Ang papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasaatin ng Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Si Allah, ang Kataas-taasan, ay may kapangyarihan sa lahat ng bagay, kabilang ang paglipol sa anumang nilalang na Kanyang naisin, sapagkat ang lahat ng nilalang ay Kanya at nasa ilalim ng Kanyang kapangyarihan. Ngunit ang pagkakaroon ni Allah ng kakayahang gawin ang isang bagay ay hindi nangangahulugang tiyak na gagawin Niya ito. Ipinaalam Niya sa atin na may ilang nilalang na nilikha Niya upang manatili, tulad ng Paraiso, Impiyerno at Trono. Kaya hindi dapat abalahin ng Muslim ang sarili sa pag-iisip tungkol sa mga bagay na hindi sinabi ni Allah na mangyayari, at hindi rin dapat gawing dahilan ng pag-aalinlangan o mapanghimasok na kaisipan ang kawalan ng kakayahan ng isip na isipin kung paano ito mangyayari.
Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
“At kung nanaisin ni Allah, maaari Niyang alisin ang kanilang pandinig at kanilang paningin. Tunay na si Allah ay Makapangyarihan sa lahat ng bagay.” [al-Baqarah: 20]
At sinabi Niya:
“Kay Allah ang paghahari ng mga langit at lupa at ng anumang nasa pagitan ng mga ito. Lumilikha Siya ng anumang Kanyang nais, at si Allah ay Makapangyarihan sa lahat ng bagay.” [al-Ma’idah: 17]
At sinabi ni Allah:
“Sabihin: ‘Maglakbay kayo sa lupa at tingnan ninyo kung paano Niya sinimulan ang paglikha. Pagkatapos ay lilikhain ni Allah ang huling paglikha. Tunay na si Allah ay Makapangyarihan sa lahat ng bagay.’” [al-‘Ankabut: 20]
Kung paanong kaya ni Allah na bigyang-iral ang isang nilalang matapos itong hindi umiiral, kaya rin Niyang lipulin ang anumang nilalang na Kanyang nais.
Walang pagkakaiba sa batayang kapangyarihan ni Allah sa pagitan ng isang nilalang at ng isa pa dahil lamang sa kanilang pagiging mga nilalang. Ang Trono, tubig at lahat ng umiiral ay nilikha ni Allah, at lahat ay nasa ilalim ng Kanyang paghahari at kapangyarihan.
Ang kakayahan ni Allah na puksain ang isang bagay ay hindi nangangahulugang lahat ng nilalang ay talagang lilipulin.
Ipinaliwanag ng mga iskolar, batay sa mga teksto ng kapahayagan, na may ilang nilalang na nilikha ni Allah upang manatili, tulad ng Paraiso, Impiyerno at Trono.
Itinakda ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan nawa siya ni Allah, na ang pananaw ng mga unang salinlahi ng Ummah at ng mga imam nito ay na may ilang nilalang na hindi lubusang maglalaho, tulad ng Paraiso, Impiyerno at Trono, at iba pa.
Samakatuwid, may mahalagang pagkakaiba sa pagitan ng:
Hindi lahat ng bagay na kayang gawin ni Allah ay kinakailangang Kanyang gawin.
Oo. Pinairal ni Allah ang mga nilalang matapos silang hindi umiiral. Hindi ito nangangahulugan na ang nilalang ay bahagi ng Esensya ni Allah o bahagi ng Kanyang kapangyarihan.
Ang Tagapaglikha, Kaluwalhatian sa Kanya, ay iba sa mga nilalang. At si Allah ay walang katulad.
Kapag sinasabi nating “nilalang ni Allah ang isang bagay mula sa kawalan,” ang ibig sabihin ay hindi ito umiiral noon at pagkatapos ay pinairal ito ni Allah sa pamamagitan ng Kanyang kapangyarihan at kalooban. Hindi ibig sabihin na ang “kawalan” ay isang materyal na pinagmulan ng nilalang, ni hindi ibig sabihin na ang nilalang ay bahagi ng kapangyarihan ni Allah.
Ang kapangyarihan ay isa sa mga katangian ni Allah, samantalang ang mga nilalang ay mga nilikhang bunga ng Kanyang kapangyarihan at kalooban. Hindi sila ang kapangyarihan ni Allah at hindi rin bahagi ng Kanyang Esensya.
Ang kawalan ng kakayahan ng tao na isipin ang isang bagay ay hindi nangangahulugang imposible ito, lalo na at hindi nangangahulugang ang paniniwala rito ay kawalan ng pananampalataya.
Naniniwala tayo sa anumang ipinabatid sa atin ni Allah, at hindi kinakailangang maunawaan natin kung paano ito mangyayari.
Napakahalaga nito sa mga usapin ng hindi nakikita. May hangganan ang isip ng tao, at hindi tama na ituring na imposible ang lahat ng hindi natin kayang isipin.
