Ang papuri ay kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakay ng Sugo ni Allah.
Ang kahulugan ng salita ni Allah, “Na nagpakaganap sa lahat ng Kanyang nilikha,” ay na pinahusay at ginawang ganap ni Allah ang paglikha ng bawat bagay, at binigyan Niya ang bawat nilalang ng anyo at mga katangiang angkop sa karunungan at layunin kung bakit Niya ito nilikha. Hindi kinakailangang nangangahulugan ang talata na ang bawat nilalang ay nasa pinakamagandang anyo na maaaring maisip mula sa pananaw ng pisikal na kagandahan.
Sinabi ni Allah:
“Siya ang Nakaaalam ng mga bagay na hindi nakikita at nakikita, ang Makapangyarihan, ang Mahabagin. Na nagpakaganap sa lahat ng Kanyang nilikha at nagsimula sa paglikha ng tao mula sa putik.” [As-Sajdah: 6–7]
Ipinaliwanag ng ilang iskolar ang salita ni Allah, “Na nagpakaganap sa lahat ng Kanyang nilikha,” na nangangahulugang: Ginawa Niya ang lahat nang maayos, eksakto, at ganap.
Ito ay naaayon sa Kanyang sinabi:
“Ang gawa ni Allah, na nagpakaganap sa lahat ng bagay.” [An-Naml: 88]
Sinabi ni Al-Qurtubi, kaawaan siya ni Allah, na ang kahulugan ng “nagpakaganap” ay ginawa ni Allah ang bawat nilalang nang maayos at naaangkop; ibig sabihin, binigyan ang bawat nilalang ng anyo at mga katangiang angkop sa layunin kung saan ito nilikha ni Allah.
Sinabi rin ni Allah:
“Ang aming Panginoon ay Siyang nagbigay sa bawat bagay ng anyong angkop dito, pagkatapos ay ginabayan ito.” [Ta-Ha: 50]
Hindi nilikha ni Allah ang tao na parang hayop, at hindi rin Niya nilikha ang hayop na parang tao. Sa halip, binigyan Niya ang bawat nilalang ng bagay na angkop dito, ginawang ganap ang paglikha nito, at ginabayan ito sa kung ano ang makabubuti para rito.
Binanggit ng ilang tagapagpaliwanag ng Qur’an na ang salitang “nagpakaganap” ay maaari ring mangahulugan ng kagandahan ng anyo at hitsura. Gayunman, hindi ito nangangahulugan na pantay-pantay ang lahat ng nilalang sa kagandahan o na ang bawat tao ay may pinakamagandang anyo na maaaring umiral.
May mga antas ang kagandahan, at maaaring maging maganda ang isang bagay sa sarili nito kahit may ibang bagay na mas maganda.
Gayundin, ang pagiging ganap ng pagkakalikha ay hindi nangangahulugang ang tao ay malaya sa lahat ng kakulangan o pagsubok. Maaaring ang ilan ay subukin sa pamamagitan ng sakit, kapansanan, o deformidad, at hindi ito salungat sa pagiging ganap ng paglikha ni Allah, sapagkat ang dapat tingnan ay ang karunungan, tungkulin, at layunin, hindi lamang ang paghahambing ng pisikal na anyo ng mga tao.
Si Allah, ang Kataas-taasan, ay may kapangyarihan sa lahat ng bagay, ngunit hindi nangangahulugan ang karunungan na dapat Niyang gawing iisa ang anyo ng lahat ng nilalang o bigyan ang lahat ng pinakamataas na anyong kayang isipin ng tao.
Nilikha ni Allah ang mga anghel, tao, hayop, at lahat ng iba pang nilalang, at binigyan Niya ang bawat uri ng sariling katangian at tungkuling angkop dito.
Maaaring ang isang nilalang ay may isang partikular na anyo na kapag binago ay mawawala ang karunungan kung bakit ito nilikha.
Dahil dito, ipinaliwanag ni As-Sa‘di, kaawaan siya ni Allah, ang salita:
“Ang aming Panginoon ay Siyang nagbigay sa bawat bagay ng anyong angkop dito, pagkatapos ay ginabayan ito,”
na binigyan ni Allah ang bawat nilalang ng anyong angkop dito, na nagpapakita ng pagiging ganap ng Kanyang paglikha, at pagkatapos ay ginabayan ito sa layunin kung saan ito nilikha.
