Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanila ng Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Ang salaysay na iniugnay kay Imam Malik, kaawaan nawa siya ni Allah, na may mga salitang “Si Allah ay nasa kalangitan at ang Kanyang kaalaman ay nasa lahat ng lugar” ay napatunayang tunay mula sa kanya. Isinalaysay ito ni ʿAbdullah ibn Ahmad mula sa kanyang ama, mula kay Surayj ibn an-Nuʿmān, mula kay ʿAbdullah ibn Nafiʿ. Isinalaysay din ito ni Imam al-Ājurrī mula kay Imam Ahmad sa pamamagitan ng parehong chain. Pinagtibay ito ng ilang pangunahing iskolar, kabilang si Imam adh-Dhahabī. Bukod dito, hindi nag-iisa si ʿAbdullah ibn Nafiʿ sa pagsasalaysay ng bagay na salungat sa kilalang paninindigan ni Imam Malik at ng Ahl as-Sunnah tungkol sa kataasan ni Allah, ang Kataas-taasan.
Isinalaysay ni ʿAbdullah ibn Ahmad sa kanyang aklat na “As-Sunnah”:
“Isinalaysay sa akin ng aking ama: isinalaysay sa amin ni Surayj ibn an-Nuʿmān: isinalaysay sa amin ni ʿAbdullah ibn Nafiʿ, na nagsabi: Si Malik ibn Anas ay nagsasabi:
‘Ang pananampalataya ay salita at gawa... At sinabi ni Malik: Si Allah ay nasa kalangitan, at ang Kanyang kaalaman ay nasa lahat ng lugar; walang bagay na nalalayo sa Kanya.’”
Ang salaysay na ito ang pinag-uusapan tungkol sa pagiging tunay nito.
Isinalaysay ni al-Ājurrī sa “Ash-Sharīʿah” mula kay Imam Ahmad na sinabi niya:
“Sinabi ni Malik ibn Anas: Si Allah, ang Makapangyarihan at Dakila, ay nasa kalangitan, at ang Kanyang kaalaman ay nasa lahat ng lugar; walang lugar na nalalayo rito.”
Nang tanungin si Imam Ahmad: “Sino ang nagsabi sa iyo nito mula kay Malik?”, sumagot siya:
“Narinig ko ito mula kay Surayj ibn an-Nuʿmān, mula kay ʿAbdullah ibn Nafiʿ.”
Pinatitibay nito ang pag-uugnay ng pahayag na ito kay Imam Malik, kaawaan nawa siya ni Allah.
Ang mga nagpahina sa salaysay ay umasa sa mga sinabi tungkol kay ʿAbdullah ibn Nafiʿ as-Sāʾigh hinggil sa kanyang memorya.
Batay sa mga pahayag ng mga iskolar na nagsusuri sa mga tagapagsalaysay, siya ay mapagkakatiwalaan at may maaasahang nakasulat na tala, bagaman may kaunting kahinaan sa kanyang memorya.
Sinabi ni al-Hāfiz Ibn Hajar, kaawaan nawa siya ni Allah:
“Si ʿAbdullah ibn Nafiʿ as-Sāʾigh... ay mapagkakatiwalaan at may tamang aklat, ngunit may kahinaan sa kanyang memorya.”
Gayunman, hindi ito nangangahulugang dapat tanggihan ang lahat ng kanyang mga salaysay. Sa halip, sinusuri ang bawat salaysay mismo, kasama ang mga palatandaan at mga patunay na nakapaligid dito.
Sa kasong ito, may mga palatandaang nagpapatibay sa salaysay.
Si ʿAbdullah ibn Nafiʿ ay isa sa mga malapit na kasama ni Imam Malik, kaawaan nawa siya ni Allah. Isinalaysay ng mga iskolar kung gaano siya kalapit sa kanya.
Sinabi ni Ibn Saʿd:
“Mahigpit siyang nanatiling kasama ni Malik ibn Anas at wala siyang inuuna kaysa sa kanya.”
Sinabi ni Imam Ahmad, ayon sa salaysay ni Abu Dawud, na si ʿAbdullah ibn Nafiʿ ay pinakamahusay na nakaaalam sa mga pananaw at mga hadith ni Malik, at kabisado niya ang mga hadith ni Malik. Isinalaysay din mula kay Ahmad ibn Salih na sinabi niya:
“Siya ang taong pinakamarunong tungkol kay Malik at sa kanyang mga hadith.”
Kaya ang salaysay na ito ay hindi basta pahayag na ipinasa ng isang tagapagsalaysay na malayo kay Imam Malik. Sa halip, ito ay salaysay ng isang mag-aaral na malapit na sumama sa kanya at nakaaalam sa kanyang pananaw at paniniwala.
