakita ng kanyang kakulangan, samantalang si Allah تعالى ay malaya sa anumang kakulangan.
May iba pang mga teksto na sumusuporta sa pagpapatunay ng dalawang mata.
Isinalaysay ni al-Bayhaqī ang hadith ni ʿUqbah ibn ʿĀmir رضي الله عنه, kung saan sinabi ng Propeta ﷺ:
“Tunay na ang ating Panginoon ay Ganap na Nakaririnig at Ganap na Nakakakita,”
at itinuro niya ang kanyang mga mata. Binanggit ni al-Ḥāfiẓ Ibn Ḥajar na ang sanad nito ay ḥasan o mabuti.
Mayroon ding salaysay mula kay al-Dārimī na gumagamit ng anyong dalawahan.
Sinabi ni Imam Ibn Khuzaymah, nawa’y kahabagan siya ni Allah:
“Sinasabi namin: Ang aming Tagapaglikha at Panginoon ay may dalawang mata na ginagamit Niya sa pagkakita...”
Ipinapakita nito na may mga imam mula sa Ahl al-Sunnah na naunawaan mula sa mga teksto ang pagpapatunay ng dalawang mata para kay Allah تعالى.
Iniulat din ni Abū al-Ḥasan al-Ashʿarī na pinatutunayan ito ng mga taong sumusunod sa hadith at Sunnah, at kabilang sa kanilang paniniwala:
“At Siya ay may dalawang mata nang walang pagtatanong kung paano, gaya ng sinabi Niya: ‘Upang ikaw ay mapalaki sa ilalim ng Aking mata.’” [Ṭā Hā: 39]
Sinabi ni Shaykh Ibn ʿUthaymīn, nawa’y kahabagan siya ni Allah:
“Nagkakaisa ang Ahl al-Sunnah na ang mga mata ay dalawa.”
Samakatuwid, ang kinikilalang pananaw ng Ahl al-Sunnah ay ang pagpapatunay ng dalawang mata para kay Allah تعالى sa paraang naaangkop sa Kanya.
Maaaring itanong ng ilan: Kung si Allah ay may dalawang mata, bakit ginagamit minsan sa Qur’an ang isahan at minsan ang maramihan?
Sinabi ni Allah تعالى kay Moises عليه السلام:
“At upang ikaw ay mapalaki sa ilalim ng Aking mata.” [Ṭā Hā: 39]
At tungkol sa Arka ni Noe عليه السلام, sinabi Niya:
“At gawin mo ang Arka sa ilalim ng Aming mga mata at ayon sa Aming kapahayagan.” [Hūd: 37]
Ang pagkakaiba ng isahan at maramihan ay hindi nangangahulugang itinatanggi ang anyong dalawahan. Ang Sunnah ay naglalaman ng mga paliwanag na nagpapalinaw sa kahulugan, at binibigyang-kahulugan ng Ahl al-Sunnah ang mga tekstong ito sa paraang naaangkop kay Allah تعالى, habang pinatutunayan ang mga katangiang napatunayan nang walang paghahalintulad sa mga nilikha.
Hindi.
Kung ang isang Muslim ay naniniwalang si Allah تعالى ay may isang mata, batay sa mga tekstong kanyang nalalaman, ngunit hindi naging malinaw sa kanya ang katibayan para sa anyong dalawahan, hindi siya dapat hatulan na kafir.
Ang pagkakamali sa pag-unawa sa ilang detalye ng mga usapin tungkol sa mga katangian ni Allah ay hindi awtomatikong nagiging dahilan upang maging kafir ang isang Muslim, lalo na kung ang kanyang layunin ay sundin ang katotohanan at hindi niya sadyang tinanggihan o kinutya ang mga teksto.
Ngunit kapag naging malinaw sa kanya ang mapananaligang katibayan, tungkulin niyang tanggapin ang napatunayan mula kay Allah at sa Kanyang Sugo ﷺ, at paniwalaan na ang mga katangian ni Allah تعالى ay naaangkop sa Kanyang kamahalan at hindi katulad ng mga katangian ng mga nilikha.
Ayon sa Ahl al-Sunnah wa al-Jamāʿah, napatunayan na si Allah تعالى ay may dalawang mata na naaangkop sa Kanyang kamahalan. Kabilang sa mga katibayan ang sinabi ng Propeta ﷺ: “Ang inyong Panginoon ay hindi bulag sa isang mata,” kasama ang mga salaysay at pahayag mula sa mga imam ng Ahl al-Sunnah na nagpapatunay sa dalawang mata.
Ang pagiging bulag sa isang mata ay hindi nangangahulugan ng ganap na pagkabulag, kundi pagkawala ng gamit o paningin ng isa sa mga mata. Kaya ang paglalarawan sa Dajjāl bilang bulag sa isang mata ay nagpapakita ng kanyang kakulangan, samantalang si Allah تعالى ay malaya sa anumang kakulangan.
Ang taong hindi naging malinaw sa kanya ang katibayan para sa anyong dalawahan at dahil dito ay isang mata lamang ang kanyang pinatutunayan para kay Allah ay hindi nagiging kafir dahil dito, bagama’t nagkamali siya sa usaping ito. Dapat ipaliwanag sa kanya ang katibayan nang mahinahon.
Sa mga katangian ni Allah تعالى, tungkulin nating patunayan ang napatunayan nang walang paghahalintulad at walang pagtatanong kung paano.
At si Allah ang higit na nakaaalam.