Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang pagpapala at kapayapaan ay mapasakanya, ang Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Ang pagsasabi ng “Allah yistāhil al-ḥamd” ay pinahihintulutan ayon sa kahulugan, sapagkat ang salitang “yistāhil” ay ginagamit sa wikang Arabic na may kahulugang “karapat-dapat” o “nararapat.” Kaya ang kahulugan ng pananalita ay: “Karapat-dapat si Allah sa papuri,” at ito ay isang wastong kahulugang kinikilala sa Islamikong batas. Gayunpaman, ang mas malinaw at mas magandang pananalita kapag nagbibigay-papuri kay Allah تعالى ay ang pagsasabi ng “Allah yastaḥiq al-ḥamd,” o “Kay Allah ang lahat ng papuri.”
Nagkaroon ng pagkakaiba ng pananaw ang mga dalubhasa sa wikang Arabic tungkol sa paggamit ng salitang “yasta’ahil” sa kahulugang “karapat-dapat” o “nararapat.” May ilan na tumutol sa paggamit nito, samantalang pinahintulutan ito ng karamihan sa mga dalubhasa sa wika at nagbanggit sila ng mga halimbawa ng paggamit nito ng mga Arabo sa ganitong kahulugan.
Binanggit ni Ibn Manzur رحمه الله sa Lisan al-Arab na itinuring ng ilan sa mga dalubhasa sa wika na mali ang paggamit ng “yasta’ahil” sa kahulugang “nararapat.” Pagkatapos ay isinalaysay niya mula kay Al-Azhari na hindi nito tinanggihan ang ganitong paggamit, at binanggit niyang narinig niya ang isang mahusay magsalitang Arabo na nagsabi sa isang taong gumawa ng kabutihan sa kanya:
“Karapat-dapat ka, O Abu Hazim, sa anumang ipinagkaloob sa iyo.”
Sinabi ni Al-Firuzabadi رحمه الله:
“Yasta’ahiluhu: karapat-dapat niya iyon; ito ay isang mabuting gamit sa wika.”
Sinabi naman ni Al-Fayyumi:
“Sinasabi ang yasta’ahil sa kahulugang ‘karapat-dapat.’”
Ginamit din ng mga iskolar ang salitang “yasta’ahil” sa ganitong kahulugan. Kabilang dito ang mga pahayag na iniugnay kina Shu‘bah, Yahya ibn Ma‘in, at iba pa, nang ilarawan nila ang ilang iskolar bilang karapat-dapat sa isang partikular na katayuan o bilang hindi karapat-dapat na pagkuhanan ng salaysay.
Samakatuwid, ang paggamit ng “yistāhil” sa pang-araw-araw na pananalita sa kahulugang “karapat-dapat” ay may batayan sa wikang Arabic.
Kapag sinabi ng isang Muslim:
“Allah yistāhil al-ḥamd,”
ang karaniwang ibig niyang sabihin ay:
“Karapat-dapat si Allah sa papuri.”
Walang pag-aalinlangan na tama ang kahulugang ito. Si Allah تعالى ay karapat-dapat sa papuri at pagpupuri dahil sa kasakdalan ng Kanyang mga Pangalan, Katangian, at mga Gawain.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿At Siya ay si Allah; walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban sa Kanya. Sa Kanya ang papuri sa una at sa huling buhay, at sa Kanya ang paghuhukom, at sa Kanya kayo ibabalik.﴾ [Al-Qasas: 70]
Sinabi ng Propeta صلى الله عليه وسلم sa kanyang panalangin:
“Karapat-dapat sa lahat ng papuri at kadakilaan; higit na karapat-dapat sa anumang sabihin ng lingkod, at tayong lahat ay Iyong mga lingkod.”
Samakatuwid, si Allah تعالى ay karapat-dapat sa papuri at pagpupuri.
Bagama’t tama sa kahulugan ang pagsasabing “Allah yistāhil al-ḥamd,” mas mainam na gamitin ang mas malinaw at mas marangal na pananalita kapag nagbibigay-papuri kay Allah تعالى, gaya ng:
Ang mga pananalitang ito ay mas malinaw at mas malayo sa posibilidad na isipin ng ilang tao na ang salitang “yistāhil” ay hindi angkop sa ganitong kalagayan.
Ang pagsasabi ng “Allah yistāhil al-ḥamd” ay pinahihintulutan kung ang ibig sabihin ay si Allah تعالى ay karapat-dapat sa papuri, sapagkat ang “yistāhil” ay ginagamit sa wikang Arabic sa kahulugang “karapat-dapat.” Gayunpaman, ang mas malinaw at mas mainam na pananalita kapag nagbibigay-papuri kay Allah تعالى ay ang pagsasabing: “Allah yastaḥiq al-ḥamd” o “Kay Allah ang lahat ng papuri.” Ang mga ito ay malinaw na mga pananalita na ang kahulugan ay itinatag sa Qur’an at Sunnah.
At si Allah ang higit na nakaaalam.