Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa ang pagpapala at kapayapaan ay mapasakanya ang Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Nagkaiba ang mga iskolar tungkol sa kung alin ang higit na malawak ang kahulugan: ang ‘afw o ang maghfirah. Ang mas matibay na pananaw ay na ang maghfirah ay higit na malawak, sapagkat hindi lamang nito inaalis ang kaparusahan, kundi kabilang din dito ang pagtatakip sa kasalanan, pagprotekta sa alipin mula sa mga epekto nito, at ang kaakibat na kabutihan, biyaya, at kaluguran mula kay Allah تعالى. Tungkol naman sa sinasabing ang maghfirah ay nangangahulugang nananatiling nakatala ang kasalanan, samantalang ang ‘afw lamang ang bumubura nito, walang katibayan para rito.
May ilang iskolar na nagsabing ang ‘afw ay higit na malawak kaysa sa maghfirah, sapagkat ang ‘afw ay nagpapahiwatig ng pagbura, samantalang ang maghfirah ay nagpapahiwatig ng pagtatakip.
Sinabi ni Abu Hamid al-Ghazali رحمه الله:
“Ang ‘afw ay ang Siyang bumubura sa masasamang gawa at nagpapalampas sa mga kasalanan. Ito ay malapit sa kahulugan ng Al-Ghafur, ngunit higit itong malawak, sapagkat ang maghfirah ay nagpapahiwatig ng pagtatakip, samantalang ang ‘afw ay nagpapahiwatig ng pagbura, at ang pagbura ay higit kaysa sa pagtatakip.”
May ibang pangkat naman ng mga iskolar na nagsabing ang maghfirah ay higit na malawak kaysa sa ‘afw, sapagkat kabilang dito ang pag-aalis ng kaparusahan kasama ng pagtatakip sa kasalanan at ang kaakibat na biyaya at gantimpala, samantalang ang pangunahing kahulugan ng ‘afw ay ang hindi pananagot.
Sinabi ni Ibn Juzayy رحمه الله:
“Ang ‘afw ay ang pag-iwas sa pananagot dahil sa kasalanan. Ang maghfirah ay naglalaman, bukod dito, ng pagtatakip dito. Ang awa ay pinagsasama ang lahat ng ito kasama ng pagbibigay ng biyaya at kabutihan.”
Sinabi ni Ar-Razi رحمه الله na ang ‘afw ay ang pag-aalis ng kaparusahan, samantalang ang maghfirah ay kinabibilangan ng pagtatakip sa pagkakasala at pagprotekta sa alipin mula sa kahihiyan at pagkapahiya.
Kabilang sa mga nagpapatibay sa pananaw na ang maghfirah ay higit na malawak ang sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah رحمه الله:
“Ang ‘afw ay nangangahulugang pagtalikod sa Kanyang karapatan laban sa kanila at pagpapatawad sa kanila tungkol dito, samantalang ang maghfirah ay nangangahulugang pagprotekta sa kanila mula sa kasamaan ng kanilang mga kasalanan, pagharap Niya sa kanila, at pagiging kalugod-lugod Niya sa kanila; hindi tulad ng simpleng ‘afw... Ang ‘afw ay simpleng pagtalikod, samantalang ang maghfirah ay kabutihan, biyaya, at kagandahang-loob.”
Samakatuwid, ang ‘afw ay nangangahulugang hindi pananagot, samantalang ang maghfirah ay higit pa rito at kinabibilangan ng pagtatakip sa kasalanan at pagprotekta sa alipin mula sa kasamaan at mga bunga nito, kasama ang biyaya at kabutihan ni Allah.
Ang pahayag na minsan ay sinasabi na ang maghfirah ay nangangahulugang nananatiling nakasulat ang kasalanan sa talaan ng alipin, samantalang ang ‘afw lamang ang bumubura nito sa talaan, ay walang matibay na katibayang nalalaman namin.
Hindi rin tama na magtakda ng isang kinakailangang kahulugang panrelihiyon para sa maghfirah at ‘afw batay lamang sa ganitong pagkakaiba.
Gayundin, ang simpleng pagkakatala ng kasalanan ay hindi nangangahulugang pananagutin ang alipin para rito matapos siyang patawarin ni Allah. Ang maghfirah ay kinabibilangan ng pag-aalis ng pananagutan at pagprotekta sa alipin mula sa mga epekto ng kasalanan.
Kaya hindi dapat abalahin ng Muslim ang kanyang sarili sa pag-iisip na kung pinatawad ang isang kasalanan, kinakailangang manatili ito sa talaan upang siya ay pananagutin pa rin dito. Sa halip, dapat siyang magkaroon ng mabuting pag-asa sa kanyang Panginoon, magmadali sa pagsisisi at paghingi ng kapatawaran, at gumawa ng mabubuting gawa.
Ginawa ni Allah تعالى ang mabubuting gawa, paghingi ng kapatawaran, at pagsisisi bilang mga dahilan ng kapatawaran sa mga kasalanan.
Sinabi Niya سبحانه:
﴿Tunay na ang mabubuting gawa ay nag-aalis ng masasamang gawa.﴾ [Hud: 114].
Ang mabubuting gawa ay kabilang sa mga dahilan ng pag-aalis ng mga epekto ng mga kasalanan, tulad ng taos-pusong pagsisisi at paghingi ng kapatawaran na kabilang sa pinakamalalaking dahilan ng kapatawaran ni Allah تعالى.
Dapat pagsamahin ng Muslim ang pagsisisi, paghingi ng kapatawaran, mabubuting gawa, at mabuting pag-asa kay Allah, nang hindi nalilinlang ng lawak ng kapatawaran ni Allah hanggang sa magpatuloy sa kasalanan, at nang hindi nawawalan ng pag-asa sa Kanyang awa kapag nagkasala at pagkatapos ay nagsisi.
Sa kabila ng mga pagkakaibang pangwika na binanggit ng mga iskolar, ang ‘afw at maghfirah ay maaaring magkalapit at mag-overlap sa paggamit, at maaaring ang isa ay gamitin upang ipahiwatig ang kahulugan ng isa depende sa konteksto.
Kaya maaaring sabihin ng Muslim:
“Nawa’y patawarin siya ni Allah,” at “Nawa’y palampasin siya ni Allah.”
Ang pagkakaiba ng dalawang salita ay hindi nangangahulugang sa bawat pagkakataon ay may ganap na hangganan sa pagitan ng mga ito na hindi kailanman nag-o-overlap.
Ang maghfirah at ‘afw ay kabilang sa awa ni Allah تعالى para sa Kanyang mga alipin. Nagkaiba ang mga iskolar tungkol sa kung alin ang higit na malawak, at ang mas matibay na pananaw ay na ang maghfirah ay higit na malawak, sapagkat kabilang dito ang pagtatakip sa kasalanan at pagprotekta mula sa kasamaan nito, kasama ang kabutihan, biyaya, at kaluguran ni Allah, samantalang ang ‘afw ay nangangahulugan ng hindi pananagot at pag-aalis ng karapatang magparusa.
Tungkol naman sa pahayag na ang maghfirah ay nangangahulugang nananatili ang kasalanan sa talaan at maaaring pananagutin pa rin ang alipin para rito, samantalang ang ‘afw lamang ang bumubura sa kasalanan, walang katibayan para rito.
Dapat magmadali ang Muslim sa pagsisisi, paghingi ng kapatawaran, at paggawa ng mabubuting gawa, at umasa sa kapatawaran at pagpapalampas ni Allah, nang hindi kailanman nawawalan ng pag-asa sa Kanyang awa.
At si Allah ang higit na nakaaalam.