Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa ang pagpapala at kapayapaan ay mapasakanya ang Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Ang mga gawa na nagiging tanda lamang ng pagiging ganap kapag nasa isang tiyak na konteksto, tulad ng pagpapakana, pagpaplano, panunuya, at panlilinlang, ay hindi maaaring iugnay kay Allah تعالى sa ganap at walang kundisyong paraan. Sa halip, binabanggit lamang ang mga ito ayon sa kontekstong matatagpuan sa mga teksto, sa paraang nagpapahiwatig ng katarungan at pagiging ganap. Hindi rin maaaring bumuo ng mga pangalan ni Allah تعالى mula sa mga gawaing ito.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿At sila ay nagpakana, at si Allah ay nagpakana; at si Allah ang pinakamahusay sa mga nagpapakana.﴾ [Aal ‘Imran: 54].
At sinabi Niya سبحانه:
﴿Sila ay nagpapakana ng isang pakana, at Ako ay nagpapakana ng isang pakana.﴾ [At-Tariq: 15-16].
At sinabi ni Allah تعالى tungkol sa mga mapagkunwari:
﴿At kapag nakatagpo nila ang mga sumampalataya, sinasabi nila: “Kami ay sumampalataya.” Ngunit kapag sila ay nag-iisa kasama ang kanilang mga demonyo, sinasabi nila: “Kami ay kasama ninyo; kami ay nanunuya lamang.” Si Allah ay nanunuya sa kanila at hinahayaan silang magpatuloy sa kanilang pagsuway habang sila ay gumagala nang bulag.﴾ [Al-Baqarah: 14-15].
At sinabi Niya سبحانه:
﴿Tunay na ang mga mapagkunwari ay nagtatangkang linlangin si Allah, ngunit Siya ang lumilinlang sa kanila.﴾ [An-Nisa’: 142].
Ang mga gawaing ito ay hindi binanggit sa mga teksto nang walang kundisyon. Sa halip, dumating ang mga ito sa konteksto ng pakikitungo sa mga taong nasa kamalian at pagganti sa kanila ayon sa kanilang mga ginawa.
Ang pagpapakana, panlilinlang, pagpaplano, at panunuya ay hindi mga katangiang kapuri-puri sa lahat ng pagkakataon. Maaari itong maging kawalang-katarungan at masamang panlilinlang kapag ginamit nang walang karapatan, ngunit maaari rin itong maging katarungan at makatarungang pagganti kapag ito ay tugon sa isang taong gumawa ng kawalang-katarungan at pagsalakay.
Dahil dito, ipinaliwanag ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah رحمه الله na ang pagpapakana, panunuya, at mga katulad nito, kapag ginawa laban sa isang taong hindi karapat-dapat sa parusa, ay kawalang-katarungan. Ngunit kapag ito ay parusa sa taong gumawa ng ganoon laban sa napinsalang tao, at ang pagganti ay makatarungan, ito ay katarungan.
Ipinaliwanag din ni Ibn al-Qayyim رحمه الله na ang mga kahulugang ito ay mayroong kapwa kapuri-puri at kasuklam-suklam na anyo. Ang kasuklam-suklam dito ay nauugnay sa kawalang-katarungan, pagsisinungaling, at masamang layunin. Samantala, ang ginagawa nang may karapatan, katarungan, at bilang pagganti sa isang masamang gawa ay mabuti at kapuri-puri.
Samakatuwid, ang pag-uugnay ng mga gawaing ito kay Allah تعالى sa mga teksto ay hindi nagpapahiwatig ng anumang kakulangan, sapagkat ang mga ito ay dumating sa kontekstong nagiging kaganapan at katarungan, at nagpapahiwatig ng pagiging ganap ng kaalaman, kapangyarihan, lakas, at katarungan ni Allah.
Dahil ang mga gawaing ito ay hindi nagiging tanda ng pagiging ganap sa lahat ng pagkakataon, hindi tama na iugnay ang mga ito kay Allah تعالى nang walang anumang paglilimita.
Halimbawa, hindi dapat sabihin:
Sa halip, gamitin ang pananalitang binanggit sa mga teksto at ayon sa konteksto nito, tulad ng:
Ang layunin ay ang paglalarawan ay manatiling nakaugnay sa aspetong ipinahiwatig ng mga teksto, at hindi gawing ganap at walang kundisyong paglalarawan kay Allah تعالى ang isa sa mga gawaing ito.
Sinabi ni Shaykh Ibn ‘Uthaymin رحمه الله:
“Ito ay katangian ng pagiging ganap na may kundisyon: hindi inilalarawan si Allah sa pamamagitan nito nang walang kundisyon; bagkus ito ay nililimitahan, tulad ng pagpapakana, panlilinlang, at panunuya.”
Gayundin, hindi pinahihintulutang bumuo ng mga pangalan ni Allah تعالى mula sa mga gawaing ito. Kaya hindi dapat sabihin na kabilang sa mga pangalan ni Allah ang:
Ang Tagapagpakana, Ang Manlilinlang, Ang Nanunuya, o Ang Tagapagplano.
Ito ay dahil ang lahat ng pangalan ni Allah تعالى ay magaganda at nagpapahiwatig ng ganap na kasakdalan, samantalang ang mga gawaing ito ay maaaring kapuri-puri sa isang konteksto at kasuklam-suklam sa ibang konteksto.
Kaya hindi tama na ituring ang “Ang Tagapagpakana,” “Ang Manlilinlang,” o “Ang Nanunuya” bilang kabilang sa mga Magagandang Pangalan ni Allah dahil lamang sa pagbanggit ng kaukulang gawa sa Qur’an.
Ang tuntunin dito ay na mas malawak ang saklaw ng mga gawa kaysa sa mga pangalan. Maaaring iugnay kay Allah تعالى ang isang gawa na binanggit sa mga teksto sa isang tiyak na paraan, ngunit hindi nangangahulugan na dapat nang bumuo mula rito ng isang ganap na pangalan.
Ang pagpapakana, pagpaplano, panlilinlang, at panunuya ay mga gawa na pinagtibay para kay Allah تعالى sa mga teksto, ngunit hindi binabanggit ang mga ito nang walang kundisyon. Sa halip, binabanggit ang mga ito ayon sa konteksto kung saan dumating ang mga ito, kung saan ang mga ito ay katarungan at pagiging ganap sa pakikitungo sa mga taong nasa kamalian at pagganti sa kanila ayon sa kanilang mga ginawa.
Hindi pinahihintulutang bumuo ng mga pangalan ni Allah تعالى mula sa mga ito. Kaya hindi dapat sabihin na Ang Tagapagpakana, Ang Manlilinlang, Ang Nanunuya, o Ang Tagapagplano ay kabilang sa mga Magagandang Pangalan ni Allah.
Ang pinakamainam ay manatili sa mga salitang binanggit sa Qur’an at Sunnah, at pagtibayin ang anumang pinagtibay ni Allah para sa Kanyang Sarili sa paraang naaangkop sa Kanyang Kamahalan, nang walang paghahalintulad o pagtutulad sa mga nilalang.
At si Allah ang higit na nakaaalam.