Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang mga pagpapala at kapayapaan ay mapasa Mensahero ng Allah.
Pinagtitibay ng Ahl as-Sunnah wa al-Jama‘ah ang Istiwa’ ni Allah تعالى sa ibabaw ng Trono bilang isang tunay na katangian, sa paraang naaangkop sa Kanyang Kamahalan. Hindi ito nangangahulugan ng metapora o basta “pagkakaroon ng ganap na kapangyarihan,” habang itinatanggi na ang Istiwa’ ni Allah ay katulad ng istiwa’ ng mga nilalang at kinikilala na hindi natin alam ang paraan o modalidad nito.
Pinagtibay ni Allah تعالى ang Kanyang Istiwa’ sa ibabaw ng Trono sa maraming bahagi ng Qur’an. Sinabi Niya:
“Ang Mahabagin ay nag-Istiwa’ sa ibabaw ng Trono.” [Ta-Ha: 5]
At sinabi ni Allah تعالى:
“Pagkatapos ay nag-Istiwa’ Siya sa ibabaw ng Trono.” [Al-A‘raf: 54]
Ang kahulugang ito ay binanggit din sa mga surah na Yunus, Ar-Ra‘d, Al-Furqan, As-Sajdah, at Al-Hadid.
Ang Istiwa’ ay kabilang sa mga katangiang nauugnay sa mga kilos na pinagtitibay ng Ahl as-Sunnah para kay Allah تعالى sa paraang naaangkop sa Kanya, nang walang pagtutulad sa mga nilalang at walang pagtalakay sa modalidad nito.
Naniniwala ang Ahl as-Sunnah na ang Istiwa’ na binanggit sa mga talatang ito ay dapat pagtibayin ayon sa kilalang kahulugan nito sa wika, at hindi tama na ilihis ito sa kahulugang “pagkontrol” nang walang katibayan.
Ipinaliwanag ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah رحمه الله na ang Istiwa’ ni Allah sa ibabaw ng Trono ay pinagtitibay ng Qur’an at Sunnah, at iniulat niya ang ganitong paninindigan mula sa mga unang henerasyon ng Ummah at sa mga Imam ng Sunnah.
Tinanggihan din ni Imam Ibn Khuzaymah رحمه الله ang pagbibigay-kahulugan sa Istiwa’ bilang “pagkontrol,” at binigyang-diin ang obligasyong maniwala sa anumang ipinabatid ni Allah tungkol sa Kanyang Sarili nang hindi binabago ang salita o ang kahulugan nito.
Iniulat din mula kay Abu al-Hasan Ali ibn Mahdi at-Tabari na ang pagbibigay-kahulugan sa Istiwa’ bilang “pagkontrol” ay hindi naaayon, sapagkat si Allah تعالى ay may ganap na kapangyarihan sa lahat ng Kanyang nilikha; kaya ang pagtukoy sa Trono gamit ang kahulugang ito ay walang natatanging ipinahihiwatig.
Ang pagpapatibay sa Istiwa’ ay hindi nangangahulugang alam ng tao kung paano nag-Istiwa’ si Allah تعالى. Ang modalidad nito ay kabilang sa mga bagay na ang kaalaman ay itinangi ni Allah para sa Kanyang Sarili.
Kaya nang tanungin si Imam Malik رحمه الله tungkol sa Istiwa’, sinabi niya:
“Ang Istiwa’ ay nalalaman, ang modalidad nito ay hindi nalalaman, ang paniniwala rito ay obligado, at ang pagtatanong tungkol dito ay bid‘ah.”
Samakatuwid, ang pangunahing kahulugan nito sa wika ay nalalaman, ngunit ang paraan o modalidad nito ay hindi natin nalalaman.
Ito ang pamamaraan ng Ahl as-Sunnah hinggil sa mga katangian ni Allah: pinagtitibay ang anumang pinagtibay ni Allah para sa Kanyang Sarili, habang itinatanggi ang anumang pagkakahawig sa mga nilalang at hindi nakikialam sa kung paano ang Kanyang mga katangian.