Kaya hindi kailangang paulit-ulit na tanungin ng Muslim ang sarili: Paano magkakaroon ng kawalan matapos umiral ang isang bagay? Paano lilipulin ang Trono? Paano maaaring walang matirang nilalang?
Ang mga tanong na ito ay tungkol sa paraan ng isang bagay na hindi ipinaalam ni Allah sa atin nang detalyado. Ang labis na pagtalakay dito ay hindi nagpapalakas ng pananampalataya; sa halip, maaari itong magbukas ng pinto sa mapanghimasok na mga kaisipan.
Kung ang tao ay kinamumuhian ang mga kaisipang ito, natatakot sa mga ito, hindi niya tinatanggap ang mga ito, at kusang dumarating ang mga ito habang sinusubukan niyang itaboy ang mga ito, hindi niya dapat hatulan ang sarili bilang isang hindi mananampalataya.
Tinanong ng ilan sa mga Sahabah ang Propeta, sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala, tungkol sa mga kaisipang nararanasan nila sa kanilang sarili at itinuturing nilang napakabigat upang sabihin. Sinabi niya:
“Iyon ay malinaw na pananampalataya.”
Isinalaysay ni Muslim (132).
Sinabi rin ng Propeta, sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala, tungkol sa mga bulong ni Satanas:
“Kapag umabot siya roon, magpakupkop siya kay Allah at tumigil.”
Isinalaysay nina al-Bukhari (3276) at Muslim (134).
Sa isa pang salaysay ni Muslim:
“Sabihin niya: ‘Sumampalataya ako kay Allah.’”
Samakatuwid, ang paraan ng Propeta ay hindi ang mahabang pakikipagtalo sa mapanghimasok na kaisipan, kundi ang pagpapakupkop kay Allah, pagtigil sa pag-iisip tungkol dito, at pagtalikod dito.
Hindi hinihingi sa iyo na magkaroon ng detalyadong pagkaunawa ng isip tungkol sa lahat ng bagay upang maging mananampalataya.
Kung dumating sa iyo ang tanong:
“May kakayahan ba si Allah na puksain ang mga nilalang?”
Sabihin: Oo, si Allah ay Makapangyarihan sa lahat ng bagay. Hindi nito nangangahulugang lilipulin Niya ang lahat ng nilalang, at niloob Niya na manatili ang ilan sa mga ito.
Pagkatapos ay huminto.
Huwag nang magpatuloy sa sunod-sunod na tanong tulad ng: “Paano? Ano ang mangyayari pagkatapos? Paano ito maiisip ng isip? Maaari bang maging ganito ang kawalan?...” sapagkat ito ang daang nagpapalakas sa mapanghimasok na mga kaisipan.
Gayundin, kung dumating ang kaisipang “Sino ang lumikha kay Allah?”, itinuro ng Propeta na magpakupkop kay Allah at putulin ang pagpapatuloy ng kaisipang iyon, sa halip na ipagpatuloy ang paghahanap sa isip ng sagot sa ganitong kaisipan.
Kung ang mga tanong na ito ay paulit-ulit hanggang sa kumain ng iyong oras at magdulot sa iyo ng matinding paghihirap, makatutulong ang paghingi ng tulong sa doktor o espesyalista sa kalusugang pangkaisipan na may karanasan sa mga mapanghimasok na kaisipan, at hindi ito salungat sa pagtitiwala kay Allah.
Maaaring pagsamahin ng Muslim ang espirituwal na paggamot—ang pagpapakupkop kay Allah at pagtigil sa pag-aabala sa mga kaisipan—kasama ang medikal at sikolohikal na paggamot kung kinakailangan.
Si Allah, ang Kataas-taasan, ay may kakayahang puksain ang mga nilalang, tulad ng kakayahan Niyang bigyan sila ng pag-iral matapos ang kawalan, sapagkat ang lahat ng bagay maliban sa Kanya ay nilikha at nasa ilalim ng Kanyang kapangyarihan. Ngunit hindi ito nangangahulugan na lahat ng nilalang ay lilipulin; nilikha ni Allah ang Paraiso, Impiyerno, Trono at iba pa upang manatili.
Ang paglikha sa atin ni Allah mula sa kawalan ay hindi nangangahulugang bahagi tayo ng Kanyang kapangyarihan o ng Kanyang Esensya. Ang ibig sabihin nito ay pinairal Niya tayo matapos tayong hindi umiiral.
Tungkol naman sa mga mapanghimasok na kaisipang kinamumuhian ng tao, hindi niya pinaniniwalaan at hindi niya tinatanggap, hindi siya nagiging hindi mananampalataya dahil sa mga ito. Hindi niya dapat pag-isipan ang mga ito nang paulit-ulit o subukang lutasin ang bawat detalye sa pamamagitan ng haka-hakang pangkaisipan. Sa halip, sabihin niya: “Sumampalataya ako kay Allah,” magpakupkop kay Allah, at itigil ang pagpapatuloy ng mga kaisipang iyon.
At si Allah ang higit na nakaaalam.