Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakay sa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang layunin ng hadith ay bigyang-diin na ang nasa kay Allah ay hindi nababawasan sa Kanyang pagbibigay sa Kanyang mga nilikha. Ang “pagbawas” na binanggit sa hadith ay upang ipakita ang sukdulang kaliitan at kawalan ng anumang kapansin-pansing epekto; hindi ito nangangahulugan na may tunay na pagbawas sa pag-aari o paghahari ni Allah. Hindi kailangang ipakahulugan ang hadith bilang isang metapora. Sa halip, ito ang malinaw na kahulugan ng mga salita nito, at isa itong kilalang paraan sa wikang Arabe upang bigyang-diin ang isang kahulugan at lubos na itanggi ang anumang pagbawas.
Isinalaysay ni Muslim (2577) mula kay Abu Dharr, kalugdan nawa siya ni Allah, na ang Propeta ﷺ ay nag-ulat mula sa kanyang Panginoon, ang Makapangyarihan at Dakila, na sinabi Niya:
“O Aking mga alipin! Kung ang una sa inyo at ang huli sa inyo, ang inyong mga tao at inyong mga jinn, ay lahat magsama-sama sa isang malawak na kapatagan at humingi sa Akin, at ibigay Ko sa bawat tao ang kanyang hinihingi, hindi nito babawasan ang anumang nasa Akin maliban na lamang gaya ng pagbawas ng karayom sa dagat kapag ito ay inilubog dito.”
Ang kahulugan nito ay kung ibigay man ni Allah sa lahat ng Kanyang nilikha ang lahat ng kanilang hiningi, hindi nito babawasan ang anuman sa Kanyang paghahari at mga kayamanan, tulad ng isang karayom na inilubog sa dagat at pagkatapos ay inalis—hindi nito nababawasan ang tubig ng dagat sa anumang kapansin-pansing paraan.
Samakatuwid, ang layunin ay patunayan at bigyang-diin ang kawalan ng anumang pagbawas, at hindi upang sabihing may tunay na nababawasan sa paghahari ni Allah.
Ang sinabi ni Allah na “Hindi nito binabawasan ang anumang nasa Akin maliban na lamang gaya ng pagbawas ng karayom sa dagat kapag ito ay inilubog dito” ay kabilang sa mga paraan ng pagpapahayag kung saan maaaring unang isipin ng nakikinig na mayroong kaunting pagbawas, ngunit pagkatapos ay nililinaw na ang naturang pagbawas ay napakaliit na wala itong anumang kapansin-pansing epekto. Kaya ang tunay na kahulugan ay ang pagpapatibay na walang pagbawas.
Ipinaliwanag ni Imam An-Nawawi, kaawaan nawa siya ni Allah, na ang kahulugan ay: wala itong binabawasan ni katiting. Ginamit ang halimbawa ng karayom sa dagat dahil isa ito sa pinakamalinaw na halimbawa upang mailapit ang kahulugan sa pang-unawa ng mga tao: ang dagat ay kabilang sa pinakamalalaking bagay na kanilang nakikita, samantalang ang karayom ay kabilang sa pinakamaliit na bagay na maaaring ilubog dito.
Sinabi ni Ibn Rajab, kaawaan nawa siya ni Allah, na ang mga salitang “Hindi nito binabawasan ang anumang nasa Akin maliban na lamang gaya ng pagbawas ng karayom sa dagat kapag ito ay inilubog dito” ay nagpapatunay na ang nasa kay Allah ay hindi nababawasan kailanman. Binanggit niya ang sinabi ni Allah:
“Ang anumang nasa inyo ay maglalaho, samantalang ang anumang nasa kay Allah ay mananatili.” [Qur’an 16:96]
Kung paanong ang paglubog ng karayom sa dagat at pag-alis dito ay hindi nagdudulot ng kapansin-pansing pagbawas sa dagat, gayundin, ang nasa kay Allah ay hindi nababawasan sa Kanyang pagbibigay sa Kanyang mga nilikha.
Hindi kailangang ipakahulugan ang hadith bilang isang metapora. Sa halip, ang malinaw na kahulugan nito ay ang pagtanggi sa anumang pagbawas sa paghahari ni Allah.
Tungkol naman sa sinabi na “maliban na lamang gaya ng pagbawas ng karayom sa dagat kapag ito ay inilubog dito,” hindi nito ibig sabihin na may tunay na bahagi ng paghahari ni Allah na nabawasan. Ang layunin ay ipakita na ang anumang “pagbawas”—kung gagamitin man ang ganitong paraan ng pagpapahayag—ay napakaliit na wala itong anumang kapansin-pansing epekto.
Ito ay kabilang sa mga paraan ng wikang Arabe upang mailapit ang mga kahulugan sa isipan at bigyang-diin ang mga ito sa pamamagitan ng mga halimbawa ng bagay na nakikita at nadarama.
Sinabi ni Shaykh Ibn ‘Uthaymin, kaawaan nawa siya ni Allah, na ang ganitong pagkakalahad ay para bigyang-diin ang kawalan ng pagbawas, sapagkat ang dagat ay hindi nakikitang nababawasan kapag inilubog dito ang isang karayom. Gayundin, hindi nababawasan ang paghahari ni Allah kapag ibinigay Niya sa lahat ng Kanyang nilikha ang kanilang hinihingi.
Ipinakikita ng hadith ang ganap na kasaganaan ni Allah at ang kadakilaan ng Kanyang paghahari, at na ang Kanyang mga biyaya ay hindi nakababawas sa Kanyang mga kayamanan.
Sinabi ni Allah:
“At ang anumang nasa kay Allah ay higit na mabuti at higit na nananatili.” [Qur’an 28:60]
At sinabi Niya:
“At walang anumang bagay maliban na ang mga kayamanan nito ay nasa Amin.” [Qur’an 15:21]
Gaano man karami ang pangangailangan ng mga nilikha at ang mga biyayang ipinagkakaloob ni Allah sa kanila, hindi nito nababawasan ang anuman sa Kanyang paghahari.
Ang hadith na “Hindi nito binabawasan ang anumang nasa Akin maliban na lamang gaya ng pagbawas ng karayom sa dagat kapag ito ay inilubog dito” ay hindi nagpapahiwatig ng tunay na pagbawas sa paghahari ni Allah. Sa halip, ito ay paraan ng pagpapahayag upang bigyang-diin ang Kanyang ganap na kasaganaan at na ang nasa Kanya ay hindi kailanman nauubos. Ginamit ang halimbawa ng karayom at dagat upang mailapit ang kahulugang ito sa pang-unawa. Hindi kailangang ipakahulugan ang hadith bilang isang metapora; ito ang malinaw na kahulugan ng mga salita nito at ng ipinahihiwatig ng mga ito.
At si Allah ang higit na nakaaalam.