Sinabi ni Allah تعالى:
“Walang anumang bagay ang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakaririnig, ang Lubos na Nakakakita.” [Ash-Shura: 11]
Tungkol sa sinabi ni Allah تعالى:
“Ang Kanyang Kursi ay sumasaklaw sa mga langit at lupa.” [Al-Baqarah: 255]
naiulat mula kay Ibn Abbas رضي الله عنهما na sinabi niya:
“Ang Kursi ay ang lugar ng dalawang paa, at ang Trono—walang sinuman ang makapagtatantiya sa kadakilaan nito.”
Isinalaysay ng mga iskolar ang ulat na ito at ginamit ito bilang katibayan na ang Trono at ang Kursi ay tunay na mga realidad at hindi lamang mga metaporikal na kahulugan.
Dahil dito, naniniwala ang Ahl as-Sunnah na ang anumang ipinabatid ni Allah تعالى tungkol sa Trono at Istiwa’ ay dapat tanggapin bilang isang tunay na katotohanan sa paraang naaangkop kay Allah تعالى, nang hindi nangangahulugang ang Kanyang mga katangian ay katulad ng mga katangian ng Kanyang mga nilalang.
May hadith sa Sunnah tungkol sa alipin na babaeng tinanong ng Propeta ﷺ:
“Nasaan si Allah?”
Sumagot siya: “Sa langit,” at pinagtibay ng Propeta ﷺ ang kanyang sagot.
Ginagamit ng Ahl as-Sunnah ang hadith na ito, kasama ng iba pang mga teksto, bilang katibayan sa pagpapatibay sa kataasan at pagiging nasa ibabaw ni Allah تعالى, habang naniniwala na si Allah سبحانه ay hindi katulad ng mga nilalang at hindi Siya napalilibutan o nasasaklaw ng Kanyang mga nilikha.
Tungkol naman sa mga pagkakaiba sa pagsasalin ng mga talata hinggil sa Istiwa’, hindi maaaring gawing katibayan ang pagkakaibang ito lamang na ang pananalita ng Qur’an ay metaporikal. Ang pagsasalin ay sa simula pa lamang ay isang pagpapaliwanag sa kahulugan ng talata sa ibang wika, at maaaring magkaiba ayon sa pagkaunawa ng tagapagsalin, sa kanyang pamamaraan sa aqidah, at sa kanyang kakayahang maipahayag nang tumpak ang kahulugan.
Kaya kapag may pagkakaiba sa mga salin, nararapat na balikan ang mismong tekstong Qur’an, ang mga mapagkakatiwalaang tafsir ng mga iskolar, at ang mga naipasa mula sa mga unang henerasyon tungkol sa kanilang pagkaunawa sa mga tekstong ito, sa halip na gawing batayan ang salin lamang sa pagtukoy ng kahulugan ng talata.
Ang Istiwa’ ni Allah تعالى sa ibabaw ng Trono ay pinagtibay ng Qur’an at Sunnah, at pinagtitibay ito ng Ahl as-Sunnah bilang isang tunay na katotohanang naaangkop kay Allah تعالى. Hindi ito nangangahulugang simpleng “pagkontrol” at hindi rin ito isang metapora. Gayunpaman, hindi natin alam kung paano ang Kanyang Istiwa’, at hindi natin inihahambing ang Kanyang Istiwa’ sa Istiwa’ ng mga nilalang.
Samakatuwid, ang tungkulin ay maniwala sa Istiwa’, pagtibayin ito ayon sa pagkakalahad nito, kilalanin na si Allah تعالى ay malaya sa anumang pagkakatulad sa Kanyang mga nilikha, at ipaubaya kay Allah سبحانه ang kaalaman tungkol sa modalidad ng katangiang ito.
At si Allah تعالى ang higit na nakaaalam.