Kaya ang pagiging ganap dito ay nauugnay sa katumpakan ng paglikha at sa pagiging angkop nito sa karunungan at layunin kung saan ito nilikha.
Ang pagkakaroon ng sakit, kapansanan, o mga sakuna ay hindi nangangahulugang hindi mabuti o hindi ganap ang pagkilos ni Allah.
Halimbawa, ang sakit ay maaaring maging paraan upang subukin ang maysakit sa pamamagitan ng pagtitiis, at subukin ang malusog sa pamamagitan ng pasasalamat. Maaari rin itong magbunga ng mga kapakinabangan at karunungang hindi nauunawaan ng tao.
Sinabi ni Allah:
“At ginawa Namin ang ilan sa inyo na pagsubok para sa iba: kayo ba ay magtitiis? At ang iyong Panginoon ay Nakakakita.” [Al-Furqan: 20]
Kaya ang isang bagay ay maaaring masakit o hindi kanais-nais mula sa isang pananaw, ngunit maaaring may mga karunungan at kapakinabangan sa likod ng pag-iral nito na ginagawa itong bahagi ng karunungan at pagiging ganap ng paglikha ni Allah.
Dahil dito, ipinaliwanag ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan siya ni Allah, na ang isang nilalang ay maaaring magkaroon ng kasamaan mula sa isang pananaw, ngunit ang kasamaang iyon ay hindi lubos na kasamaan sa lahat ng pananaw. Sa halip, maaaring magbunga ito ng higit na kabutihan at karunungan.
Si Allah ang Tagalikha ng lahat ng bagay, kabilang ang mga gawa ng Kanyang mga alipin sa aspeto ng paglikha at pagtatakda. Hindi ito nangangahulugan na mahal ni Allah ang kasamaan, iniutos Niya ito, o sinasang-ayunan Niya ito ayon sa Kanyang Batas.
Ang pagpatay, pang-aapi, at pagsuway, halimbawa, ay masama sa aspeto ng kilos at pagpili ng tao, at mananagot ang tao sa kanyang ginawa. Gayunpaman, ang pagkakaroon ng mga bagay na ito sa mundo ay kabilang sa pagtatakda at karunungan ni Allah.
Dahil dito, ang kasamaan ay hindi iniuugnay kay Allah nang hiwalay, gaya ng nasa panalangin ng Propeta, sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala:
“At ang kasamaan ay hindi nagmumula sa Iyo.” [Muslim: 771]
Samakatuwid, maaaring umiral ang kasamaan sa mga nilikha ni Allah o sa mga gawa ng Kanyang mga alipin, ngunit walang ginagawa si Allah nang walang layunin. May mga dakilang karunungan sa Kanyang paglikha at pagtatakda; may ilan tayong nalalaman at marami tayong hindi nalalaman.
Ang kahulugan ng salita ni Allah, “Na nagpakaganap sa lahat ng Kanyang nilikha,” ay na pinahusay at ginawang ganap ni Allah ang paglikha ng lahat ng bagay, at binigyan Niya ang bawat nilalang ng anyo at mga katangiang angkop sa karunungan kung saan ito nilikha.
Hindi nito kinakailangang mangahulugan na pantay-pantay ang lahat ng nilalang sa kagandahan o na ang mga tao ay malaya sa sakit, deformidad, o kakulangan. Ang mga bagay na ito ay hindi salungat sa pagiging ganap ng paglikha, dahil may mga karunungan, kapakinabangan, at pagsubok na maaaring nasa likod ng mga ito.
Gayundin, ang pagkakaroon ng kasamaan ay hindi salungat sa pagiging ganap ng paglikha at pagtatakda ni Allah. Ang kasamaan ay hindi lubos na masama sa lahat ng pananaw, at maaaring may mga karunungan at kapakinabangan sa likod nito na hindi nalalaman ng tao.
At si Allah ang higit na nakaaalam.