Ang papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasaatin ng Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Ang hadith na “Ang pinakamabuting dhikr ay ‘Lā ilāha illā Allāh’” ay napatunayan at itinuturing na hasan (mabuti). Naiulat din na ang “Lā ilāha illā Allāh” ay kabilang sa pinakamabuting sinabi ng Propeta, sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala, at ng mga propetang nauna sa kanya. Ngunit ang dagdag na “at ito ang Pinakadakilang Pangalan ni Allah” ay hindi bahagi ng hadith na tuwirang iniugnay sa Propeta. Sa halip, ito ay isang pahayag na binanggit ng ilang iskolar bilang isang pananaw o pagbubuo ng konklusyon, at pagkatapos ay naisama sa ilang aklat kasabay ng pagtukoy sa hadith, kaya maaaring isipin na ito ay bahagi ng sinabi ng Propeta.
Isinalaysay nina al-Tirmidhi (3383), Ibn Majah (3800), Ibn Hibban (846), al-Hakim (1834), at al-Nasa’i sa al-Sunan al-Kubra (10599), mula kay Jābir ibn Abdullah, kalugdan nawa silang dalawa ni Allah, na sinabi ng Propeta, sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala ni Allah:
“Ang pinakamabuting dhikr ay ‘Lā ilāha illā Allāh’, at ang pinakamabuting panalangin ay ‘al-hamdulillāh’.”
Itinuring ito ni al-Tirmidhi na hasan, at itinuring din itong hasan ni al-Albani sa Sahih al-Tirmidhi.
Isinalaysay din ni al-Tirmidhi (3585), mula kay Abdullah ibn Amr, kalugdan nawa siya at ang kanyang ama ni Allah, na sinabi ng Propeta, sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala ni Allah:
“Ang pinakamabuting panalangin ay ang panalangin sa Araw ng Arafah, at ang pinakamabuting sinabi ko at ng mga propetang nauna sa akin ay: ‘Lā ilāha illā Allāh wahdahu lā sharīka lah, lahu al-mulku wa lahu al-hamd wa huwa ‘alā kulli shay’in qadīr.’”
Itinuring ito ni al-Albani na hasan sa Sahih al-Tirmidhi.
Isinalaysay ni Imam Malik sa al-Muwatta’ (726), at ni al-Bayhaqi sa al-Sunan (8391), mula kay Talhah ibn Ubaydullah ibn Kurayz, na sinabi ng Propeta, sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala ni Allah:
“Ang pinakamabuting panalangin ay ang panalangin sa Araw ng Arafah, at ang pinakamabuting sinabi ko at ng mga propetang nauna sa akin ay: ‘Lā ilāha illā Allāh wahdahu lā sharīka lah.’”
Ipinakikita ng mga tekstong ito ang dakilang kabutihan at mataas na katayuan ng pahayag ng tawhid.
Ang pariralang naging sanhi ng kalituhan ay:
“Ito ang salita ng tawhid at katapatan, at ito ang Pinakadakilang Pangalan ni Allah.”
Ang pahayag na ito ay hindi bahagi ng sinabi ng Propeta sa nabanggit na hadith.
Sa halip, ito ay sinabi ng ilang iskolar.
Iniulat ni al-Qadi ‘Iyad, kaawaan nawa siya ni Allah, sa Ikmal al-Mu‘lim (8/192), matapos banggitin ang kabutihan ng tahlil:
“Sinabi ng ilan na ito ang Pinakadakilang Pangalan ni Allah, at ito ang salita ng katapatan.”
Pagkatapos, binanggit ni al-Hafiz Ibn Hajar, kaawaan nawa siya ni Allah, ang pahayag na ito sa Fath al-Bari (11/207), at pagkatapos ay binanggit ang mga sanggunian ng hadith na “Ang pinakamabuting dhikr ay ‘Lā ilāha illā Allāh’.”
Pagkaraan, sa al-Badr al-Tamam, may mga salita na pinagsama ang hadith at ang pahayag na ito. Pagkatapos, iniulat ni al-San‘ani, kaawaan nawa siya ni Allah, ang pahayag sa Subul al-Salam. Dahil dito, maaaring magmukhang bahagi ng hadith ang pangungusap na “at ito ang Pinakadakilang Pangalan ni Allah.”
Ngunit sa katotohanan, hindi ito bahagi ng hadith.
Ang dahilan ay may ilang may-akda na pinagsama ang teksto ng hadith at mga salita ng mga iskolar na nagkomento rito, nang hindi malinaw na pinaghiwalay ang mga ito sa ilang bahagi.
Dahil dito, maaaring mabasa ng isang mananaliksik ang teksto sa ilang edisyon o elektronikong kopya at isipin na lahat ng nasa loob ng panipi ay sinabi ng Propeta, kahit na ang huling bahagi ay hindi kabilang sa hadith.
Kaya ang pagtukoy sa hadith sa mga aklat ng hadith ay hindi nagpapatunay na sinabi ng Propeta, sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala ni Allah:
“At ito ang Pinakadakilang Pangalan ni Allah.”
Ang mapatutunayang sinabi niya ay ang kabutihan ng “Lā ilāha illā Allāh”, na ito ang pinakamabuting dhikr, at na kabilang ito sa pinakamabuting sinabi niya at ng mga propetang nauna sa kanya sa hadith tungkol sa kabutihan ng panalangin sa Araw ng Arafah.
Ito ay ibang usapin kaysa sa pagiging tunay ng parirala bilang bahagi ng hadith.
Nagkaroon ng pagkakaiba ng pananaw ang mga iskolar tungkol sa pagtukoy sa Pinakadakilang Pangalan ni Allah. May ilang hadith na naiulat tungkol dito, at nakabuo ang mga iskolar ng iba’t ibang pananaw batay sa mga ito.
Tungkol naman sa pag-uugnay sa Propeta, sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala ni Allah, sa hadith na ito ng pahayag na “ang Lā ilāha illā Allāh ang Pinakadakilang Pangalan ni Allah,” hindi mapatutunayan ang ganitong pag-uugnay.
Napag-aralan na ng mga iskolar ang usapin tungkol sa Pinakadakilang Pangalan ni Allah at nagkaroon sila ng pagkakaiba sa pagtukoy rito. Kaya hindi tama na tiyakang sabihin na ipinakilala ito ng Propeta sa pamamagitan ng pariralang ito.
Ang hadith na “Ang pinakamabuting dhikr ay ‘Lā ilāha illā Allāh’” ay hasan, at napatunayan din na ang “Lā ilāha illā Allāh” ay kabilang sa pinakamabuting sinabi ng Propeta, sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala, at ng mga propetang nauna sa kanya. Ngunit ang pariralang “at ito ang Pinakadakilang Pangalan ni Allah” ay hindi bahagi ng hadith na iniugnay sa Propeta. Ito ay pahayag ng ilang iskolar na naisulat sa mga aklat ng pagpapaliwanag at iba pang mga akda, at sa ilang lugar ay naisama sa teksto ng hadith sa paraang maaaring magbigay ng impresyon na bahagi ito ng hadith.
Samakatuwid, hindi tama na gamitin ang hadith na ito bilang patunay na tahasang sinabi ng Propeta, sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala ni Allah, na “ang Lā ilāha illā Allāh ay ang Pinakadakilang Pangalan ni Allah.”
At si Allah ang higit na nakaaalam.