Bukod dito, ang salaysay ay tumutukoy sa isang kilalang prinsipyo sa paniniwala ni Imam Malik at ng Ahl as-Sunnah, hindi sa isang kakaiba o hiwalay na pananaw.
Ang salaysay na ito ay hindi naglalaman ng kahulugang hindi katanggap-tanggap o salungat sa kilalang paninindigan ni Imam Malik, kaawaan nawa siya ni Allah.
Isinalaysay din ng mga iskolar mula sa kanya ang kanyang tanyag na pahayag tungkol sa istiwāʾ:
“Ang istiwāʾ ay kilala, ang paraan nito ay hindi alam, ang paniniwala rito ay obligado, at ang pagtatanong tungkol dito ay isang bidʿah.”
Isinalaysay ni Abu ʿUmar Ibn ʿAbd al-Barr, kaawaan nawa siya ni Allah, mula sa Ahl as-Sunnah ang pagpapatibay sa kataasan ni Allah, ang Kataas-taasan. Sa pagpapaliwanag sa talata:
“At Siya ay kasama ninyo saan man kayo naroroon.” [Al-Hadīd: 4]
ipinaliwanag niya na ang tinutukoy nito ay ang Kanyang kaalaman, habang pinagtitibay ang kataasan ni Allah sa ibabaw ng Kanyang Trono.
Sinabi ni Ibn ʿAbd al-Barr:
“Si Allah, ang Makapangyarihan at Dakila, ay nasa kalangitan sa ibabaw ng Trono, higit sa pitong kalangitan, at ang Kanyang kaalaman ay nasa lahat ng lugar, gaya ng sinabi ng Ahl as-Sunnah, mga iskolar ng fiqh at mga tagapagsalaysay.”
Isinalaysay din ni Abu ʿUmar at-Talamankī ang pinagkaisahang pananaw ng Ahl as-Sunnah na si Allah, ang Kataas-taasan, ay istawā sa Kanyang Trono sa tunay na kahulugan, at sa kontekstong ito ay isinalaysay niya ang pahayag ni Malik:
“Si Allah ay nasa kalangitan at ang Kanyang kaalaman ay nasa lahat ng lugar.”
Hindi dapat unawain ang pahayag na ito na para bang si Allah, ang Kataas-taasan, ay nakapaloob sa isang lugar o sumasaklaw rito sa paraang ang isang nilalang ay sumasaklaw sa ibang nilalang.
Ayon sa mga nagpapatibay sa salaysay, ang kahulugan nito ay ang pagpapatibay sa kataasan ni Allah, kasama ang pagpapatibay na ang Kanyang kaalaman ay sumasaklaw sa lahat ng bagay.
Sinabi ng Allah:
“At Siya ay kasama ninyo saan man kayo naroroon, at nakikita ni Allah ang inyong ginagawa.” [Al-Hadīd: 4]
Ang pagiging “kasama” ni Allah sa Kanyang mga nilikha ay hindi nangangahulugang Siya ay nakahalo sa kanila o nakapaloob sa kanila. Sa halip, Siya ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha, habang ang Kanyang kaalaman ay sumasaklaw sa kanila, at walang anumang kalagayan nila ang nakatago sa Kanya.
Ang salaysay mula kay Imam Malik, kaawaan nawa siya ni Allah: “Si Allah ay nasa kalangitan at ang Kanyang kaalaman ay nasa lahat ng lugar,” ay tunay na napatunayang mula sa kanya. Isinalaysay ito ni ʿAbdullah ibn Ahmad mula sa kanyang ama, at isinalaysay ito ni al-Ājurrī mula kay Imam Ahmad sa pamamagitan ng parehong chain. Pinagtibay ito ng ilang iskolar, kabilang si Imam adh-Dhahabī.
Ang mga sinabi tungkol sa memorya ni ʿAbdullah ibn Nafiʿ ay hindi sapat upang tanggihan ang salaysay na ito, sapagkat siya ay mapagkakatiwalaan at may maaasahang nakasulat na tala. Isa rin siya sa mga taong pinakamalapit na sumama kay Imam Malik at kabilang sa mga pinaka-bihasa sa kanyang mga pananaw at hadith. Bukod dito, ang nilalaman ng salaysay ay naaayon sa kilalang paninindigan ni Imam Malik at ng Ahl as-Sunnah tungkol sa kataasan ni Allah at sa paglaganap ng Kanyang kaalaman sa lahat ng bagay.
At si Allah ang higit na nakaaalam.